Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
129
Einzelbild herunterladen

. 4 /ꝛ

amune eaneus 8 a dominorum& ſupcriq nn anenatürlcchen eads ge enamintentionem hab 1 9 ampetnalium ncq; deh 105 nun erbrgefundamen 3 Smn klangen thut alsde n cder Gewondeit merum delcheactusadregalag r erdaner Verſazungeren 1 A rdundarvnndmeht Ja m

Haeveſenſccn vndalſo Shiw

&vamemorilem fil Ke e auch oden gemeldt)con. ichewadr gezlaubt nilic 9 cor acura Scnatu. So lang 85 9 ide aeſchict wirdtclag k2n

andesfürſt vnd Erdhe Rän

ridichone&ſuperiori 1ih ene Fürt Gnr keine. regdt erſuptadicta 11 naasc auc ſceſ E danis& prxſcnpuionlsè 1un auur endabaclanetbet od zeaſſeruaconlueti 1 4 an facitadrdomdum 4 4

crantibus noneſſes uled

n X 1 atenla-Sh

e

140 probanda eſſet, ſufficienter: alioqui nuda iſta alle- gatio cõſuctudinis cadé facilitate reiici poterit, qua aſſeritur, non ſit in omnib. ciuitatib. vniformis& vnica, l.non hoc. C dnde co g. ita arguit in ſimuli Bapt. de S. Blaſio conſ.s6. ex themate inter con Alb. Brun. Sic quoq; obiectio de præſcriptione non aduerſatur. Et primo ad Alberti Kranzii aſſertionem, attinet,

audacter affirmantis, ciuitatẽ L. vltra memoriale-

pus merum mixtumq; imperiũ præſcripſiſſe, iure

cei obiici poſſet, quinquaginta annos viæ dum habers⸗ 141 Abrahàâ vidiſti? Sicut enim pręſtantiſſimi viri dicto 142 abſq; iuramento creditur, 1iuriſiur. C.de teſti Ita nec Doctoris ſimplici dicto fides adhibenda eſt in his, quæ ſunt facti& in facto conſiſtunt, prout præ-

143 ſcriptio eſt quiddam ffacti, quare non præſumitur, niſi probetur, Bart. in!. Celſus: f.de vſuc. Corn. coſc136.

444 col:fi. li. 2. refert& ſoquitur Crauetta conſ.!132. u. 12. Etf

facta per ſenſum duntaxat cognoſcuntur. Da.in l. ſo- la. C.de teſtibus. Proinde præfati Kranrii autoritas obeſt, quia non eſt ſuæ profeſſionis ſcire ea, quæ con- ſiſtunt in facto,& actibus atq; exercitio populi. Séd dato, conceſſo, quod Ciuitas L. actus me- ri mixtiq; Imperii vltrra memoriam hominũ exer- cuerit, quia tamen negari poteſt, quod vario mo- do obſeruatum fuerit circa illã iuriſdictioné. Quan- doq; enim principes, interdũ Senatus illà exercue- runt,& iuſtitiã adminiſtrarunt. Sed in his, q vario 145 modo obſeruataſunt, pſcriptio fconſiderari po- teſt, ſicut dicitur de cõſuetudine, Bar.&æ Da. in 1.2. f. 146 folut. matr. Vbi quãdo conſuetudo vario modo ſer- nata eſt, recurritur ad ius cõmune. ſta expreſſe tenet Aym. de(ra. A.conſ. 13 ½. n. 20.& idem dixi ipſemet conſ. 73:14. 3 2⁄. vhi plura allegaui. Et vt prædicta obſtent, tamen manifeſtum eſt, Senatum L. illam iuriſdictio- nem poſſediſſe, ſeu vſurpaſſe nomine principũ L. vt uia Cinitati vendita fuit a duce H. conſequitur Se- 147 natũ non potuiſſe præſcribere. Is enim †poſſidet, cu- ius nomine poſſidetur, l.quod in eo. in prin. de acq. poſſ. et oſi diligenti. de præſcr. Fräc. Balb:in tralt. pſc.=.pPur. 6. 148 par prin. n. /3. Huc facit, qui mandatã iuriſdictio- nẽ ſuſcipit, proprium nihil habet, ſed eius, qui man- dauit, iuriſdictione vtitur, l..§. qui ſj. de off. eius qui, Sc.I.¹. F. damuis. de ſuiſpec. tut.l. ſolent. de iuriſcl.om iud.

145 Hinceſt vulgare illud, Qui fper alium facit, per ſe

ipſum facere videtur, 1..§. Aeiecuſſé. fede vi vi arma. Præterea& hoc præſuppoſito, quod non principũ, ſed ſuo nomine vigore contractus,& emtionis factæ poſſederit Senatus, adhuc tamen præſcriptio eius defendi poteſt, quia dux H. titulo emtionis trãſ- tulit iuriſdictionis dominium in ciuitatem. Vnde 50 fruſtra præſcriberetur, cum frei ſuæ præſcriptio non valeat, Salin d. ratt. de præſer: in 2. par. 3.par. ꝓrin.. 3.

n. 2. Sed etſi præſupponamus, Ciuitatem L. ab anti- quo& ab immemoriali tempore aliquot actus ad merum& mixtum imperium, ſiue etiam ad regalia pertinentes, exercuiſſe, idꝗ; præſcriptione vltrame- moriali acquiſiuiſſe, tamen tantiſper dux W. retinẽ- dus eſtin exercitio,& quaſi poſſeſſione omnium re- galium,& vniuerſalis iuriſdictionis, donec Senatus probet certorum caſuum ſpecialem exemtionem, vltra memoriali præſcriptione acquiſierit, tantum I61 non præſcriptũ fintelligitur, quantũ fuit poſſeſſum. & amplius, 1.c.. hoc interdi. ſ. de iti. aclug, bri. vbi Bart post gl.pulere decidit. Quod præſcripta iu- riſdictione certi actus, vt ſi aliq; lõgo tempore exer-

Reſponf luris Decad. XIII. Reſponſ. III.

