14 Notae
Allita est vox invias margini cod. Pal. 5., recepta in ed. Mediol., tum etiam a ple- risque editoribus. Nec immerito; verba hoc dicunt: ⸗Alpes quum paucis(intellige Bojo- rum legatos cum regulo, qui adessent: ef. cap. 29, 6.) perviae fuerint, cur exercitui (Poenis) sint inviae? Quod male intellexit Strothius, qui, deleto signo interrogandi, addidit nec post esse. Alschefskius eodem loco e conjectura reposuit et, interrogandi signum restituit, invias expunxit. Verba haec, me judice nimis abrupta,— illud et, quod addi- dit, ne satis quidem latinum est— explicat eodem modo quo nos vulgatam lectionem, vel quo J. F. Gronovius suam) pervias paucis esse:— non exercitibus?,— haud sane con- temnendam.— CQui ſieri potuerit ut omitterent librarii vocem invias, bene exposuit Fabri.
Cap. 31, 8.„0Ob id meritum commeatu copiaque rerum omnium, maxime vestis, est adjutus(IHannibal), quam infames frigoribus Alpes praeparari cogebant.,.
Restitue praeparare ex insigni librorum veterum numero; ratio qua defendere studet Fabri alteram illam lectionem, nos quidem non movet. Alschefskius, quum duo codd. illud quam exhiberent, reposuit quod ex aliis. Utique mireris, putare eum, Li- vium id pronomen non ad vestis tantum sed ad omnia ca quae copia rerum omnium continerentur, referri voluisse. Jam vero dicat mihi aliquis, quid tandem armorum vel frumenti copia contra frigora adjuvabat? Tum, si praeter vestem etiam ad alias res hoe pronomen respicere poterat, praestabat saltem quae sumere, quam lectionem tres codices
luebantur.
Cap. 52, 7.(De horrenda Alpium specie): Tum, quamquam ſama prius— prae- cepta res erat, cet.»
Malim percepta, ut vetustissimi duo codices, Mediceus et Colbertinus, teste Alschefs- kio, exhibent m. 2. Nam devitatur sic pleonasmus: etiam J. F. Gronovius, si quis offen- datur, jubet delere prius vocem. Neque exemplum a Drakenborchio ex poeta(Lueret. VI, 1046.) allatum sufficiet ad Livium defendendum. Sed nihil esse mutandum concedes ex multis ejusmodi pleonasmorum exemplis ab Livio admissis, quae attulit Fabri ad cap. 20. sect. 8. hujus libri. Addas his aliud quod legitur XXII, 38, 11:„Se consilia ante tempus immatura non praecepturum.-
Ibid. 10.„(Hlannibal) luce prima subit tumulos, ut ex aperto atque interdiu vim per angustias facturus.
Quid autem, dicas, si hostes non defendent angustias? Ubinam vis tunc eri*? Ex- torsit editor novissimus verbis hanc explicationem: tamquam si vi impetuque transitum per angustias patefacturus esset., Accedit quod vix reperies dictionem vim facere, sie nude


