d) a productum cum Dores haud raro permutabant, ut in vocabulo οέ&τοο pro αντοος aliisque ⁵⁴). Quae permutatio apud Alcmanem semel reperitur fr. 87, cujus ⁴αeαας in Sαeꝙνσισσα corrigendum et ad dονos Dorium Attici ϑννσσ vicarium referendum est.

e) loco vulgaris e reperitur in voce*⁴ςςσσ 89, quae, si Ahrensio ⁵⁵) credimus, Aeolica potius quam Doria forma pro nbsloσων vel 10ε0 est. Ut 20σσσν%νο τρεέτ‿&[ sic ⁴οον ααορα‿φcw et alοισ⁵ν per metathesim e αν‿e» ortum est. Sic etiam Kooreodo nomen juxta Kaorνεέςες, Karαέεοια exstitit.

f) l loco ai usurpare ut mos Dorum in certis quibusdam vocabulis, sic Alcmanis quoque est in voce l pro vulgari el, vide fr. 16, 2, 12; 29; 77; 83 ⁵⁶). Jam etsi dijudicare, sitne utraque forma unius et originis et notionis— ut exempli gratia„ανμυα‿b⁶ν ouνπο‿‿ locativi sunt eodem modo figurati quo zαue⁹νt, dαmez adverbia— non audeam, tamen non possum facere, quin d locativum aliquem a stirpe d ³¹) deductum esse suspicer. Et fere vim notionemque adverbialem, quae in Latino vocabulo ubi est, sub illo locativo antiquitus latuisse mihi persuasum est, simillimis nostrae linguae vocabulis„wenn“ et„wann'“ et Graecis vocibus vnat atque magat ad comparandum adhibitis. Quae si animo reputaverimus, a* antiquiorem fuisse conjunctionis et formam, quae ut multae aliae vetustatis reliquiae a Doride retineretur, quum ejus a a reliquis Graecis in« debilitaretur eodem modo quo in nuνινιεε ο in e, conjicere non dubitamus.

g) 0¹ loco quamquam Dores non solebant scribere neque ullum Doricum ejus permutationis ex- emplum exstat, tamen Herodianus 5s) Alcmanem oiwu pro siwas(fr. 80) semel dixisse perhibet. Quam formam Iadi atque recentiori quidem attribuendam esse pervulgatum est. Neque mirabitur quisquam, quod Ionicam formam in carminibus poetae illustrissimi Spartani invenerit, qui etiam ex epica lingua praeter voces multas jam commemoratas vocabula 7ν 33, 6, oνyara 30, 290⸗ 36, peteret. Atqui in diffi- cultate summa versari videmur, quum ola« ab Homero prorsus alienum, in Herodoti demum historiis re- pertum ab Alcmanis aetate abhorrere videatur. Est difficultas, sed quam speremus fore ut removere possimus. Si enim consideramus etiam in Iliade semel tantum e?να⁴ει ⁵⁴) participium, frequentissime oπμ‿ reperiri, licet saltem suspicari Iones forma ohec jam Alcmanis temporibus coepisse uti Alemanemque hanc formam ex Asia secum in Laconicam tulisse, inopiam monumentorum ampliorum ladis illius temporis, quod inter Homerum et Herodotum sit, solam esse causam, quod oiza in Alcmanis carminibus admira- tionem moveat, in Herodoti scriptis non moveat. Id olw autem quomodo formatum sit, explicare conari longum est, praesertim quum angustiis spatii nobis ad has quaestiones instituendas concessi hic sub- sistere cogamur.

3a) Ahr. II, 181.— ¹) id. II, 103.— ³¹) cfr. Ahr. II, 380.— ³¹*) cfr. Curt. Gr. p. 345 et a†s C. I. 1, 1.— 86) x. d. 1. 24, 9.— ¹¹) 21, 254.

2*