9

comprobantur. Itaque quum ipse Ahrensius certiora exempla vel testimonia illius regulae a se statutae desiderari fateatur, non dubitamus Choerobosco credere et eevos terminationem adjectivorum etiam Doridi tribuere.

Infinitivorum in ⸗y exeuntium, quibus severior tantum dorismus usus est ¹c), unum solum exemplum in Alcmanis carminibus exstat àeldντν 57, quae forma etiam in Anecdotis Oxoniensibus 1, 69, 9 citatur.

Contra zi“og 13 pro ezewos et Dorica et Aeolica vox potest esse, duum utrique dialecto hanc for- mam pronominis demonstrativi communem fuisse constet ³¹). Et ne vulgare quidem ezeiwog fr. 14 ³²) poeta repudiavit.

Porro Auzwnog fr. 73. 83 Lacedaemoniis loco vulgaris Auweos probatum esse ex Etymologico Magno 32, 8 discimus, secundum eundem morem Dorum, quo etiam 5%—⸗—& et similia dicebant ³³). Huic mascu- linae terminationi feminina respondet» nominis IIaορσ⁴•ςάν 27, quamquam etiam eu vulgaris terminatio integra legitur apud Alcmanem in TI0%⁴σιι 62, 2. Simili inconstantia, quam non mirandam esse statim initio ostendimus, poeta ze⁵³‿ειαεςα 16, 2, 26 usurpavit, quamvis diserte ne loco νι᷑ͥ Dores dixisse traditum sit ²⁴); contraria uν vulgari εo praetulit, qua in voce ipsae tabulae Heracleenses ⸗- retinuerunt ³5). Quoniam vero Aurnog ex Auxus-³‿fο, DHaινάερνα e᷑ ITα‿eαᷣe‿ι jov eX ⁴⁸‿‿e 36) sic orta esse manifestum est, ut s et vocales, quae a diphthongum efficere solent, singulari quodam modo in y contraherentur, jam videamus, quanam ratione hoc y explanari possit, his praemissis, non nobis probari Ahrensii sententiam hunc a vulgari abhorrentem contrahendi modum recentissimae Doridis Alcmanisque aetati prorsus abjudicandum esse ³⁷. Atqui si nomen Lacedaemonium Klr fr. 105— quocum conferas quaeso nomina Dorica Kuαyας, Kyyinnd, Kvog, Kladordaros, KX*wdα eorumque vicarios eo diphthongo in reliquis dialectis instructos— Doriam formam vulgaris Klerd esse reminiscimur, si porro hujus vocis Klurd post elisum digamma, quum radix esset εf ³s), per productionem quam appellavimus suppletoriam ex« permutatum esse reputamus, fieri certe non potest, ut audacia et teme- ritas nobis imputetur, si vocis Kard ejusque cognatarum similitudine moti etiam„ terminationum vos et na, consona quadam et quidem ejecta, natum esse per suppletoriam illam productionem statuimus. Semper enim consona ejecta in Doride talis productio alicujus vocalis, quae natura brevis erat, solet niti 3⁰). Et consonam elisam esse constat in 1 comparativo; nam ijans plenior et antiquissima forma suffixi comparativis ejusmodi additi fuit. Jam vero ο et ²⁴α suffixa nominum Auwe-⁴‿ς, Auunoo, Daoαρνεε 10, TIaoν⁴ α quin olim pleniore et auctiore sono ijo et ija audirent quum nemo adhuc dubitaverit, Aüëunmo Dorica juxta Aunscoc vulgarem formam tantulum movet admirationis vel dubitationis quantum exempli gratia Latina forma nominis Annéus juxta Annius ⁴⁰). Nihil igitur nos impedit, quominus formas illas„ loco vulgaris a instructas et Doribus solis probatas quum jam auntiquissimae Doridi, tum Alcmani poetae tam vetusto attribuamus.

2iao ¹¹) autem, de cujus forma Doria f⸗ quae monenda erant jam exposuimus, ex epicorum poe- tarum lingua Alcman assumpsit. Denique, ne hoc praetermittamus, in aoristis eizcle 47, 8700» 61, 20Es 31 formandis universa Doris, non solus Alcman, legibus vulgaris graecitatis excessisse non videtur, quamvis Mxo et Fiο verborum praeterita No et oy in eadem Doride exsisterent ¹²)

c) loco vulgaris ov tantum a severiore Doride et in eis quidem vocabulis usurpari, quae post genuinum o consonam aliquam ejecerint, Ahrensius docet ¹⁵). Atque» quidem consona ejecta est in 0vGα, i. e. ovoα, terminatione participiorum femininorum 4⁴), dativo plurali excepto, in qua forma cum re- liquis Doribus Alcman diphthongum vocali praetulit, ut in αασασσ 16, 1, 2 quamvis e αοσι orto. Recessisse ab hoc more soli Cretenses videntur, e quorum dialecto dativi participiorum per loco ou formati dο⁴έασ, ³τενιο, 20⁴έσνο Ʒε⁴e᷑οαιι in titulis adhuc servantur 45). Hinc factum est ut etiam pro

30) Cf. Ahr. II, 159.— ³¹) Ahr. I, 90. II, 267.— 32²) cfr. Apoll. pron. 73, b. 75, b.— ³⁸) Ahr. II, 163.— ³¹²) ib.— 3s) 1, 111: geicy.— ³⁸) cfr. Curt. Gr. p. 300 sq.— ³²⁷) cfr. etiam copiam et vim testimoniorum et exemplorum, quae ipse Ahrensius II, 163 ad aν et z³* illustranda attulit.— ³³) Curt. Gr. p. 139.— ³⁰⁸) Ahr. II, 161 sq.— ¹⁰) cfr. Corssen. Ausspr. II, p. 303 sq.— ¹⁴*) fr. 26, 4.— ⁴²) Apoll. in Et. M. 419, 40.— ¹⁹) II, 154.— ¹⁴) cfr. tab. Heracl. 1, 16: âyooan; 1, 130: Gε‿⁵ασαα⁸ε; 1, 169: dalοσeνOέαααs, similia.— ⁴³⁸) Ahr. II, 155. 169.