——

Commentarii et indicis grammatici ad Iliadis Scholia Veneta A

Spec. II..

Quoniam prioribus libellis exposui usum vocabulorum ad artem syntacticam spectantium et postea ex arte critica eorum vocabulorum vim, quibus significari solent aut grammaticorum libelli et editiones, aut eorundem librorum genera varia, aut ipsae lectiones variae: nunc ipsissima verba- et vocabula artis criticae, i. e. verba et vocabula recensen di et diiudicandi, per- agrare in animo est. Sed priusquam ad singula descendamus, id unum praefari liceat: fieri non posse, quin his quidem chartis, cum prioribus iam pertractaverimus vocabula, quae quid sibi vellent difficile erat perspectu, nunc conferamus et disputemus vocabula, in quibus tantae usus aut notionis difficultates subesse non possint. Quae cum ita essent, saepius dubitavimus, num omnino in rem esset copiosissime et effuse disserere de vocabulis, quae quid sibi vellent, non esset, quin sciret aut in primo quoque verborum indice indagare posset. Has dubitationes ut, expediremus, Henrici Stephani Thesaurum graecae linguae, Parisiis 1831— 1866, perscrutati sumus; perscrutantes etiamsi vocabu- lorum significationem principalem ubique ascriptam reperiebamus, tamen tantum abest, ut scholiastarum nostrorum dicendi usus aut vocabulorum et verborum notio apud eos propria accuratius illic investi- gata sit: contra ne mentionem quidem corum saepius factam esse constituimus, ut nostris studiis non solum periculum illud zoõ œ*æbe effugere, sed thesauri graeci recensores futuros aliquan- tulum adiuturi nos ipsi nobis videremur.

I. loci dubii sive ambigui.

Ac primum versus et loci illi, quibus appingere signa grammatici solent, graece dicuntuar z ν˙⁹ sive Griνο α εοσο Oosorumque difficultates.νό◻⁴αιροα 1. e. loci dubitationem aliquam mo-

ventes aut ambiguitatem aliquam continentes.

Quorum versuum difficultates sive ambiguitates percensentes docti illi viri adnotationibus suis et doctrinis solvere student(St.) ¹).„„509 1*,- TMνμφσόη̈ νννπνοοε] ν τοωοτο dι‿ᷣeρνε ε sν G5Aσ d.⁴μσ⁶α. Dubitat enim grammaticus, utrum 0435 rTauνσνννα adiectivum coniungatur cum dονμαανα potius, an cum swdνεα substantivo, quam interpretandi difficultatem sive ambigui- tatem huius loci(0435), illius loci("509) perspicuitate dissolvi dicit; simm. M442 de Homeri sententia. 1351 versuum et verborum distinctio incerta videtur: ³⁴,⅚ Iεε 1eᷣ drd⁴ννυσςσ. †rο*ν⁴e 81c 10 us ³ε⁵ε.νεκν Gεαασατιο³ν, σηενεν csleic si 10 1oyd, aut vice versa; simm. 2330; simm. P2 de casus interpretatione; N115, 0158 de vocabuli sensu ac vi: 11234 de re orthographica: 210 XI64 de re ipsa

¹) Henrici Stephani thesaurus: s. v.&†φαέ⁴οοs.