in li b. I. II. 9
deessent, primos ire jussit. Ibid. 16, 5.„Petendique montes et jugum Calliculae superan- dum esset, necubi Romanus inclusum vallibus agmen adgrederetur, cet., XXV, 33, 9. „(Scipio) in id omni cura intenius, necubi hosti aequo se committeret loco.- XXXVIII, 49, 7.„Praestare, necubi noltis sibi latebris delitescerent latrones Thraces, ne quid sar- einarum raperetur, ne quod jumentum cet.) Aliorum scriptorum testimonia indices et lexica dabunt. Simili modo Noster adhibuit vocem necunde pro ne alicunde, ut XXII, 23. extr. et XXVIII, I. cxtr.— Alschefskius, quod salis mireris, edidit nec ubiubi, ex Rhenani archetypo Vormaciensi: quarum vocularum vim h. l. nemo tolerabit. Quinque libri mss. exhibuerunt necubi ibi, duo nec ut ibi, unus a. m. I. ne ibi, duo ne ullum ibi.
Cap. 4, 5. Nam quum, pridie quam legati ad Tarquinios proficiscerentur, et coe- natum forte apud Vitellios esset, conjuratique ibi, remotis arbitris, multa inter se de novo, ut ſit, consilio egissent, cet.“
Vide an expungas et ante coenatum, quippe quae copula orationem reddat impe- ditiorem. Voluit idem jam Dukerus, nec non Doeringius, et, si huic ſides, Crevierius;
nec comparet particula in cod. Victorino, teste codem Docringio.
Cap. 9, 6. Salis quoque vendendi arbitrium, quia impenso pretio venibat, in publicum omni sumtu, ademium privalis.-
Gronovii emendationem omne sumtum merito receperunt editores fere omnes: sed Alschef,kius ex conj. Divaci: omni sumto ad. pr. In nolis locum sie interpretatur: Auch ꝛourde die rillhulirliche Bestiinnung der Sal⸗preise den Pripatpersonen entzogen, nachdenn der ganze Vorrath des Salzes von Staate auſgekauſt worden. Sed mullo simplicius ex Gronovii conjeclura publicum oppesitum est privatis. Minus recte autem idem V. D. priorem hujus loci partem ita intellexit, ut pularet, ⸗impenso pretio venires esse, magno conductum essez quemadmodum diceretur, vendeere decumas, emere vicesimam, cet. Nec audiendus est Forcelliaus lexieographus, ubi docet, impenso pretio esse magno, testesque affert hujus rei Ciceronem et Cacsarem et Livium I. l. Imo loco Ciceroniano(Ep. ad. Att. XIV, 153.) est: für(verwendetes) Geld, gegen Entschädig ung: oppositum est gratis. In Caesaris commentariis(b. G. IV, 2.) et uostro loco in aliquot libris mss. legitur immenso pretio, quae lectio hand dubie genuina est; nam impenso pretio veneunt quaccunque venalia sunt. Referendum est vero iltud pretimn ad ipsum sat, non, ut pars interpretum voluit, ad arbitrium salis vendendi, et interpretandus locus ita: Auch die Freiheit Salz zu verkaufen wurde, wweil man es gar zu hoch verkaufte, garν dem Staat zugceignet, den Privaten genoimmnen. Quippe salis venditio, antea publicanis