2

geographis et nautis nostri- temporis usitata adhibui. Statum barometri signo B notavi ejusque ventum infra apposui; sic e. g. B statum significat barometri flante vento N. i. e. Aquilone s. Borea veterum. Quae hoc modo ex ohservationibus 4383 annorum illorum XII calculo haud exiguo(nam tabularum liber paginas L. fol. complectitur) a me sunt inventa, infra§. 19. cum lectoribus communicantur; nunc ipsae formulae sunt inveniendae ad investigationem nostram necessariae.

§. 4.

Numerentur venti octo, sive numero generali n indicati, horizontis N, NO, 0 SO, S, SW, W, Nw ita ut a Borea(N) incipiatur et Boreae N tribuatur numerus O, vento N0 numerus I, vento O numerus II, et sic porro ut ad ventum NW tandem referatur numerus VII et designetur unusquisque horum ventorum signo generali v, sit porro B altitudo barometri vento v flante observata, b altitudo barometri media et xb arcus 180 graduum, sint tandem a et 6 numeri coefficientes, et p anguli auxiliares ex ipsis observationibus determinandi, formula saepius usitata generalis

Ax—= a sin(a+†‿ X‚Oo)+ b sin( † X9)...

signis nostris exstructa erit:

. V. 2— V T Br= b † a sin( † 9) † 6 sin(+). Si venti sedecim respiciuntur erit n= 16, si, ut nobis propositum est, octo tantum venti calculo sub- jiciuntur, erit n= 8. Positis valoribus n— 8 et x= 1800 formula prodit B,= b+ a sin(v. 450+ ꝙ)+ sin(v. 900+„).

§. 5. Valores numerorum et nec non angulorum auxiliarium et v methodo sequente ex observationibus deduci possunt. Sint Eo, Ei, En etc. errores, quibus observationes barometri ventis flantibus O,(i. e. N, I (i. e. NO) II,(i. e. 0)“ etc. implieilae sunt, aequationes omnium errorum, secundum ordinem erunt:

b+ a sin&+ sin— B= Eo;

« sin(450+)+ sin(90°+„)— Bxo= E..

a sin(900+)+† sin(1800+†)— Bo— En.

a sin(1350+ v)+ 5 sin(2700+„)— Bo= FEnn.

a sin(1800+)+ sin(3600+†)— Bs= Euv.

a sin(2250+ g)+ sin(4500+)— Bw+ Ey.

a sin(2700+)+† sin(5400+)— B= E. b+ a sin(3150+)+ sin(6300+„)— Baw= Eyn.

Quae aequationes errorum modo simpliciore exprimi possunt si reputamus esse

E ++ 4 4+ 4

sin(90⁰0+)= cos p; sin(1800 † G)=— sin sin;

sin(1350+.= cos(45⁰0+ 9); sin(2700+)=— cos sin(3600+†)= sin u; sin(2250+ g)=— sin(45°0+); sin(4500+)= cos; sin(5400 † p)=— sin„;

sin(3150+)=— cos(450+ ꝙ); sin(6300+ u)=— cos w.

His enim valoribus in illis substitutis evadunt: b+ a sin Q+ sin— Bx= Eo

b † a sin(450+†)+ 8 cos— Bxo= Ea. b † a cos— 6 sin— Bo— En.

b † a cos(450+†)— 6 cos— Bso= Em. b— a sin+ sin„— B.=—

b— a sin(450 †)+ 5 cos— B.„= E. b— a cos; sin— B= E.

b— a cos(450+† ꝙ.)— 6 cos„— Bxw= Eyn.