Druckschrift 
Elegia Exponens Vitam Friderici Risneri, Philosophi Et Mathematici præstantis. piè apud Hersfeldenses defuncti. 15. Septembris, Anno 1580 / gratitudinis ergô scripta à Casparo Gvaltero Lavterbacensi. Cui & aliorum doctorum virorum accesserunt carmina, Epicedion & Epitaphium, [Laurentius Lucanus, I.V.D. & Abbatiæ Hersfeldensis consiliarus, sciptum à M. Michaele Raido]
Einzelbild herunterladen

Mrren ul un meat anitenu acninpd A dnin u ciuncti me tX ö hui xr ulo voc, Am ncun 44 2. d f ct em rur Pu 1 kadufein run und Srnerg anr aura dac epeninga is u*, ſam Lurrun l? oir a von tntus InuikxrR autedng au arum patci lar maff H · umnr

Pr A V un l cn rtunt er riot uiu zir mort en uncdids 64 4 4 ½

☛₰

Hic medicis manibus petitur, ſed viuida peſtis, Neſcia depelli vi grauiore furit- 9

Iſta quidem peſtis creſcit creſcentibus annis, Cumq́; ætate ſua tabida membra fluunt. Gallicus exoptat, quem poſſe manere Machaon Ire quidem ad patrios cogitur ille lues. Vndiq; tutus erat doctis vallatus amicis, Contriſtant ſortem corpora ſola bonam. Attamen in patria vitam vult reddere, dicens: Quæ me progenuit me quoq; condet humus. In patria Chriſti vere monſtrantur honores: Gallia pro Chriſto ſed tibi larua placet, Cumq́; ſuis vnum poſtquam vix degerat annum, ior accelerat morsp ropiore pede. 5 ½ασ. Cuncta quidem morbi patienti tædia corde Perfert, in Chriſto pectora fixa tenet. Spe cœli morbos vndantes felle leuabat, Aegrum ſolantur cœlica verba virum. Actandem damnis cum non obſiſtere poſſet, Aegro feſſa quidem corpore tuta migrat. Hæc funeſta dies nigro carbone notanda, Ingenium tantum quà fera fata premunt. Abſtulit vna dies Phœbeia commoda centum Mille tulit dotes vnius illa viri. Hæc eſt illa dies facie qua ſacra Masheaſis- Squalenti triſtis, vace queren it= Frigeo iam prorſus nullo quæſita labore Cimmerijs tenebris iamq́; ſepulta premor. Fax ego qua quondam calui, iam mortua friget Olim quo nitui ſolq; nitore carer. Mors truculenta nimis: clario non parcit honori. Cum Satyro Phœbo turba dicata cadit. Si tua non cunctos mors ſ picula ſæua manerer, Ac cunctos pereret falx niſi qira tua. Ob varios vſus Pylios hic viuere ſoles Ac centum dignus ſecula ferre fuit.

B 2 Membra

8