At verd Henningi ſponſæ pater igſe ſilehist

Miſce cum reliquis gaudia vera tiis. Triſtes expellas longe de pectorecuras, 3 Un Gaude cum ſponſis, hoſpitibusq́; tuis. 8 Verum quid moneo, quibus eſt jam prompta voluntas ca* Exhilarandi alios, ſeq, ſuosq; ſimul. b 4 Plaudite nunc omnes, quibus hac ſolennia feſta b Kdi Inſtituit ſonſus, ſponſaq, dicite jo. b ETEOETIXON. Mn MalVs Vr affVLger terræ ter LVCe noVena, En Caſta eſt HVLtſer IVnCta pVeLLa tlbl. 1 Sde a Alia Elegia gratulatoria, continens ſimul annum, b menſem ac diem nuptiarum. A ANuus erat Teph YrVs o OLe tepentlbVys agrls nal Splrat,& IrrlgVo Deſyper IMbre /VIc. b Tempus erat, molli quo vernat gramine tellus, 0: Explicat umbroſas arbor& alta comas. Prataq, quo gaudent varioru in flore colorum, 0- Blandiſonoq, loquax gutture vernat avis. Menſis erat, rutilans properat quo Phœbhus ab ortu, 0 Prolem per geminam progrediturq;, Joyis. b Jamq;, gradum laſtrans ter quinum, Caſtoris atq, Pollucis medium penè peregit iter. 3 731ͤ TLux oculum Tauri produxerat altera Eoo

Pracedens clarum tempore, dus ovans.

Stella ſed Aſſyriæ vindemitor, ille ſequenti Eous tegitur luce ſtatimꝗ gadit. Mirabar, tollens oculos, felicia cœli W 1 i Vdera tam claro conſpicor ipſe polo. Mente revolvebam tacitAâ praſentia veris . Tempora, queis ridens quiliber hortus erat. V

u Lætabar