Jahrgang 
1870
Einzelbild herunterladen

3

seduente versu zd nominativum petunt et verba chori sic vertunt: praesagit mihi animus, mox remissuras esse virginum acerba passarum acerbisque impetitarum injuriis a consanguineis calamitates. Genetivum pluralis numeri ut pro tradito in libris manuscriptis accusativo singularis substituerent viri docti auctoritate scholiorum, quae supra jam laudavi, videntur esse adducti. Sed ut illud omittam, nimis vagam et incertam huias modi sententiam videri, calamitates virginum mox remissuras esse, primum scholiorum verba:; Iudrar de ad εrεο νυονπον'εiναe neutiquam flagitant, ut debeat necessario esse sreoc σνα, sed posse tantum modo aliam esse voculationem monent. Deinde ipsum verbum rοαςοναη habud Sophocelem omnino nullius est fidei 6), nec usquam apud optimos Graecorum auctores aetatique Sophocleae proximos translata significatio remittendi cessandive ita commonstrari potest, ut Elmsleius vult, Hesychius(V. II, p. 92 Sch.) eνοοισσ interpretatur: 1G ν⁸ο, Suidas(v, I, p. 242 Bernh.) eνςοναα ποαοναα, Accurata autem exemplorum examinatio in Stephani Thesauro) copiosissime congestorum docet, Euripidem, Aristophanem, Thucydidem, a quibus solis inter seriptores optimae aetatis verbum evον⁶ουνασα usurpatum est, quotienscunque id verbum non cum propria notione dandi in manum adhibeant, trauslate eo uti cum significatione vel indulgendi, vel cedendi, vel etiam remissius agendi, Propriam autem dandi notionem ne tum quidem prorsus exuit, quum translate ab illis scriptoribus cum significatione cedendi vel remissius agendi usurpatur, sed admixtam eam omnibus locis plus minusve clare reddit; qua de causa subjecti cum eo conjuncti locum ubique homines obtinere videntur, nimirum quibus solis dandi facultas recte imputari queat).

Passive et absolute, sic ut Elmsleius vult, de statu quodam vel conditione v. c. de corporis animive doloribus remittentibus vel cessantibus vel decrescentibus Arataeus demum verbum νοςονασ de morbo decrescente adhibuit, nobilis ille quidem medicus Cappadox secundi fere post Christum

6) Soph. O. R, 65: dGr' otν das eiGorrd geyeigere codices. C. Badhamus, Praefat. ad Platonis Euthydem, et Lachetem, Londini, item Edinae 1865, p. 10 u*πν r Sdrra mutare noluit; sed quod hoc nec interpretis nec defensoris indigere opinatur, sui plus quam Graeci sermonis rationem Anglus videtur habuisse. Obversabatur ei fortasse Anglorum illud: to giye way, Contra haec recte afferuntur, quae Schneidewinus et Nauckius vol, II ed IV 1861 ad v, 65 laudant ex Sophoclis

Trachin. 176: G6G e⁴ᷣ ν6ονισαν ⁴‿ηστ*ο⁴ἀ‿ sH Antig. 427: oira Os Taurr, Bd2dv ds d9ν& εννν 9 6/G, i4aν,ε τας⁴οτσσν, ei Le‿ ꝑν uενεινν επ⁶,6 6 88A, 4ν½ ϑνJαος 1auds

Phil. 225: vdal 1'i οη νmα J& Toννν τεμιρσνmσάοων εeειινναεέ‿νο⁷. deidaνντε dur uνꝗꝙdeπzανοευνεινονν, ib. 1401: dις †⁴αρμσ revhra p0²s.

0, Col. 1625: ³οe τdντaε νιας Eur. Herc, Fur. 971: oi 719 05 εᷣ 99 Gr*σασ 96,/ Jelsνᷣαννσας saigvis 2907ag. G9νον m˙νος νοσ⁶σ.

De metaphora confert Nauckius ad v. 65: II, IVY, 223;&r* ope ar igorza 160⁸ Ayanuεενεννονα Plura etiam v. Bern- hardy, Syntax p. 107,§ 16,

²) Steph. Thesaur, linquae Graecae cur, W. et L, Dindorfii vol. III, p. 1032 1034,

8) Verbum 2r⁶ονα cum proprio sensu dandi in manum ex Euripid. I, A. 617; zal uo⁴ Teες τι ενκοετν gryoiphaza et Xenoph. Cyrop. I, 3. 8: G du r0* 1⁴ εέφηoονμα πdaτα τ εμέιιονπππeirecv adhiberi satis mani- festum est, Hanc autem innatam quodam modo notionem dandi eis quoque locis ab eo retineri, quibus translatam cedendi vel langnescendi vel similem significationem induit, conspectus exemplorum ex Thueydide exscriptorum probabit; quae accurate çonsideranti mirum minime potest esse, cur nusquam rerum conditionibus vel statui subjecti locus apud id verbum adtributus sit, Thuc. II, 12; à τιαἀς ⁴μ⁵έ⁸ων ⁴οεέν 4 v.o*; III, 37: ⁶⁴ 26ꝓ 616 U6 T28 amr uro dudo eᷣ h Ore 8r00 Te; IV, 19: zeguzadi e 7018 εᷣ᷑νordio 2*06νισιν ν ν⁴ιόωέαι*με̈ ⁷⁷νπ⁷; ib, 35: 6+ ε1ε6⁴l, arασ*α 16 eeJdGαꝓν; ib. 37: proο⁵ 0 KAoν ναάα ο A1ο⁵σνέόνκν ιτι ε z⁴ ⁶eσοσοτπονιν ꝓταέἀ⁸οων 410 /G oG1; ib. 104: Soννετ puοασ

14 47060r. cf. II, 79, 81 etc.

7 5 3. Juτα Aieν νν Ʒν A41tiero2¹*, gʃν