cum per se is, qui spectator tantum pugnae esset, non æνςσαν ταν αιναων dici potuerit, tamen hane ipsam sententiam ait expressam esse verbis 2æνοσαμι τυυντ eν᷑ιμ̈ν οσ rουνμν μαναα idemque hoc esse, quod: Koοσαααᷣ τ̈ν νι eõõ‿ινωνsτ εμ⁷ μματε, ο̈σαα α. Quae verba ille in La- tinum convertit vel, ut verius dicam, interpretatur:»Utinam has pugnas assequar oculis meis sublime latis.« Ac sponte apparere putat, quod oculum sublime ferre poeta dixerit, id perquam poetice dietum esse pro sublime ferri, ut oculis aliquid percipiatur. Contra ea rectissime Wesselus 53) monet, oculos sublime ferre minime esse sublime ferri, sed valde obscurum esse. Nec ipsi Wundero omnem dubita- tionem de ea interpretandi ratione sublatam esse crediderim; namque his ita expositis quod pergit: »possis igitur αο. rι⁴.α μμα etiam sic explicare: 1☚ᷣ᷑ zKu‿ᷣ μματε, diοσs uν,« manifeste du- bitatio quaedam cernitur, qua de huius enunciati interpretatione ipse tenetur, impeditque ea ambi- guitas, quominus illi adsentiar. Ut enim vel lectio codicis aαμεαας νεςνεαsε sit genuina Sophoclis scriptura, vel eam coniecturae ερσεᷣ vel α ds adsecutae sint, choram pugnam ex alto con- templari velle per ea ipsa verba perspicue expressum est, iuxtaque ea maximopere languet sine dubio et supervacaneum aliquid, quod sua sponte adpareat, addit iteratio: oculum meum extollens(supra pug- nam). Neque veram mutationem in columbam, sed comparationem statuendam esse concedo, Wun- derum autem de vera mutatione cogitare ex verbis eius: utinam columba celerivola s im, haud am- bigue intellegimus.
Alia ratione Wesselus enunciatum νιι νν εν αιυιωιιναον
2⁴υυορνσασσα οωιιμν μημα
explicari vult, ac quamquam ne ad eius quidem sententiam accesserim, tamen digna est ea, quam in transitu quidem respiciamus. Wesselus genetivo ανυυέ oςeνs, ut supra iam commemoravi, substantivo aεl⁵εe addito dictam esse columbam nubium caelestium, h. e. quae nubes caelestes trans- volaret opinatus participium οαοπͥhowuum genetivo 1νν ν deωπωωσeoniungit atque ut ρνoα plane idem ac suspendium sit, ita&οερν νμμα τυνν αeõνον explicat: suspendere oculos his certaminibus, h. e. attento animo certamina contemplari. Totam sententiam igitur sic ille reddendam putat:»uti- nam ceu velox celerivola columba nubium caelestium his certaminibus suspenderem oculos meos.« Kuoezv participio iunctum pro zvzeν poni, adnotavisse Hermannum in priore editione beneque v. 1159 respicere: Nooοεεεέννο τ̈ uαυν επνινασοιν
Hanc Wesseli interpretationem ut improbandam esse paucis demonstrem, primum quidem similia verborum sive cνσςσισν sive osν genetivo ita, ut ille vult, additorum exempla nusquam com- monstrari posse monuerim; nec etiam per usum ac notionem utriusque talem interpretandi rationem admitti accurata exemplorum in Stephani Thesauro ⁵⁴) congestorum examinatio docebit, ex quo acti- vas verbi αοεiν formas omnibus locis proprie, translate passivas medialesque usurpari intellegimus.
Quae cum ita sint, aliane ratione totum enunciatum
dlοουνω wrQῦομν μυηαď
intellegi possit, iam videamus. Quae verba quoniam proprie dicta nihil significare possunt, nisi»ex- tollens meum oculum,« recte eis viris doctis supervacaneum aliquid, quod sua sponte adpareat, viden- tur addere, qui Wunderi aliorumque auctoritate in antecedenti enunciatione ⁵ð cum genetivo 16ν ϑνόνων coniungunt, sive scripturam αέιας νεραααε sive emendationem eius probant. Omnium autem interpretum de illo loco in unum congruunt sententiae, minime eius modi cogitationem parum
53) cfr. ann. 44).— 54) Steph. Thesaur. ling. Graecae Cur. Gu. et L. Dindorfii vol. I, p. 1129. 1130.