128

dictiorem nullam haber pro ſe iuris preſumtionem, at ſecus eſt in noſtro propoſito, vbi Dux L. multas pro ſe habet præſumtiones, quę ſi omnes ſimulcon-

iungantur pleniſſimã fidem faciant ‚iuxta vulgatü

136 illud dogma. Etfquę nõ ꝓſunt ſingula multa iuuãt,

Ata Pauorm. S alii notant post text.& gloſ- in c. cum cauſſam de probat. Et hoc maxime procedit, ſi(vt hic etiam fit) omnes illæ præſumtiones tendant ad vnũ

eundemq; ſcopum& effectum, iuxt. Panor in d. c. ci

cauſſam.& Euerh.in top. loco à veriſimili. Pręterea ex- preſſe contra d. o. cum olericus. tenęt Bart. in l 2. un. g. Hrſi quis in ius voc non ierit.vbi vult, eo ipſo, quod di- citur aliquid eſſe de iuriſdicti one Principis, quan-

tum ad iuriſdictionis ius id habendum eſſe pro veri-

137

60

tate:& probat hoc bono ſimili, de quo ibi per e- undem. ö

Similiter quoq; tertia obiectio, quod ſcil. Sena- tui L.competat ſpecialis iuriſdictio in omnibus ſu-

pradictis caſibus, priuatiue ad officialem ſiue vice-

tenentem Ducalem,&c. nullius eſt momenti, cum ex ſupradictis certo certius conſtet, ſolis principihus Lomnimodam iurifdictionem cognoſcendi ac iu- dicandi de caufſis ciuilibus& criminalibus, exeluſo Senatu, competiiſſe,& adhuc competere, niſi Sena-

tus ĩpſe doceat contrarium

Vt autem demus, etiam Senatum ſeſe hic intro- mittere poſſe: inde tamen non ſequitur, ei imperiũ priuatiue competere, cum t com miſſio iuriſdictio- nis facta alicui per principem præſumatur facta ac- cumulatiue,& non priuatiue, uxt. Thom. Gram. de- ciſc⸗ o. in pri. Itẽ etiam in propriis terminis conſuluit Alber. Bru. conſ-3 m.7.vbi expreſſe vult, Principem. qui conceſſit alicui ciuitati merum& mixtum im- perium, poſſe ſe intromittere de primis cauſſis non

obſtante priuilegio. Quia iuriſdictio regulariter

in dubio cenſetur conceſſa accumulatiue,& non priuatiue, id eſt, ¶vt dem declarar Jquod per conceſ- ſionẽ non videatur ſublata illi, qui prius eam habe- bat, ſed vtriq; competat, per ea quæ ibidem ad hoc al- leg. Vnde ſi princeps ſe de cauſſa intromittat, illã ad ſe, vel delegatum trahendo, nullus amplius ſine licé- tia ſe intromittere poteſt, quaſi talis cauſſa ſit exce- pta ab ordinaria iurifdictione. 4

Eadem facilitate poteſt quoq; tolli quartum ar-

gumentum ex Ant. Capycio pro Senatu allegatum

dediſ. 27. nu. 34. Quia vnico verbo reſpondetur, Ca- pycium in prædicta deciſione illud non affirmare, ſed tantum pro ratione dubitandi adducere. Et po-

ſtea ipſemet optime ad illud argumentum reſpon-

det, dicens, non de iure, ſed etiam ratione conſue-

tudinis licere principibus tenere officiales, qui ſuo

nomine cognoſcant 1 Porro non obſtat etiam, quod quinto dictũ fuit, verba dubia in contractu emtionis appoſita contra Ducem H. venditorem interpretanda eſſe, vt qui apertius verba in contractu exprimere potuiſſet, vel

certè debuiſſet. Quia reſponderi poteſt, ſatis ipſum

aperte locutum fuiſſe, qui iuris regulam ſecutus ſit. Nam ſupra diximus, quod regulariter vocabulũ iu- riſdictionis, ſimpliciter prolatum fmerum mixtum- que imperium comprehendat. Caſus autem in qui-

bus nõ cõtineatur ſpeciales eſſe, docente Decio inl.

