3

E Lydia Alcman, priusquam pubesceret ²⁰), Spartam deductus est, seu captivus seu quam aliam fortunae jacturam perpessus, ibique aliquod tempus vitam servilem in domo Agesidae Spartani egit. Quae quum testimonio fide dignissimo Heraclidae Pontici ²¹) niterentur, jure a Bergkio ²²) quae ten Brink ²³) de alio et novo illius domini Spartani nomine se reperisse profitebatur refutata sunt. Mox vero Alcman et antequam in ipso aetatis flore esset in libertatem vindicatus est, quod non tam propter poeticam ejus indolem factum esse putaverim, quam quod musicae artis esset peritissimus. Qua in arte id videtur appetiisse, ut, quamvis caveret ne gravitate et simplicitate antiqua jam Terpandro probata excederet, tamen novitates quasdam amoenitate refertas admisceret 24). Quo in opere adjutus sine dubio est Lydia sua origine, quum a pueris Lydi musica arte imbui solerent 25). Quamquam id quoque nobis persuasum est, numquam Alcmanem modos Graecos prorsus reliquisse, numquam lingua barbara usum, numquam desiisse discipulum, famulum, vatem musarum Graecarum esse ²⁶). Tunc factum est, ut no- men Lydium nobis non traditum, quod ei usque ad hoc tempus fuerat cum genuino Spartano 1auέαον ²⁷) sive Aauαν υ⁸), quae est forma ex Auutddν contracta solennior et praeter quam etiam tertia quaedam et ea Ionica MAuναεν ⁵⁹) exstitisse videtur, permutaret et civitate Spartana donaretur ³⁰). Civis ubi factus est, Méoo aut Meoda tribui est addictus, ex quo jure deπ Meσα⁴ςσςσ ³²¹) dici poterat. Rem ita se ha- buisse nec sub voce Méooο de vico ejusdem nominis Laconico— quod saltem licere O. Muellerus ³²) Welckero concesserat,— sed de tribu Spartana cogitandum esse Strabone ³³), Stephano Byzantio ³³), Pausania ³⁵) testibus usi censuimus.

Floruisset autem Alcman, si chronico Eusebii Hieronymi ³⁶) crederemus, anno IV olympiadis XXX, qui annus, quum in regnum Ardyis regis— vita is excessit a. DCXXIX a. Chr. n.,— quo regnante floruisse traditur, incaderet, minime Suidae testimonio adversaretur, qui Alcmanem circiter olympia- dem XXVII fuisse narrat ³⁷). Quae quum perpendisset Welckerus, arbitratus est Alcmanem jam anno DCLXX a. Chr. n. viguisse 28). Nos autem, si quae diserte Plutarchus ³⁵⁹) de ejus aetate memoriae tradidit, secundum quem et Alcman et Pindarus Polymnesti musici in cantilenis suis mentionem faciebant, animo nobiscum reputaverimus, si porro consideraverimus hunc Polymnestum in Thaletam circiter an- num DCXX florentem ⁴¹⁰) Lacedaemoniis carmen pepigisse ⁴¹), eo potius inclinabimus, ut cum O. Muellero et nonnullis veteribus annalium et temporum scriptoribus 4²) Alcmanis florem in olympiadem XLII vel annum DCXII a. Chr. n. transferamus. Hoc vero est id tempus, quo Messeniis debellatis Spartani otio jucundissimo et magna vitae tranquillitate fruebantur ¹⁸). Huc accedit quod cum hoc tempore elαοο Eueraoẽ concinit mentio, quam poeta facit in fragmento nuper demum eruto ⁴⁴³); nam demum ab olympiade XXXIII in

