17

ac si dixisset: tollens meum oculum, ut ea certamina adspiciam et oculos meos eo adspectu quasi pascam. Atque ea sententia Sophocles, cum ab initio strophae 6β vehementissimam concitationem chorus de prospero exspectati certaminis eventu excitatus prae se tulisset, sensim ad placidiorem animi habitum tranquillamque quasi securitatem quandam eum reducit et oratione aequabilius pro- fluente fiduciam ac laetam spem eius ita exprimit, ut hunc tranquilliorem illius animum adeo in rhythmis maxime eius versus, quo stropha terminatur, spirare videamus. Quae animi adfectio, quam in rhythmis ultimi versus strophae cernimus, etiam cum tranquillo antistrophae 5β sono prorsus con- gruit, cuius ultimo versu dOν.ειμιαν½¶mKꝰℳ̅m νᷣ᷑ i os‿

chorus, cum preces pro felici expeditionis civium Coloneorum eventu deis Athenarum praesidibus sol- lemniter adhibuisset, urbem et universam civitatem Atheniensium eisdem deis animo et voce com- mendat, quam precationem in verba satis gravia et placidissimo tenore profluentia coufert.

Extremum iam superest illud, ut totam stropham 5, ut in codice Laurentiano A a prima manu descriptam legimus, in conspectu cum eadem emendata componam; atque illius quidem in

Laurentiano libro species haec est: emendata hac est specie: 4 8900%G v,*) A6νονυισιν ⁴ς 000, sOvO„; G&

Oοαμυναυινια Oοεναα τ⁴ ο

„voνμαᷣ᷑ emν⁷ duν ανσννν„uανμμ. rd᷑ ¶⁸ςςσς³

Toν dεενα ααν, Seoνα 8ν— rν α, Jsoud' ed—

601GAꝝνꝙꝙ 0 Gυιιυοαμαια⁴ααιαν ꝙησ‿νυ 900& Aαιυσαα⁴ν νπμαἀσ‿ν

reles, rels? Zeus ra xur duc. relei εᷣ GOεᷣᷣ dlr duα.

udvre sr 00A,v dA,νοαυꝓ. Adνπτι ε εσιιν e(˙υαων.

8âOꝙ cdenli raννυοο ενεας den Aalœ ra‿ννιοσαοο ννεαας aiεεᷣος vᷣᷣeς νο ἀάντννν νi νουυνν Aiνέόο νιραο νκνσαιι, 1 O' ναννυσ eοοι νυμιν υνμημμ d̈ ονααα rονυιμν ⁶ιμηαα.—

Haec ex Graeco in Latinum ita transfero: Remne gerunt, an cunctantur? Nam praesagit mihi mens aliquid. Mox reddet ambas virgines acerba perpessas acerbisque a consanguineis impetitas iniuriis conficietque Theseus aliquid hodie. Vates sum faustorum certaminum. Utinam aeria, prae- ceps columba Aegalei nivosa loca adsequar, horum certaminum gratia oculum tollens meum.

A. d. VIII. Kal. Februar. 1881. Dr. A. Glaser.