Reuerendiſ-

ſimus noſter

Princeps præ alijs ſummus

Hic nos conſilijs ac mente ſagace iuuabit Ac ſtudijs addet robora magna meis. Scilicet hic Princeps Muſas dignatur honore, Muſarum geſtat pectora plena bonis. Tu vero venerande Pater, Ludouice, gubernas Aequis qui Princeps mæœnia noſtra modis: Ingenij docti cui maxima cura fouendi, Hung Ope ſuſtentas vheriore virum.

fautor& Me-Ipſi tu Pater es, quia præſtas digna parente, cœnas Riſne- Atq ægrum domus hunc nutrit alumna tua.

ri ſuit.

gn

Ac cùm non viuum paterentur fata iuuare, Durat in exttectum cura fidesq́; tua.

Ac ſi quis ſenſus poſt fata relinquitur vmbras, Defuncti memores ſiq́; fuiſſe queunt.

Has tumulo voces Riſnerus fundit in imo

ee ac Wrhis grata ſcpulcra ſanant:

Me ſatis eſt inter pallentem viuere turbam Et Parcæ victum ſuccubuiſſe feræ:

Noſtrarum quondam tu Princeps ancora rerum In terris ducas proſpera fata precor.

Tu Muſis viuas mille annos, ſecula centum: Muſarum ſub te caſtra ſacrata vigent.

Credo non tantum Meccœnas ille Maronem Iuuit ob ingenij fertilioris opes.

Non tantum paterille ſacræ lumenq́; Sophiæx, Floret Alexandri numine Ariſtoteles:

Magnorum quantum Riſnerum cura virorum Ad gelidam vſq; necem poſſe vigere dedit.

Rebus in humanis ſed ſors variabilis errat: Sæpius alternat ſcilicet illa vices.

Iam modo quin Gallos inter florebat honore Arqʒ etiam cuius res ſat opima fuit:

Ille quidam ſubita rerum vertigine læſus

Fortune ſentit fulmina dira nouæ. IIlius inuadit morbus violenrior artus,

Triſtibus hic membris vulnera ſæua dedit. Hie

——————