9

Ac primum quidem Hermannus eundem sensum, quem supra significavi et plerisque inter- pretibus probari video, ex lectione codicis Laurentiani οσασαᷣ τοισαμον μμα repeti posse crediderat,»si adtribueres, ut ait, verbo εααοεσν causativam quodammodo significatio- nem et accusativum obiectivum, quem dicunt, rν ⁶μη☚αα ex eo suspenderes.« Nove dixisse censebat poetam εμαοοσαο rouνμον ⁶μμαα τν' dν horum certaminum contemplatione oculos meos ob- lectans, i. e. quasi spectatum mittens seu pascens. Eadem propemodum ratione Blaydesius simi- litudinem enunciati Sαver“ 60α adferens εαοσεeν ιμμα explicare conatur, cum adnotat:„the follo- wing is the probably true reading: æνοασσQυ„ẽ—sð'ovud 2ϋ εκοοmισοωω—τονιμον Guu. So. Fr. 599. 6 7οιᷣuæεσάσοςαν εμννεας τ⁵νσ Geßσεεν ⁶μμα as ⁴ναμσν οα. V. Pors. ad Orest. 1427. Translate: to behold(or contemplate, or survey) with mine eye this contest.« Verumtamen de ea explicatione Blaydesius, qui adsentiretur ei, nactus est neminem. Ipse enim Hermannus, posteaduam σέση duuc cum notione oculum spectatum mittere non nove dictum, sed a consuetudine sermonis Graeci utique abhorrere perspexit, priorem illam explicationem retractavit et alia medicina corruptelae illi mederi studuit.

Haec altera Hermanni emendatio, quoniam ex parte Wunderiana nititur, infra commemora- bitur. Wunderus enim, ut sensum, qualem huius loci sententiis maxime convenire plerique inter- pretes consentiunt, ex litteris Laurentiano codice traditis quantum fieri posset integre conservatis nancisceretur, pro lectione εκοαα 0verbum causativae, quae dicitur, notionis substituit, unde 10O uμα accusativus obiectivus regeretur. Cuius modi verbum ex Hesychii glossis ¹³) prius se offerebat aοοεινσν quod notionem tollendi habet idemque quod ibmοqĩεν valet. Substituto huius notio- nis verbo editoribus Sophoclis plurimis corruptela illius loci visa est sanata esse; contra Meinekius ac Blaydesius in forma rariore οεσσν pro usitata in Atticorum lingua forma dοοενν offendunt illamque nullius fidei formam esse consentiunt. Quod praeterea Meinekius eum, qui ex alto pugnam contempletur, oculos adtollere dici posse negat, contra hanc viri doctissimi opinionem Wesselus ¹⁴) disputavit, qui Meinekium Wunderi adnotationem non accurate legisse illudque a Wundero dictum non esse demonstravit. Quod vero Meinekius proposuit 8OGυmπας τοιιν νμα quamquam satis ingeniose inventum esse id nemo negabit et aliqua parte auctoritate codicis Vaticani commendari videatur, qui pro ⁶αμαμα lectionem uc exhibet, cuius vocis litterae paullo propius ad ductus Meinekianae coniecturae accedunt, ipsum quoque duplici difficultate laborat. Nam primum ne S0cι quidem verbum est ab Atticis usurpatum, deinde Wesseli sententia comprobanda, qui si oοσ- joaσ etc. verborum collocationem spectaveris, futurum esse, ut valde ea claudicare confiteamur, prae- sertim cum necessario modo non postulentur ostendit. Nam si exprimere velit: utinam ex nubibus celerivola columba testis fiat certaminum, illud volatum in nubibus sistere vix exspectari recte monet, minime vero in fine totius sententiae. Itaque praeter leviculam litterarum similitudinem nihil omnino illa Meinekii coniectura habet, quo se tueatur.

Ad ea emendandi conamina, quae adhuc commemorata sunt, longus accessit aliorum ordo, quae pleraque de sensu ex corrupta codicum lectione quasi eliciendo satis inter se consentiunt, sed quodnam ex eis violentissimum sit ac laborantia Laurentiani libri verba gravissime vexet, pro certo diiudicari vix potest. Habes ea in brevi conspectu composita., Ac primum produco Nauckium, ¹⁵)

43) Hesych. vol. I. p. 251 Schm.— ⁴⁴) Wessel, Quaest. Sophocl. Progr. Merseburg. 1870, p. 12.— 55) A Nauck. Anh. zu Schneidewin's Sophocles 4. Ausg. p. 191.

2