16

patrocinium quoddam suscepisse supra ⁰⁰) significavi. Genetivus æuντν μmρανν nullam Arnoldo exhibet difficultatem, quippe qui eum genetivum substantivo dεα ab illo coniectura substituto adiungat, cum Wunderus, Dindorfius, alii eum a verbo τςσσανα regi velint. Neutrum ea illorum versuum interpre- tandi ratione probata, quam ego conatus sum, fieri posse consentaneum est. Jam exorta quaestione, possetne alia genetivi sive αuτν mαμνων sive rGν νυον explicandi ratio inveniri, cum exempla genetivorum liberiore ratione usurpatorum circumspicere coepissem, pauca quaedam cum ex aliorum operibus tum ipsius Sophoclis tragoediis mihi se obtulerunt, quae ad illius genetivi grammaticam ex- plicationem fortasse adferri possent. Cuius modi exemplum apud Homerum in Iliad. I, 65 legitur: elr d dτνμs aausu ra' Srarous, et eadem propemodum paulo inferius v. 92: slr do bp sdToLs&rouen g erar, eis eaarou e, Au Sv er πχ˙* ο, dv riuνο d’αuᷣuαννν τ* Ex Sophoclis autem tragoediis comparari possunt: O. R. 1479: d uτmννmνν eᷣœ σ τᷣ 11 6000 Oluανυν μεμεννον* μu οPάMohoas 1Uoe. Electr. 1027: Znlo de ro vot, rijs e dsς ν 0. 5¹) Ad illum ex Oedipo Rege versum Blaydesius conferri iubet etiam Col. 1505: drαs, σϑοονυτια τμοοσερσαννα, et σv rUE ι εσιν ꝙττ 1‿⁶ m ιυ τ1 600C.

Quae porro Blaydesius adnotavit ad illum versum omnia eo redeunt, ut genetivos illos scho- liastarum auctoritate ductus praepositionibus drt et um subtractis intellegi velit. Ac revera prae- positionem causalem suppressam esse exemplo illo Homerico probabile fit, ubi cum praepositione svexc coniunctus genetivus alter legitur. Kruegerus ⁶²) in eius modi exemplis genetivum relationis nominat et frequentissimum esse eum apud verba docet, quae sensus significent sensibusve expri- mendis inserviant, ita ut per casum genetivum ea res notetur, cuius causa aliqua actio fiat. Plura ad explicandum hunc usum genetivi exempla Kühnerus 63) adtulit ac singula verba accuratissime congessit, quibuscum similes genetivi liberiore ratione usurpati inveniuntur. Talem denique Graeci sermonis proprietatem Tacitus imitatur, cuius in maioribus scriptis, Annalibus et Historiis, haud rara exempla genetivi substantivorum cum gerundivis coniuncti collegit Draegerus, 6¹) qui eum gene- tivum praecise ac simpliciter causalem nuncupat. Ex illis exemplis, quae Draegerus collegit, propter quandam similitudinem, levem sane illam quidem nec tamen plane praetermittendam, unum adferam ex Annalibus(III, 7), ubi: erectis omnium ani mis petendae ulcionis seriptum legitur, quo in enunciato nihil aliud genetivus petendae ulcionis sibi vult, nisi exprimere, qua de causa omnium animi erecti et quodammodo inter exspectationem ac desiderium alicuius rei suspensi fuerint. Item in enunciato 705νOνoꝗꝑ⅜νασάυν

dοοσ τοιιμον ⁶μ⁴μα, quod sic verto:»horum certaminum(contemplandorum) causa ptollens oculum meum« Sophoclem idem exprimere crediderim,

60) cfr. an. 52.— 61¹) ad hunc versum Nauckius de usu verbi 9 ν1 cfr. Plat. Jon. p. 530, B: 3 αᷣ vud 1 24 T“)s.— 6²*) Krüger synt.§ 47, 21.— 63) Kühner, Ausführl. Gramm. II, S, 326, 329, A. 8. 330, f. 332, A. 12.— 64⁴) Draeger, d. Ann. des Tacitus, Kurze Uebersichtpp.§ 108.