*
34 Ita etiam in feudo alterum ſine altero eſſe non po- teſt, ſecundum Spec. in tit. de feud. 5. quinam. verſ. 27. præterca petere inueſtituram, eſt quaſi de nouo& reuerentia domini, quæ domino debet præſtari,& ſi non fiat, res incidit in commiſſum, iuxt. c.i. de prohib. 7 feud. al. ergo ante fpetitam illam inueſtituram agna- tus vel heres in feudo nihil iuris habet, præter edi- ctale, hoc eſt, ius ſuccedendi, quod nihil operatur, ſi- ne decretali, hoc eſt, ſine petitione inueſtiturę, Wiel dann in vnſerm Fall der pupillus in den Leibzuchts⸗ guͤttern bey Zeiten vnnd Leben deß vſufructuarii, gar kein ius, neq; edictale, iuxta prædictam regulam: Vi- uentis non eſt hereditas,& ideo etiam neq; ſucceſſi- onem, cum hereditas ſit ſucceſſio in vniuerſum ius defuncti,&c neq; etiam decretale gehabt/ cum Do-
mino nondum apertum fuerit, neq; in caſum petẽ-
daæ inueſtituræ dcuenerant illa. b Ob nun wolpolt mortem patrui jme das ius edi- ctale, hoc eſt, ſucceſſio in feudum gebuͤhret/ ſo hat er ſich doch nicht beflieſſen ius decretale, hoc eſt, inueſti-
turam zuerlangen. Vnd wann er ſchon verbalem er⸗ langet/ ſo hat er je nicht koͤnnen inueſtituram realem vel poſſeſſionem bekommen/ propter occupatam ab,
vſufructuaria vxorèe mariti defuncti cum conſenſu
Domini poſſeſſionem, ſo hette er doch kein ius darzu
haben koͤnnen/ cum ex ſola inueſtitura verbali non
transferatur dominium feudi.&c. Dieweil dann nun die Fraw wie oben geſagt der Leibzucht ſich verluͤſtig gemacht/ vnd der agnatus der Zeit realem inueſtitu-
ram nicht entpfangen/ ſondern ad Dominum( dahin
ſie dann poſt aperturam ohne Mittel!biß die Lehen ge⸗
buͤrlich von jhm/ wie kurtz bevor geſagt/ wider empfan⸗ gen/ gefallen kommen laſſen/ vnd daher nicht der Zeit/ vtputa finito vſufructu, wider geſonnen oder empfan⸗
g, /ob er gleichwol ius edictale zu den Leibszuchts Guͤt⸗
tern gehabt/ hat er doch nicht decretale ius erlanget. Ergo hat er gar kein preiudicium fuͤrzuwenden/ ſo jm durch die Beleihung dem andern Junckern geſchehen erfolgt ſeyn moͤchte/&ideo etiam per conſequens, hat ſich derſelbig billich vnd kraͤfftig mit den Guͤttern belei⸗ hen laſſen konnen/ ꝛc.
Rechtswegen das Widerſpiel im gegenwertigem Fall zuſchlieſſen ſeyn/ Nemlich/ daß gedachter andere Jun⸗
Aber obgeſetztes alles vnangeſehen/ achte ich von
cker oder Mann/ ſich nicht haben ſollen voch moͤgen mit
den Leibzuchts Guͤttern beleihen laſſen. Et ſie prædictũ
nobilem non potuiſſe facere ſe inueſtiri cnm prædi-
2 ctis bonis. Nam iurefnon ſubſiſtit, quod a prædictis Da. traditur aliquem cedendo viumfructum in ex- traneum amittere eum, quia nullus textus iuris hoc dicit, ſed ſaltem cedendo vſumfructum in extrane- um, nihil agi. vt in d.§ ſ v'ſits fructu⸗ Jinitur, hoc eſt, nihil ad extraneum tranſinitti, vt in d. Iſi vſuufructus, Etita Theophilus egreg. interpresillum g. fnitur, explicat, dum dicit, in verſ. Nam cedendo extraneo nihil agitur, id eſt, inefſicax vel nulla eſt ceſſio:& quod cedere extraneo, non ſit modus amittendi v- ſumfructum, perſpicue apparet ex ²i uis vi. S. diffe- rentia. de acꝗᷓ. el amitt. poſſl. nec vtilem. ſf. ex quib. cauſ-ma.l.cum quus. S ſi debitorem. ſde ſolut. vbi clare habetur: Quod ſi ius, quod ceditur vel transfertur in aliquem non acquiratur ei, remaneat apud eum, a quo ceditur vel transfertur. Et hanc ſententiã, quod
cedendo extraneo vel transferendo in extraneum vfumfructum, eum non amittat cedens, tanquam
Dn. Joach. Mynſing. Iurikeonſ. Germ an.
