Singula autem interpretandi et emendandi conamina ut in brevi conspectu posita praemittam, primum quidem Doederlinium 2) commemoro, qui genetivum α̈ vspelae cum nomine substan- tivo xεels iungit collato Antigonae v. 114:

levaijs Tενο réoν rsycog.»albae nivis ala tectus.« Quod enunciatum Godofredus Hermannus⁰), quem Doederlinius conferri iubet, recte idem esse docet ac si Tlovsn réoupe»nivea ala« dixisset Sophocles. Ea enim' et illius ratio est et aliorum ⁴), ut genetivus sit pro adiectivo. Quam sententiam de enunciato: xενέαιαας ανέκς νεᷣςαέαν Doederlinius ut sequendam sibi esse puta- ret Wesselum ⁵) adduxisse videtur, qui αεα νεᷣννᷣe coniungendum esse cum xe⁵νέας et esse co- lumbam caelivolam censet. Ut nos dicamus: vogel des himmels, sic illo loco dictam esse putat co- lumbam nubium caelest ium, h. e. quae nubes caelest es transvolet. In quo primum quidem mirum, quod Wesselus genetivum singularis numeri retinuit nec eius modi notionem multo aptius per nume- rum pluralem αυιεν νεᷣεᷣe᷑ν exprimi sensit; deinde cum proprietas celeritatis, qua columbae ple- rasque aves superant et cui hoc loco maxima vis recte ab ipso quoqùe Wesselo tribuitur, per duo adiectiva dellos et raννιοσos abunde expressa sit, ne quid enunciato αιεας vεᷣνς eneed illum in modum interpretando addiderit, quod iuxta ambo antecedentia adiectiva nimis sit amplum ac languidum vereor. Wesselus autem quem ad modum reliquam eius loci difficultatem expedire conatus sit, infra videbimus.

De sola voce veqehas emendanda primus disceptavit Badhamus ⁶); Ellendtius*) in elocutione aæuοσα αἀχιντν ναν maxime offendit, solum verbum æuνςρσα pro corrupto Wexius) iudicavit, duo vocabula vsqelds et auνςσ Axrndtius?) mutavit, corruptissimam esse formam dϑεκοαοα Wun- derus, Bergkius, Meinekius, Steinhartus 1⁰), Nauckius ¹¹), Hartungius ¹²), Dindorfius, Maehly ¹³), Rau- chensteinius ¹⁴) consentiunt, Musgravio, Jacobsio, Passovio, Reisigio ¹5⁵) suspicionem movit xν, de voce 6μμαα emendanda Meinekius ¹⁶) cogitavit; totius denique versus ultimi formam plane immutavit Weckleinius 1¹⁷), ceterum hoc loco in Laurentiani codicis scripturas haud minore audacia, quam tot aliis progressus.

Cum autem tot tam diversae de duobus dumtaxat versiculis sententiae propositae sint, sin- gulae virorum doctorum interpretationes et emendationes non prius examinari possunt, quam in uni- versum certam de sententia totius loci opinionem assecuti sumus. Ac tanta quidem in universum inter interpretes et editores Sophoclei textus consensio de seusu, qui ex mendosa optimi libri ma-

2) Erfurdt. mai. vol. VII. p. 491.— ³) God. Hermann. ad Viger. p. 891 edit. III.— 4⁴) Soph. El. 19: 216Adeν τ ,G⁶⁵τ⁵ιν έ‿‿εοιmν νmρμρρσ= u 0 16749066G. ib. 758: zai ν π᷑νρα ταυνιταε εννιυσ ³μν εσσφε TLa dενιιτοννν εlatas Grro ο ⁶ροιυισιό Aνέρεσσς OG e Terανιιμ̈ννι μπη= Aꝙνισσσσν 90₰⁴σ ele Serl d⸗ν νι 1ε1,61 6 vo*. 5) Dr. Paul Wessel, Quaest. Sophocl. Merseburg 1870, p. 12— ⁶) C. Badham praefat. ad Platon. Euthy- dem. p. VI, Londin. 1865.— ⁷) Ell. lex. Soph. I, p. 1002. In editione altera emendata, quam curavit Herm. Genthe, Berolini 1872. p. 402: Paulo alia sententia est aνέααs veeᷣα zuνανι, massequar, i. e. tollar ad nubes.— 8) Wez, Beitr. zur Kritik d. Oed. Colon. Schwerin 1837. idem: Spicileg. in Sophocl. Oed. Colon. Schwerin 1853.— 9) Arndt, Progr. Neubrandenburg 1862, p. 12.— ¹⁰) Steinhart Progr. v. Porta 1843, p. 7.— 11) Nauck. Append. ad Schnei- dewininianam edit. II. p. 191.— 1²) Hartung, Soph. Werke, B. VI. p. 265.— ¹3) Maehly, Beiträge zur Kritik d. Oed. Coloneus, p. 80. Basel 1868.— 1¹4) Rauchenstein, N. J. f. Phil. XIX, p. 181.— 1¹⁵) Erfurdt. maior vol. VII, p. 488— 491.— ¹6) Aug. Meineke, Adnotat. critica ad Oed. Col. p. 182.— 17) Wecklein, Ars Sophocl. emendandi p. 78. cfr. ibid. p. 57.