20) 2 gy v dacy(Sc. Spartae) éroeoονμνν, Al. Aet. I. s. c.— ²¹) de reb. publ. fr. 2 in Muell. fr. h. Gr. II, p. 210: riv Aauedaiuονν πsιεtæœνeν νε̈s uααννρνᷣ νροοdοα gn d ds Aluαᷣeν otανε ν Ayνσd, 6bs d dev 11eueαννν nal xoc-rh's drεi, quibuscum conferas iννε dενᷣαs, Leonid. I. c., d⸗νο οειν, Suid. l. c.— ²²) Philol. XXII, 1 sd.— 23) Philol. XXI, 126.— ²³) Plut. mus. 12: à ½ν d6 zis nal ον τιιν υνοσμαν ε‿νοs: vérn yäo zevx nal ˙ 6,,Gv TOoOdεεενι 06, dald iv al 2ε²νποιόνν εε uα νσιονσν, τοτεσσ εν„οι Tedadydov ueoroula Kal⁴ν eν¶αά σmπσοσν ε0s iν μωισνmν eloijyays Noluuοτοs ds uerd 10ν Tem⁴νοειαον τςσιον,* ⁸&ε ασαιο, uad ατς αμ̈ντοεν ετεᷣαμεᷣνοε zoν od uou, doauros 8 a* Oaliras aal Tanddas:„al ydo odroe nardâ pye rds Gνmυ⁵οπυwlU εοꝙ énaνοd, odx énßatyovres Aεν roν μαο urov. 592, 86 res AXxaαευηm m‿᷑νννοομe(ul) Trnοꝶσἀεs, zal adal oun d†ροεατααααασα ο ναιον.— ²³) Welcker. l. c. p. 6. Lydiam redolet fr. 82: SOνeοον aενμων ⁴ει Ke ααον.— 2²6) aa* Mouoas sddνν nidas, v. supra p. 2.— ²⁷) v d 2ο ⁴euude 05vOα ib.— ²⁸) Arcad. p. 8. Ahr. D. D.§. 24, 5. Welck. p. 1.— ²⁰⁸) Hesych.: AAu⁴ενανεᷣ τν ⁴Qναυααν, et cfr. notam sub linea.— ³⁰) al Dadoras elul roxtens p. 2.— ³¹) O. Muell. 1. c. p. 349, not.: Mesoa war eine der Phylen von Sparta, die auf Abtheilungen der Stadt beruhten. Memoratur etiam 16 x Mecodzns in schol. Thuc. 4, 8 et legitur Mecoodzis C. I. I, 1338.— 3*) O. Muell. l. c.: Doch könnte damit auch nur der Wohnort Alkmans in diesem Flecken bezeichnet sein.— ³³) Strab. I. c.: Mecoaeν vis zdos elvaxt dεοε, dllà zus Vadoras, naddaeo aal 26 Aiedov.— ³⁴) I. c.:&G1ε uα 1 Aanoνναχαα.— 3³⁵) 3, 16, 9: 105r0 d Pd Aurärae Darατν a Kvvodueis æl en Megdas ze wa Iard vns d'νovtes, quae omnia nomina fuerunt tribuum Spartanarum.— ³⁸)b) Welck. p. 7.— ³⁷) Suid. I. c.: c d drd vis us d1νεραια⁴ε.— 3s) I. c. p. 7: Alcman floruit circa a. 670 a. Chr. n.— ³⁶) mus. 5: 105 d IToxvsou ul TTlvdaοοs zal Alu⁴ν, od 10 ν ueldν roll, uenudvevoav.— ⁴³²) O. Muell. I. c. p. 286.— ¹¹) Paus. 1, 14, 4: Odlnra d erat σ οοσπσινιιον Iolu- uraoros Ko*οoddνεos irn Aaxedèa⁵εουν⁴ο ε&sε aτν nousoas.— ⁴*) Euseb. ad ol. XLII: Aluxe ard rdvαs y*οοςε.— ⁴³) O. Muell. l1. c.— ¹⁴) fr. 16, 2, 16: 00x 605s, 6 Aεν εμι— Everexs, et q. S.

1*