veram defendit Carol. Molin. in no. ſuiis. intel. in l. vhr ſuper:.lſi vſugfr. de iure dot.&ad§. finitur. nſt. de vſufr. ſuas reſolutiones facit, vbi dicit, tali caſu f vbiin ex- 10 traneum vſusfructus eſt translatus, cenſendum eſſe ſaltem cõmoditatem ſeu perceptionem fructuum, retento ipſo iure vſusfructus quod cedi non poteſt translatam, vt eſt tex. in d.lſi vſugfr.& l. neceſſaruo. ſ. fin. de peric.& com. rei vend. 1 Darumb in vnſerm Fall zuſagen/ ob wol die Witt, we vſufructuaria jrem andern Eheman jre Leibzuchts Guͤtter zugebracht/ hat ſie jhm daran mehr nicht dann perceptionem fructuum zugebrachty ipſo iure vfu- fructu apud ipſam manente, vnd alſo dadurch nichts
verluͤſtig geworden/ noch etwas dardurch dem Lehen⸗
herren heimgefallen/ ſondern alles bey gedachter Wit⸗ wen geblieben/& per conſequens iſt der ander jr Jun⸗ cker/ acceptando ea bona in feudũ, cum re aliena he, liehen/ ergo iſts vnfuͤglich geſchehen. Vnd das ſolches in præiudicium prædicti pupilli geſchehen/ apparet manifeſte. Dann erſtlich hat er vt agnatus, oder ſeine Vormuͤnder/ in die angezogene Leibzucht nicht gewil⸗ liget gehabt/ ergo non valuit, nec putatiua vſufructu- aria fructus fecit ſuos. Nam vaſallus † non potuit v- Ii xori cõſtituere vſumfructuum in bonis feudalibus, etiam cum conſenſu Domini, niſi etiam accedat cõ- ſenſus agnatorum. Nam Dominus conſentiendoa- gnatis præiudicare in ſuo iure non poteſt: ſicut nect 12 etiam vaſallus non habet poteſtatem teitando, alie- nando, vel in vſumfructum dando bona feudalia in præiudicium agn4orum grauare, vel ſucceſſionis ordinem& modũ violare, iux. c.i. de ſucceſfeu. c.. de proh. ſeu. al per Frid. et ibi Dd. Alu. Præpoſ.&; alu. Dar⸗ umb ſie die vorberuͤrte/ auch dieſelbige vermeinte Leibs, zuchts Guͤtter an jren andern Man nit bringen koͤnen/ noch viel weniger hat ſich jr ander Man damit onedeß pupilli præiudicio& ipſius conſenſu non accedente belethen laſſen moͤgen. Zum andern/thut hiewider nichts/ ꝙ ſup. de edicta- li poſſeſſione in feudalib. dictum eſt, nec tollit præ-
iudiciũ pᷣdicti pupilli. Nam edictale ius retinuiſſet,
etiã ſi ipſe in vſumfructũ pᷣtenſum conſenſiſſet:mul-. to magis cũ non conſenſerit. Deinde etiã decretale ius non neglexit, licet tunc ſtatim poſt obitũ patrui non feciſſet ſe inueſtiri, neq; fenim ad id tenebatur, 1z cum bona fuerint apud alium, vt puta vſu fructuariã, iux. Guil. de Arimonio in. ſolennib. C.de rei vend. Fran, Curt. in tratt. fend. par. æ. uu. 3. multo minus cum ex
narratione facti conſtat, continuatam ſemper fuiſſe inueſtituram de caſu in caſum.
Zum dritten vnd letzten/ iſt dieſe Beleihung gantz vn⸗ buͤndig/ vnd darzu ſtraffbar/ dan ſie iſt fuͤrgenomen ab ipſius pupilli tutore, cui t omnino Phibitũ erat, res i- pupilli ſui alienare, diſpartire& amouere, vt notit de reb: eor. Zu dem befindt ſich/ daß dieſe Verenderunz ſine vlla neceſſitate& vtilitate,& etiam ſine iudici interpoſito decreto, atq; etiam nullo dato velreten- to vorgenommen/ deßhalben ſie auch ipſo iure nichtig.
iux. tot. tit. C. de prad.&; aliis reb. ſine decret. non alie.
Vber das befindt ſich/ daß der Vormuͤnder ſelbſt dieſe Guͤtter vnter ſich gezogen/ vnnd ſich damit belei hen laſſen/ nullo dato vel accepto pro pupilli ſui vti- litate, welches doch jedem Vormuͤnder ſub pœna qua- drupli verbotteni ſt/ etiam fin caſu neceſſitatis,& vbi 15 decretum interpoſitum fuit: quia nec ibi tutor ſibi
emere poteſt, nec debet, neque per ſe, neque per
inter-
petiter
1 ſeuno Weild ſogeble 0ſo⸗ dam rel Lüb hendter redii 1 rum bono vollideres 1 0.1030. ddtsnona netotustu Tel dauno
Pedie b dahdeßmg iEben orzabehe doramercat torurco lampreſeri erun d’ faaſuc bilerffa Jcenſikte ered rin frae⸗ wl remno feruuaun Nccchi mnſg 4 ddd Indullte llexilis em qhar teftiex. Deing


