5

(Symbola II p. 463) Luc. 9 in. cum Hist. III, 16 Kr. et D., Luc. 18 in. cum Hist. IIII, 5 Kr.(IIII, 47 D) Luc. 21(p. 522, 23) cum Hisst. IIII, 6 Kr.(IIII, 48 D) Luc. 34(p. 540, 24) cum Hist. V, 9 Kr. (V. 7 D.)

Quos singulos locos paullo accuratius iam inter se conferentes primum ex fragmentis, quod Kritzius libro III(13) assiguat«serum enim bellum in angustiis futurum» et quo eorum sermonem contentum fuisse conicit, qui Luculli moram vituperarent, et sedis et interpretationis valde incertae esse reperimus; nam cum apud Philargyrium liber XII traditus sit, quem numerum corruptum esse patet, Kritzius argumentis non satis firmis innixus III correxit, Dietschius vero in incertorum libro- rum reliquiis posuit. Ei igitur loco nihil est tribuendum.

Porro quae verba Sall. Hist. IV. 1 Kr.(IIII, 42 D) leguntur«Amisumque assideri sine proe- liis audiebat(sc. rex), quin de eadem re agant, quam Plutarchus c. 15 in. narrat: O Aouνrouνο Ts0 1 T Auισσν dοε*αρινιν uνμάαμαυο ν) νοοπσι μ⁵εμν, nullum dubium esse potest; Plutar- chum vero Sallustii Historiis usum esse effici inde negamus, cum neque ulla verborum ipsorum simi- tudo conspiciatur neque nomen Luculli Amisum obsidentis omnino commemoretur. De proximis duobus locis, quorum alterum ex altero descriptum esse putat, similiter iudicandum est. Nam Sal- lustium Hist. IIII, 16(Kr. et D)«Sallustius duces laudat, qui victoriam incruento exercitu reporta- runt» de victoriis reportatis, Plutarchum c. 9 in.«(Aouνvouο) Auε⸗ανννοmεv d dννmꝓ⁷μμυεορνν drcινμαοντν το vενναμα᷑ επνοαναςσαν αάιsν de Lucullo se drcuεν victurum esse promittente agere appa- ret. Neque quisquam verbo 2uεε˙αοσννv laudem Lucullo tribui putabit, quam tamen Sallustius ei tribuerat. Accedit, quod etiam hic dubium est, num verba a Sallustio ipso ita profecta sint; Servius enim, cui debentur, secundum Kritzium«sensum magis quam ipsa verba auctoris secutus est.» Denique Orosium(VI, 2 extr.), qui Livium exscripsit, eisdem fere verbis cincruento militer uti iam hoc loco attingere liceat, unde quid statuendum sit, infra explanabitur. Magis sane Hist. III, 14 Kr.(III, 15 D)«nam tertia tunc ¹) erat et sublima nebula caelum obscurabaty cum verbis Plutar- chi(c. 9 in)(MA0⁴⁶αέι) adευς ꝛ( delnous vurre usꝙœeim aedi voreodν νν exivers convenire videantur. Nihilominus tamen apud Plutarchum ipsius diei tertiae lunae, quam Sallustius praeci- pue premere videtur, nulla mentio fit, ita ut nequaquam exploratum sit, num verba de eadem re agant, de qua Plutarchus agit. Quae porro Plutarchus c. 34(p. 540, 24) de Clodio seditionum in exercitu Romano auctore narrat: εςᷣ τi Aouzouou„vdes dοενs, num ad hoc Sallustii fragmentum(V, 9 Kr. V, 7 D)«qui uxori eius(sc. Luculli) frater erat redeant, propterea in ime- dio relinquendum est, quod, quamvis verba utrimque mirum in modum consentiant, res tamen, quae refertur, tam simplex est et pervulgata, ut facile fieri potuerit, ut vel scriptoribus longe inter se distantibus eadem verba in mentem venirent.

Ceteris autem duobus locis, qui restant, Historias Plutarchi fontem fuisse libenter Petero con- cedo. Hist. IIII, 5 Kr.(IIII, 47 D):

Tenuit Lucullus thesauros, custodias re- Luc. 18 in: Ta de Kd,εοᷣ νάιμν μυνωυι gias. 000 Te us,„νου ενοςε ddααnec.

Hist. IIII, 6 Kr.(IIII, 46 D) de Appii Luc. 21(p. 522, 23) ore rν T„dvν cum Tigrane colloquio: insolens vera acci-— un 1‿σέαν τσς πωονcxς 111O⁴⁴‿μμ⁵ενον T* piundi. neονασαο τοdν εενᷣααν φμσνν Gmεν εεᷣε

sας νοvre ui— r6v.

Quin etiam duorum aliorum locorum Plutarchi verba duabus Sallustii fragmentis tam similia sunt, ut etiam ea ex Historiis translata esse existimemus.

¹) Dietschäus et Machlyus in Nov. Ann. 77 p. 80 pro«tunc⸗«luna» scribunt, quod verhum Kritzius supplet.

2.