Jahrgang 
1872
Einzelbild herunterladen

4

ludis celebrandis ejusmodi cursoribus Lacedaemonii feruntur usi esse 4⁵). Senem se ipse appellat semel in fragmento XXVI ⁴⁶). De morte poetae quod primum ab Aristotele ¹⁷) traditum, tum a Plutarcho ¹⁸), Antigono Carystio, Plinio ⁴⁹) repetitum est, pediculis seu- phthiriasi morbo eum obiisse, ut eodem studio quo Welckerus ⁵⁰) refutaremus, eo animum inducere nequivimus.

Sepultus erat Spartae juxta delubrum Sebri herois ab eo carminibus celebrati ⁵¹), quod sepulcrum Pausanias se vidisse tradit). Inter statuas Constantinopoli in honorem celeberrimorum poetarum in gymnasio publico collocatas Alcmanis quoque fuisse Christodemus enarrat 33).

De carminibus Alcmanis jam quondam ab O. Muellero ⁵⁴), novissimo tempore a Bergkio 5) haec patefacta et in medium prolata sunt, praeter mythos Spartae proprios, quibus mythum de Dioscuris ⁵⁰) inprimis annumeramus, poetam fabulas praecipue ex Homeri carminibus haustas retractasse, clarissimum illum vatem semper imitatum atque aemulatum, quamvis ubique caveret, ne quae epicis quidem can- tilenis accommodata atque adaequata sunt, a genere lyricarum discrepant, a se confunderentur; indica- tur illud ab Aeliano*), hoc quicunque fragmenta perlustraverit agnoscet. Et partheniorum ⁵⁸), quod genus carminum ab Alcmane fortasse inventum, certe litteris Graecis primo mandatum est, 5⁰²), quae natura et qualis esset, post fragmentum illud nuper inventum XVI, quippe quod ipsum esset tale parthenium, diutius dubitare non possumus. Erat enim usque ad novissima tempora huic carminum generi nox offusa tam caliginosa, ut Welckerus, integro non exstante exemplo, ad eorum rationem enucleandam illustran- damque tantum conjecturis ex libera et fere virili Lacaenarum puellarum virginumque educandarum ratione indoleque inde illis instillata formatis eisque admodum incertis cogeretur uti 60). Carmina erant, a choro virginum cantata, in honorem deorum atque heroum condita, blanditiis laudibusque cantantibus a poeta tributis intertexta; inde a grammatico vetere his verbis definita sunt: el εοςσ*σόι³μενα εα νννροαρν ταωοειιά 2ααινοουςσ).

Denique de metrorum ratione in fragmentis jam diutius exstantibus adhibita Welckerus ⁰²), de metris novissimi fragmenti Bergkius ⁶³) quae monenda erant tam diserte exposuerunt, ut metris praeter- missis nobis jam ad alteram quaestionem transire liceat, quam instituere decrevimus:

) Paus. 5, 8, 8: 6 d d d zæurns(Sc. 25.) 0 ⁄0/ ⁵ιά⁴˙s 2dᷣauro ayOœτ‿οτν ε⁸ â˙dœo ππιmσην εννα efr. Bergk

Philol. XXII, 8 sq. ¹⁸⁵) 08& r,bia PöOeuν durarat.) hist. an. 5, 31: 4νοGum de dSaAlver ²ν dννισισσᷣmρμν »6Gννμᷣαη rav uyOaol oOI-) 2 αμανι ⁷⁷ na* diepd'doοmνσdν νινεε τ050ν 10 106πν(Sc. phthiriasi), AA‿᷑ s ασ 76 komτ*ν. 48) Syll. 36: 16peraοh d 10 ν deν Auaoron tretotdoavra, 10 d doréν ud να 18 2610rO6v. 4⁰) h. n.: jam in carne exanimi et viventium quoque hominum capillo, qua foeditate et Sulla dictator et Alcman ex clarissimis Graeciae poetis obiere. ³⁰⁶) I. c. p. 14.) fr. 16, 1, 3: Eraoοασοσωeꝶ re aal Téßooν edd. 52) 3, 15, 2: 105 TSSO00b 86 30ri Sy degta avpua Aaudνο. ⁵¹³) Ecphr. 388(Anth. II, 388):

2 7

791110 8 AAnudon AeAAnMEOs OUrodHa Aœνs.

2,. 2 1

311* od Hdvres r ꝗHocisesnog, oddè'&! Lalrns , 3. 7.,..

ddouns elre 6‿υμ5οo △fl| d Alagdva doxeuo,

360 259-0po? 07 3 2

3 ενσα οο0 1 vouαo εανννν

13010 Sdueε⁴˙ισι μεεοο ,°7m uopαενα ν.

sa) 1. c. ⁵³⁸) Philol. XVI, 590. XXII, 1 sq. 56) fr. 12 17 reliquiae sunt hymni in Dioscuros compositi, cfr. Paus 1, 11, 4. 3, 18, 6. 54) h. an. 12, 3(fr. 110 Bgk.): Ouν*οσ ν 03 ¶G v Saνννρσ 20 ddvre Gνꝙ να᷑εν H&ν dεεα roν ydo: al AdIAHdν d ulονμενο⁸ 6 7078 1016m 0uο 0dn de †éOoινo alriav. 5s) Plut. 8. 17: u py

(sc. Plato) d 3ra oll dο Naodteveta äud A1AMdνον αχ TIν˙ddσ d 2,aved, œol Barxu²⁴ 1t. nue lirn qrarum nemo ipso vetustior innotuit auctor, Welck. ¹c) p. 10:quale fuerit multorum Alcmanis partheniorum argumentum, quis halitus, tractandi modus et indoles, ex iis aliquo modo divinare licet, quae de virginibus Spartanis a veteribus tradita sunt; facile in animum inducas admodum multiplex et varium totum hoc fuisse z aooeneco- genus et facile

colligas nos in amatoria hujus poesis parte multa tamquam singularia et priva esse miraturos. Philol. XXII, 2. ³²) p. 11 sd. ³³) Philol. XXII, 2 sq.

3uy) cfr. Bergk. in