4

avif aseriato etu, h. e. cum populum circumferre voles(vel: volet) aves observatum ito. Ceterum de inf. sansc. accentu hoc addo, in formis simplicibus radicem, in compositis praefixum quod radici proxime antecedit accentu notari(Benf. gr. scr. mai.§. 917) ut ä-da-tum, abhyä-dä-tum(abhi-a † da) säm-dhaà- tum Hitop. 75, 14. Saepius legenti carmina vedica occurrunt infinitivi exeuntes in tave, qui est dativus suffixi tu, velut kär-tave X, 74, 6: yäd im ugmäsi kärtave karat tät, quod rogamus ut faciat, faciat id cf. I, 85, 9. II, 22, 1. IX, 86. 20. ni-kartave VIII, 67, 5. ättave(Vad) III, 35, 7. VIII, 43, 29. X, 16, 12. 79, 6. 85, 34. 92, 3. 4vitave(Vav) VII, 33, 1. äshtave(Vag) IV, 30, 19. étave(j1) I, 112, 8. V, 44, 11. VIII, 58, 17. X, 39, 8. änv-etave VII, 33, 8. päry-etave VIII, 24, 21. nir- etave I, 37, 9. VIII, 45, 30. 6tave(Vve) X, 130, 2. gäntave(Vgam) I, 46, 7. gätave(ga) III. 3, 1. cäritave(Vcar) I, 113, 5. jivätave(Vjiv) I, 94, 4. X, 59, 5. 60, 8, 9, 10. 176, 4. 186, 2. dätave(vda) IV, 20, 10. VIII, 19, 29. 60, 15. IX, 75, 5. dhätave(wdha) I, 164, 49. VIII, 59. 15. X, 115, 1. präti-dhatave I, 24, 8. pättave(Vpad) IV, 18, 1. pätave(Npa) I, 28, 6. 108, 2. 116, 22. II. 16, 5. VI, 57, 2. VIII, 58, 10. IX, 1, 1, 9. 4, 4. 11, 8. 16, 3. 24, 3. 51. 1. 98, 10. 100, 5. 108, 15. bhärtave(bhar) IX, 97, 50. yätave(Vyà) I, 37, 10. 44, 4. 113, 16. 157, 1. V, 29, 10. VIII, 7, 8. 12, 3. 20, 6. IX, 62, 17, 18. IX, 63, 8, 9. 65. 16. 99, 2. X, 75, 2, 6. 143, 1. äntave(Vyam) VIII, 15, 3. mäntave(yNman) I, 112, 2. yäshtave(Vyaj) I, 13, 6. IV, 37, 7. yötave(Vyu) VIII, 18, 5. prä- vantave I, 131, 5. väktave VII, 31, 5. värtave II, 25, 3. III. 33, 4. västavel, 48, 2. võlhave (Vvah) I, 45, 6. 134, 3. III, 29, 4. IV. 9, 6. V. 14, 3. 56, 6. VI, 60, 12. päri-gaktave VIII, 67, 5. särtave I, 32, 12. 116, 15. 130, 5. II, 12, 12. prä-sartave VIII, 56, 12. srävitave(sru) IV, 3, 12, 19, 8. sõtave(Vsu) I, 28, 1. häntave J, 131, 6. III, 37, 5. 6. V. 34, 2. VIII, 12, 22, 82, 7. IX, 61, 22. X, 112, 1. 116, 1. prätichartave. ni-hantave II, 13, 8. hävitave(Vhu) VIII, 90, 4. stötave VIII, 61, 5. Altera eius infinitivi forma, quae in tavai exit et dativus fem. suff. tu videtur esse(v. Benf. I. I.§. 919, 2) minus illa quidem usitata quam ea cuius modo mentionem feci, hoc habet singulare, quod non modo radix, sed etiam casus terminatio accentu notatur, ut yö-tavai(yu) VIII, 60. 15 agnim dvésho yötavai no grinimasi, Agnim, odium ut depellat, celebramus. étavai IV, 58, 9. X, 108, 6. äty-etavai V, 83, 10. änv-etavai I, 24, 8. VII, 44, 5. gäntavai X, 95, 14. dätavai IV, 21, 9. äpa-bhartavai X, 14. 2. mäntavai VII, 4, 8. mätavai I, 164, 28. ötavai(Vve) I, 164, 5. pätavai III, 46, 5. särtavail, 57, 6. IlI. 32, 6. srävitavai ViIl, 21, 3. yâätavai. Pan. III, 4, 9. yämitavai I, 28, 4. häntavai V, 2, 10. 31, 4. VIII, 85, 5. X, 125. 6. üpa-gantavai X, 160, 5.

Praeterea eiusdem suffixi iu commemorandus est ablativus et genetivus, quorum uterque in tos exit. Et hi quidem infinitivi, quorum numerus admodum exiguus est, aut ex praepositionibus aut ex substan- tivis pendent. Atque ablativi exempla sunt in schol. ad Pan. III, 4. 16. säm-sthatos, üd-etos (ud†i), purà suryasyo' detoh, ante solis ortum, apa-kartos, prä-vaditos(vad), prä-caritos, hö- tos(Vhu), tämitos, gänitos, aliud in comment. ad P. p. 152 Boethlingkius attulit ex RV. I, 41, 9 catürag cid dädamànàd bibhiyäd ä nidhaàtoh, timeat(homo) eum, qui quatuor(aleas) tenet, priusquam iaciat, proprie ante deiectum(M. Muell. ess. 1, pag. 38); genetivum legimus I, 115, 4. II, 38, 4 mädhyà kärtos, in medio actionis. Haud scio an huc referendus sit genetivus gäntos I, 89, 9 mä no madhyaà ririshatäyur gäntoh, ne nobis in medio cursu praecidatis vitam! cf. é6tos II, 38, 3.

lam venio ad aliud infinitivorum genus ob eam causam memoratu dignissimum, quod nuda radix signis vel accusativi vel dativi vel ablativi instructa infinitivi instar usurpatur. Cf. Roseni adnot. ad Rigv. p. 45 et Curtii libellum de temporum et modorum gr. et lat. formatione Berol. 1846 pag. 14. Atque ace- cusativi exempla praeter schol. ad. Pan. III, 4, 12 Aufrechtius I. l. p. 148 et Boppius III, p. 280 pro- tulerunt, quibus addere possum yämam III, 27, 3 ägne çakéma te vayäm yämam deväsya väajinah, (utinam) valeamus nos ad acquisitionem tui, dei divitissimi, cf. I, 73, 10. A-näm-am IV, 8, 3 sâà veda devâ ànämam devän ritàyate däme, deus scit adducere deos sacrificanti domum, quo allato id quod Boppius I. J. contenderat infinitivos id genus nisi ex verbo Hak(posse) pendentes non reperiri satis re-

0 2 T