12

1 ....*„ Denique ipsum verbum adversandi est vraxogsistn, quod scriptum legitur D130 iα ors uντμοτπ‿ déioανονάο υννατε νετο νεεινσεν ν⁶εν 11 AOν⁶σπτονεα; i. e. haud scio, an assensus sit, sc. Aristophani hoc versus delenti, etiam Aristarchus ei non adversatus.

b. lectionem probare vel improbare.

Admodum varia, ut res secum fert, hoc in genere sunt verba, verborum notiones, dicendi rationes: Iuwdeeenn collaudare lectionem 1754 d dσmQι⁶εοεm]τ ↄ‚„edros dεᷣ σeυναννε dòiga roꝰ& αρρφ,(Ec. diα σmQν⁶*εοοε).

IHIaοααεμνεα verbum quid sit, saepius dubitare poteris. 1) Proxime accedit interdum ad verba illa 2νενεαασν, otstv, vosty, ut sit accipere, intelligere, e. g. 210 Mνιμανυαυν ⁷τ Gοισισοων„ Sc. Hdroονloy] fuerunt enim, qui negarent Myrmidonem a poeta Patroclum dici posse, ut delerent hos versus, cui tamen difficultati Aristarchus subvenire studet: dsrν dε Btseioοταν̈νο 0010G αυετ mQΤʒ α εeνσαι 1ννεuετ⁴d 1ον ⁴αριστον τυν Mνουρνιdνυν, i. e. versus ita accipiendos sive intelligendos esse dicit, ut sit sensus: eum, qui post fortissimum Myrmidonum, sc. Achillem, secundo quasi loco optimus erat. Nec non eodem modo verbum interpretab imur, ubi quaestio erit de singulis vocibus vel in hunc vel in illum modum accipiendis atque subandiendis: 319 a.2ας ιε Ae. usντο αƷινοο dνεᷣ⸗vοσ ν od ααεαεμνος ⁶⁶|⁵έον, i. e. articulum d mon subaudiens; simm. 130.

2) Deinde est causam alicuius et rationem probare: 1409 1„ες] 2αusv, ru αd 1r Toν*νντm οννƷ ε raντπ⁸ νε dvντeνννμα reᷣναα αmπιαναυνοα μένν ενοενεmσ εαπ αάe(*ες‿οοꝛς Gos 0b0Sv zsrGdvus acdν ενσαdς 1τ τν⁶ντο ταοσισ⁴εα ςσ‿ασ, exposito igitur poetae dicendi usu scholiasta pergit: itaque nihil impedimento est, quin hic quoque similem comp robemus lectionis rationem.

3) Denique lectionem ipsam probare αικαα εε⁵εαισα est I.242 eni e 10 TOAAd ꝗ16 ε alosr(Sc. 6oα ϑςσσεεν*), dοα e τ1m αeυνασ‿οιςσν o πανια⁴εννιεια 7) Aeννιασσςσ, i. e. le ctio sive verborum distinctio non est probanda.

In horum verborum numero zoiveey quoque verbum simplex eiusque compositum z9οτνανεν reperiuntur: 1754 ονdαmQαεος T½⁴οο³ G s AAsiw, duorseoa oivst, zd σmO⁶³‿ος 2α G/16εοςσ,.... KOd* d rOον οεινευι τνννν ι τοοσ αά σααςρνν i. e. 4dmπη. Cuius scholii argumen- tum si paucis complectimur, haec est ratio: scholiastarum alii lectionem ασmOεο praeferunt, velut Ascalonites et Crates, alii Gom⁴eοο comprobant velut Zenodotus et Amerias. Alexio vero utrumque ratione quadam agnoscit et probat. Utriusque lectionis rationes ex Aristarchi libris deinde additae sunt. Quamobrem in dubio esse mihi non videtur, quin zæiενεεν sit ex ratione quadam agnoscere sive comprobare; de rοo zoivsw praeferre omnino dubitari non potest.

Huic verbo proximum est oeεασeν[⁵²9 1ααοινονς Tουσνο d doεσeνεέ σeνꝑꝛ⁰εμεο σνν˙⁶ετos 21wui, i. e. Tryphoni lectio placet, qua adiectivum fingitur compositum; contrarium occurrit 7139 02 àαρέσηςηι ,§ᷣ·οιιτ⁴αερι⁶ν, sc. ⁷ d τον τωσααο, nec vero Xalν αασ; simm. B311 E638 0233.

Idem fere est lureiv apud Aristonicum K497 dν‧εeiπια...... A2.l τ⁰ ϑο μmem 9vns

Jonler, i. e. versus e textu reicitur cum aliis de causis, tum quia displicent verba du μmν Ad*s. De dναεsα et quae inde deducuntur vocabulis iam Leidenrothius I. c. disseruit, ut hic