2. n. 106:et n. 109. ſf. de k.]. SAlc in l.i ff.de I S. Vnde nihil quicquã imputari vel poteſt, vel debet Duci H. felicis memoriæ, quod apertius non dixerit, cum(vt

Dn. Joach. Mynſing. Iuriſconſ. Germ an.

iam dixi) ſatis aperte loquatur, qui regulam iuris ſequitur. Prædictis addatur opt. text, in. ex literis. de ſponſa vbi in contractibus ad communem verborum in. telligentiam recurritur,& cogitur vterq; verba pro.

lata in co ſenſu retinere, quem ſolent rude intelli-

entibus generare. Hæc enim ſunt verba illius ca- pituli. At ſub appellatione der Voygtey/ Item, deß Gerichts mit aller Gerechtigkeit vnd Zubehoͤrung/ ꝛc.

cõmuniter de recepto vſu loquendi intelligitur me-

rum mixtumꝗ; imperium, vt ſupra late in é. et ⁷. fun. damento pro Duce L. eſt dedultum. Si ergo ex legum regula itemq; communi uſu loquentium(Statt vogtey/ Gericht/ Gerechtigkeit vnd alle Zubehoͤrung) concipit merum& mixtum imperium, quid impu. tari poteſt ſæpedicto Duci H. ſi id aliter non expreſ. ſerit, ſecutus legum& communis vſus intellectumꝰ Quin potius econtra facienda erit interpretatio hoc

loco aduerſus ciuitatem L. quæ apertius debuiſſet

exprimere verba contractus, pręſertim cum deiure

communi nullam pro ſe habeat iuris præſumtionè exercendi omnimodam iuriſdictionem. Imo con-

tra ius commune conetur ſe eximere a iuriſdictio-

ne ſuorum dominorum& ſuperiorum, von dem Ge⸗

richtszwang jrer natuͤrlichen Landsfuͤrſten/ ſicut Du. ces L. fundatam intentionem habent vigore infeu. dationum imperialium, neq; de hoc eſt dubium. Was nun die vöbrige fundamenta fuͤr dem Rath zu

L. angezogen/ belangen thut/ als daß ſie von alter vn⸗

vordencklicher Gewonheit merum& mixtum impe- rium, auch etliche actus ad regalia pertinentes woͤllen/ auch vorgethaner Vorſatzung exercirt haben/ vnd der⸗

ſelben vber hundert vnnd mehr Jahr in Vbung vnnd

Gebrauch geweſen ſeyn/ vnd alſo præſcriptionemcẽ- tenariam&vlrramemorialem fuͤrwenden/ ꝛc. illao- mnia(wie auch oben gemeldt) conſiſtunt in facto, vñ

werden nicht wahr geglaubt/ niſi expreſſe doceantur

& probentura Senatu. So lange ſolches von dem Nahte nicht geſchicht/ wirdt clagender Fuͤrſt/ alsder Superior, Landtsfuͤrſt/ vnd Erbherꝛ bey ſeiner omni⸗

moda iuriſdictione& ſuperioritate billich gelaſſen/

vnd kan ſeine Fuͤrſt Gn. keine Beweiſung aufferlegt werden/ per ſupradicta.

Es koͤnnen aber auch ſolche fundamenta aſſerta conſuetudinis,& præſcriptionis immemorialis wol in ſpecie diluirt vnd abgeleinet werden. Nam quod de aſſerta conſuetudine obiectum eſt non multum facit ad rnombum: quia † Dd. conſue-13) tudinem allegantibus non eſſe adhibendam fidem, Decius in ſuis conſ.aliquoties, Iaſ.&s Zaſeinl. de quibui nu. 25.:& quidem grauibus rationibus demonſtra ac

docent Et licet conceſſerimus, ex communi opini- one Doctori alleganti conſuetudinem credendum

eſſe, iuxta Bartol.& communiter Dd. in dil. de quihus.

Tamẽ id tantum procederet in his Doctoribus, qui

aſſererent conſuetudinem vniformem vel vnicam. Sic enim intelligendi ſunt Dd. de hac ipſa opinione loquentes, præſertim vero Bart. in d.l. de quibus. Ne- gari autẽ minime poteſt, quin præſenti in caſu mul- tiplex ac diuerſa ſit,& reperiatur conſuetudo in ci⸗ uitatibus exercendi iuriſdictionem. Quædam enim

ciuitates ſolent omnes iuriſdictionis actus exercere,

quædam generalem tantum, quædam deniq; parti- cularem in paucis caſibus. Ideo hoc locoa Senatu.

ſpecialis conſuetudo, nõ ſolum alleganda, ſed etiam

proban-

149

bögreln 1 cirac Jl pnben utaslan rele Lletekit bebqua Rortuk Kda imüstig cueridqli doobkeruun dogzelin tunta iuſ vodoobfer Kit ſeutdi 165 Phaman. dätaelbreca qmaha va;.oli henm tenpollä

fuiClutet

17 luti donpo

Wromine

reßfalngen

zarnnn,

letlleiptt krun jelrſedm lncetty 1 luw kacere

Treterea&! ſdl

8 ¹0 nomi lolldent g cekenäln

tult und 50 kulteptal ſalert Ba.