— 1.—

p. 492, E odre ij vera oUre Pyovey 000 OTv 1)h 6vrah. Ut magis etiam adprobe- tur significatio, quam conjunctivo aoristi tribuere non dubitavimus, nonnullos locos huc transscribimus, in quibus conjunctivus aoristi et futürum indicativi sese invicem excipiunt:

Od. 6, 126 dνν ἀe εκꝓνοόρν τ 19 1GOe de eee. II. 6, 459— 62 a ore

Tσ&Gv. dg ors zνςα ε&οεειε 11, 431. Od. 16, 437 OUX 509 0?rog dννρ 000 σσνσαι οοοει*̈ά⁴ννμται ³⁹⁷.

III. NWonulla de usu temporis dorisli.

Indicativi aoristi significationem definire in praecedentibus conati sumus, ac vidimus eum 1) relativam temporis formam esse, 2) per eundem quod Praeterüt significari, sed ita ut non definiatur, quam late Paleat id quod actum est. Jam reliquum est, ut de usu ejusdem pauca adjiciam, sed id(scilicet admonent scriptionis hujus termini) faciam quam potero brevissime. Itaque nonnisi duas grammaticorum sententias de aoristi indica- tivi usu propositas examinare animus est. Putant enim illum 1) ad praesentem actionem, et 2) ad Juturam exprimendam a Graecis adhiberi..

1) Legimus apud KuEHNERUM(§. 443. 1):„Die Sprache der Tragiker(?2) bedient „sich öfters der Aoristform(“num quaque aoristi forma an solo indicativo utitur 2,) als eines

24) Fn. THIERSCHIUS(Gr. Gr. pag. 429) ad moneamus, non magis idem significat quod futu- hunc locum annotavit:„wo die doppelte Be- rum exactum quam indicativus futuri, ut omni- „zeichnung des Zukünftigen durch 00' oœoßœσ dbus locis, in quibus haec significatio conjunctivo „und osdd pérnca nicht auffallen darf.“ Cur aoristi donatur, nonnisi ex relatione enuntiationum non? TuIERSCHIo saltem judice aliquid miri huic ea consequatur. Conf. II. 6, 412 0d Pddο 4ν νm loco inesse vel ex annotatione illa liquet. De àG 9α.ν☛ασ0% re ³ α τμ εππσπ—Czο. eodem loco HERnaxxus(De partic. d p. 80) Dem. 0l. III, 4, 4 d OOG A.s-., 33 dvds scribit:„NVon est, neque erit, negue fuisse repe- Aô'ναο, zc roduτove rode ννοσαονe, lr OAv- „riatur: es ist keiner, noch wird einer sein, noch dov eustvog απιιααα Cνανεκᷣ ταα,—olodrc Tig o0!, „soll wohl einer gewesen sein. Nam si explicatius rI r6 no2don Er arroe dTa Sades do⁴‿ Sou- „vim conjunctivi declarari voles, haec erit, non lera. Unusquisque videbit οσσ et a „esse exspectandum, ut fuisse aliquem reperias. caoοσινεεα, ad gor relata, non minus esse futura „Videtur autem hoc quidem in loco εeν sio exacta quam conjunctivum erioxye, si, quod ex „dictum esse, ut propriam aoristi significationem sententiarum nexu consectarium est, id formae „habeat.“ Sed quis ei concedat aoristi conjunctivo tribuitur. Quemadmodum in loco Demosthenico, péynrat inesse praeteriti significationem? Quae sic innumeris aliis futurum usurpatur, veluti a quidem significatio adeo pugnat cum ea potestate, Demosthene in Olynth. II, 3, 1. 5, 3. III, 5, 4. quam ipse(De partic. ³ pag. 78) conjunctivo 6, 2. Conf. II. 18, 268. Soph. Aj. 1255. etc. Ad tribuit:„Et conjunctivo quidem ubique signifi- opinionem, qua conjunctivo aoristi futuri exacti „catio adhaeret futuri.“ Conferatur idem De emend. significatio conceditur, refutandam adscribere pla- r. Gr. gr. L. II. p. 207 sdd. Conjunctivus loci cet hunc locum ex Plat. A. S. p. 29, D zlνα ευσσσε Homerici neque plus neque minus est quam fu- dy αrννέςνι dα old 1s 6, ou uns Ade eo- turum, ut sententia ad verbum expressa haec sit: Goqoων Futurum uνσαα, corrigenti grammatico es ist keiner noch wird einer sein noch quck imputandum, tam infirma auctoritate munitum est, (mag) einer werden; nam Fteri(werden) est ut IM. BEkKERus vel ex suis criticae artis exer- illud vevço, non esse neque fuisse. Ceterum cendae legibus id spernere debuisset. conjunctivus aoristi, ut hoc etiam oblata occasione

—

3