129 cuerint, iuriſdictionem ſimplicem, illa præſcriptio n5 extendatur ad aliam ſpeciem iuriſdictionis puta ad m erum mixtumq; imperium. Et licet ſecundum eundem ſecus ſit, ſi quis haberet conceſſioné ab ali- quo habente ius concedendi: Nam tunc ſi vteretur auriſdictione in vno actu, retineret in omnib. Idem tenent Petr. de bel.pert..& Saliin l.. quæſt. vlt.(de 2nan ben s Hier. Schur. conſ. 29.n.. cent. 3.

Auß oberzehlten allem erſcheinet(meines erachtens) dannoch ſo viel/ daß Klagender Fuͤrſt von L. gut fug vnd recht habe/ pendente hac controuerſia adhucin- deciſa, ſich deß gantzen Gerichtszwangs anzumaſſen/ & ſic plenariam& omnimodam iuriſdictionem zu⸗ vrgiren/ vnd darauff in allem ſeinem rechtlichem fuͤr⸗ bringe Krafft obangezogener Rechtsgruͤnde/ vnd viel⸗ faltiger Vermutunge der Rechten zuverharren/ au ch davon nicht abzuweichen/ es beweiſſe dan der Rach et⸗ licher Stuͤck ſpecialem exemtioné oder es ſey hochge⸗ dachtem Fuͤrſten ex ſuis ſuor umqꝗq; maiorũ cõceſſio-

nib.& priuilegiis bewuſt vnd kuͤntlich/ in was Stucke

vnd Faͤllen der Rathactus iuriſdictionales zu exerci⸗ ren habe. Dan derſelben wehren S. F. G. dem Rathe geſtendig zu ſeyn/ ex æquitate/ vnd als ein Chriſtlicher

Fuͤrſt ſchuͤldig vnd verpflichtet. Wir woͤllen aber allhie

ſetzen doch der Warheit vnbegeben dz ſich dieſe Sach auß oberzelten fundamentis& rationib. iuris pro v- traq; parte adductis, auff bey den ſeitẽ an jr ſelbſt wich⸗ tig/ vnd nit wenig zweiffelhafftig ſetz/ Alſo daß noch zur

Zeit vnd vor Erkundigung weiter Vmbſtende/ darin

nicht wol etwas gewiſſes koͤnne dedicirt vnd geſchloſſen werden. So iſt nun auff den Fall die Frag/ was dan in ſolchem Zweiffel dem clagenden Fuͤrſten zuthun vnnd zu rahten ſey? Darauff gib ich kuͤrtzlich dieſe Antwort/ es moͤchte vmb Irtedlebens willen der Hertzog jedoch mit vorgehender zierlicher Proteſtation/ hierdurch ab omnimoda iuriſdictione nit abzuweichen vnd auch

der Nath zu L. zuſamen ſchicken/ vnd ſich vntereinan⸗

der ſelbſt bereden/ vnd guͤtlich zuvergleichen vnterſtehẽ/ wz S. F. G. vnter ð Stattvogtey/ Gericht/ Gerech⸗ tigkeit verkauft oder verſetzt/ die Statt L angenom⸗ men hab ꝛuxt. elegans conſ. Zaſu in l. in conuentionalib. n.3.f. de 2. O. Vnd wan ſolche guͤtliche Vnderredung

ſolte fuͤrgenomen werden/ ſo werenoͤtig/ dz darauf fleiſ⸗

ſig geſehen/ vnd wargenom̃en wuͤrde/ ob die Hertzogẽ zu E. fuͤr der Verſetzung der Stattvogtey einen eygenen Vogt in der Statt gehabt/ in welchs Namen/ vnnd ob nicht/ oder ohne Koͤnigsbann das Gericht gehegt wor⸗

den. Item/ wer ſeyn deß Vogts Schoͤffen geweſen.

Item/ wie es der Rath zu Lin wehrendẽ Widerkauff/ durch jren Vogt in 10. 20. 3040. vnd mehren oder we⸗ nigern Jahren gehalten. Dan ſie ſeynd ſchuͤldig gewe⸗ ſen einen Vogt zu haben/ welcher der Hertzogen Recht

hat ſollen erhalten/ wie die Kauffverſchreibung klaͤrlich

mit bringet. Vnd dan was fuͤr Waͤtten vnd Buſſen/ vnd wie hoch dieſelben vom Vogt eingenommen/ auch was fuͤr Faͤlle in ſolch Gericht gezogen/ deſſen alles kan man ſich auß den gehaltenen Gerichtsbuͤchern/ alten Regiſtern/ vnd andern ſchrifftlichen Documenten o⸗ der Vrkundten zuverſichtlich erkuͤndigen. Wie dann in ſolchen alten Sachen die Beweiſungen darauß muͤſſen genommen werden.

Wann dieſe vnd dergleichen circumſtantiæ erkun⸗ diget/ ſo wird ex cõmuniter accidentibus zuſchlieſſen ſeyn/ was die Hertzogen zu L vnter dem Wort Statt⸗ vogtey zu L. gehabt/ vnd noch haben ſollen.