¹) Hist. IIII, 4 Kr.(D. IIII, 46 de Moni- Luc. 18(p. 517, 27) a τ e iνjee T-v ma Milesia: Cultu corporis ornata egregio. 100 Gυιμιααιοο dεμυοο⁵σσν.
Quatuor igitur vel quinque Plutarchi locis tantummodo historiarum Sallustii certa vestigia con- spicinntur. Licet enim, cum primum aspexeris, etiam aliis utrimque similitudines rerum vel verbo- rum reperisse tibi videaris, accuratiore tamen examine instituto apparebit, aut, quod supra ad Hist. V, 9 V. 7 D) monuimus, res tam simplices tritasque esse, ut quivis scriptor, dui eas commemoret, eisdem fere verbis uti cogatur, aut fragmentorum Sallustii interpretationem tam incertam atque im- peditam esse, ut, cum a diversis editoribus diverse explicentur inque diversis locis ponantur, nihil certi inde concludi possit. Atque illius quidem generis verba sunt, quae Hist. IIII, 8 Kr.(V. 6 D) leguntur:«impe- rii prolatandi percupidus habebatur,» quibuscum fortasse aliquis haec Luculli(c. 24, p. 526, 6) contulerit: 4⁴σε εν Pαν˖ εαάινουντ τονε dιαμηαινκυ νεdνον εα TO2,νν υνν oννν νεων τi r0¼,⁸ε Osο⁵μενν, di. vnso roν οσαταιοιασνρνννυν μνεμνποοέι αιαινέανοασα ταƷ 6mπν vel c. 33: 4ς̈ mη εαονmς— drντοs 716 167ε ⁴μ⁴ονπν Alterius autem generis sunt haec Sallustii III, 11 Kr.(IV, 14 D): zarmis et equis deco- ribus cultus,“ duae verba Kritzius de supervacaneo armorum ornatu a Mithridate dempto(cf. Plut. Luc. 7 in.:«‿Pε!, h— 6,ν dαυκιοων απα dα⁵⁹νυυν νμαναεν⁴eεν intellegit, cum Dietschius inter- pretationem integram relinquat. ²2) Eodem pertinet, quod Dietschius morbos a Sallustio III. 28 Kr. (III, 27 D) commemoratos(«morbi graves ob inediam insolita vescentibusz) ad obsidionem Calagur- ritanorum refert, cum Kritzius eorum in obsidione Cyzici narrata mentionem a Sallustio factam esse existimet et cum eis comparet, quae a Plutarcho(c. 11 in.) narrantur.
Nonne vero illi quatuor vel quinque loci satis comprobaut Sallustium fontem primarium Plu- tarchi fuisse? Fragmenta illa ab editoribus dudum intellectum est eidem Historiarum parti attri- buenda esse omnia, narrantur enim eis res paullo post Mithridatis cladem gestae. Itaque hoce unum efficitur, una in parte vitae Luculli atque ea haud ita magna Plutarchum Historiis usum esse.
Sed ceteris in partibus eiusdem vitae Plutarchum vel plane neglexisse Historias vel ita certe in usum suum convertisse, ut paucas singulasque res inde decerperet, et ex gravissimis illis a Dione discrepantiis, quippe qui Sallustium pro primario fonte habuerit, et inde apparet, quod duo loci Plu- tarchi ipsis Sallustii fragmentis repugnant. Quae discrepantiae quamvis leviores fortasse videantur, tamen manifestum est Plutarchum, si Historiis multum tribuisset, ne in minoribus duidem rebus, causa praesertim nulla addita, earum auctoritatem neglecturum fuisse. r2n s
Sallustius II, 55 Kr.(II, 46 D) Mithridatem et fratrem et sororem interfici iussisse narrat, cum Plutarchus c. 18(p. 517, 14:«d ναmπτατ zον ννννυννουν ⁷πονα μ̈ον οναeeν ddsigatri, 2d vrciass oiuo dιμοοτοον) complures regis uxores et sorores tunc interfectas esse tradat.
Hist. IIII, 10 Kr.(IIII, 51 D) Sallustius de Lucullo Euphraten fluvium transgressuro agens naves iam ante paratas esse dicit(duamquam naves codicariae occulto per hiemem fabricatae ade- rant»), Plutarchus 24(p. 526, 14), cum exspectandum esset, dum naves conferrentur ratesque confice- rentur, Lucullum moram moleste tulisse refert(ννQπ,ì⁊)O,R“, Hs O⁴ταρνσ αꝭ ν,μαᷣ ᷣ εουνέεινm⁸ Gνναemντα τμοονσυννεμαν τπα᷑ νιμεϊνννν mόςμ).
Quae eum ita sint, de argumento Peteri, quod postremum attulit, pluribus agere supersede- mus: fieri non posse, quin Plutarchus epistulam a Lucullo ad senatum missam(c. 26 extr.: υκει Aouxouος εeν/μνν ς riν συννννονυν), cum ad Euphratem vicisset, e Sallustii Historiis cognitam
¹) Kritzius:«de cuius tragica sorte cum Plutarchus data opera exposuerit, Sallustio auctore id eum fecisse arbitror.-
²) Dietschius ad IIII, 14:-nam arma decora per se non sunt splendida, set qualia bellatorem decent.-