6
daααov in aplustre ²⁵5) u. dgl. m. verstümmelte. man müsste eine art volksetymologie, ²6) einen anklang etwa an murex, muricis, purpurschnecke, muricatus voraussetzen; auch darf bei fremdwörtern überhaupt schon deshalb, weil sie vereinzelte conventionelle notae rerum sind, eine nachlässigere intonirung und darum mannichfaltigere abirrung angenommen werden. entlehnung bei wörtern, welche auf das gebiet der seefart bezug haben, ist ein im lateinischen häufiger fall; die salzigen
26) A. Dietrich commentaliones grammalicae duae. progr. schol. Port Numburgi 1846. p. 42.— es lassen sich, wie in der oben(anm. 14) schon erwänten abhandlung von Beermann in kurzen skizzen nachzuweissen versucht wurde, für die verschiedenen arten der entlehnten wörter etwa folgende klassen aufstellen, one dass nicht hier und da die grenzen schwer zu ziehen sind, insbesondere dafür, ob eine gelehrte übertragung oder ein eingebürgertes lehnwort vorliegt. auf vollständigkeit macht die nachstehende aufzälung keinen anspruch.
f. seewesen. ancora anquina apluslre carchesium cercurus conlus cumba gubernare gubernator karpago lembus linter machina nauclerus nausea nauta naulea phaselus prora scalmus struppus supparum. hierher gehörig die winde: apeliotes argestes boreas etesiae eurus notos onchesmites zephyrus. ferner: concha conchylium malacia pelagus pirata salum.
2. bauhandwerk und hauseinrichtuag. architectus argilla aula balneum camera caminus clatri(crupta) (cylindrus) grabatus lampas lanterna lychnus pessulus plalea puelus runcina taeda(?⁷) taenia lapele trochlea trulina lurris.
3. küche und keller. amphora ampulla amurca bolus cadus calathus caliæ(?) canlharus cantharus carchesium caepa(cheragra) ciborium cichoreum clibanum collyra colyphia comissari Colonea(sc. mala) crambe(crapula) cralera oder creterra cubus culigna cyathisso cyalhus cymbium fungus gastrum liquiritia massa maftea muria nilrum obsonium oleum oliba parasitus paropsis palina pemma perna pincerna piper placenta(podagra) propinare scutula sphderites stomachus lisana trapetum triclinium lus urceus eugeneum(sc. vinum).
A. bekleidung. abolla alicula anthracina averla baxea boiae carbasus causia cenlo chlamus cothurnus condalium crepida(carpatina) crotalia laena lemnisous(marsupium) mitra ostrum paenula pasceolus palagium peplum pelasus phalerae pilleus purpura sandalium sisura spinter stola strophium frechedipnum zonç.
5. schreibwesen. bugus charta elogium epistula scheda(Soida).
6. masz und munze. cotula cyathus drachma hama hemina mina nummus obolus statera talentum thesaurus lriobolus.
7. wehr und waffen. ballista catapulla(discus) funda machaera phalanga phalanæ pharetra rumpia scorpio tropaeum. 3
S. naturwissenschaflliches.— a. pflanzen. amylum baccar buæum citrus coloquinlis Cotonea mala cunila druppa erbum fungus hebenus hibiscum laser lilium linum liquirilia malya murra muscus myrtum oliva pisum() prunum resina serpyllum tribulus viscum.— b. tiere. acharna alcyon aranea araneus balaena castor celus cochlea columba concha conger crocodilus cycnus elephantus fluta gobius gryps helops hinnus lopas mullus mulus panthera prislis scilla ligris.— c. metall und gestein. marmor melallum orichalcum.
9. kunst und wissenschaft.— a. musik. ascaules choraules citharista ennbebsbis hudraules Hristes phonascus psaltria tympanotriba.— barbitos chorda cithara cymbalum lyra plectrum sambuca.— b. dichtkunst. choragium choragus chorus comoedia comoedus elegi elegia epodos epos egostra metrum mimus poema poesis poela pompa prologus proscaenium rhapsodia scaena schema theatrum tragious tragoedia tragoedus.— c. philosophie und sonstige gelehrle äbertragungen. acroama aenigma allegoria analogia antisophistes arithmelica arithmeticus astrologia astrologus astronomica astrum atomus bibliotheca comeles conus dialogus dica dogma epigramma epitome geometres geometria grammatica grammalicus harmonia historia lemma logi logica mathematica mathematicus melaphora melonymia philologia philologus philosophia philosophus phrasis, physica physicus physiognomon physiologia polus pyramis rhetor rheloricus rhombus sophisma sophista sorites sphaera syllaba syllogismus fechna tropus. u. s. w. u. s. W.
26) es dürfte an dieser stelle nicht unpassend sein, an den erfinder dieses glücklichen ausdruckes zu erinnern; es ist dies E. Förstemann, der neuerdings(eitschrift für vergl. sprachforschg. auf d. geb. d. indogerma- nischen sprachen, hgg. von Adalb. Kuhn.(bd. XXIII.) n. f. 5. II 1876, 4. heft p. 376 u. f.) anlässlich einer besprechung der arbeit von Andresen, uber deutsche volksetymologie. Heilbronn 1876 schätzenswerte beiträge zu diesem sprachlich wie culturhistorisch so interessanten gebiet lieferte; die verbreituug seiner treffenden bezeichnung beweist das


