Jahrgang 
1867
Einzelbild herunterladen

11

rum confirmatum est, primi immortalitatem animi docuerunt, primi, Diodoro teste(II c, 123) bonorum virorum obitum non lacrimis prosecuti sunt, sed felicitatem eorum praedicaverunt, 2 10ν να ręips uεdovrds 2αν⁴doν srd 8008Gy, primi denique omnium populorum de migratione animorum accurate et diligenter egerunt ¹).

IV.

T0 ν dνν τανοαα duςννυομέσασσνσαι Oτσναςο εν1εαιν, ds SG dυαα, Od oense voOνν εovie ddoi dro ε̈ντοο τηονSετνν τιινν drrc deς ⁄νννς Jueν aꝭc⁊s oiziosis, enreineg dνυναάνεν 7 oxih galvsrat oddok, voöro ad εντειννν‿¶⁴μQ ⁵net zdν ⁴eεςιοων εανς⁶υνενσσςι οονμέν 00TG Ssry. Ita Socrates finito mytho secundo(Phaed. 114 D) in ejusque verbis inest, quid de animorum immortalitate et migratione Plato vere et sapienter senserit.(Origenes adv. Celsum 1, 537, D: μέυν ⁴d MWdroν rσννꝙ, od aci ν νονν εᷣνον Sw mð⁶mυεενμνναέεμεαατεοι τ̈ν τινε να àdò⁶οτεον.) Etenim significat hoc dicto philosophus, non decere virum sanae mentis affirmare, omnia, quae enarraverit, prorsus niti veritate, ostendere se tamen voluisse, animos nostros simili fere ratione, atque dictum sit, habituros esse domicilia, quandoquidem animus ipse appareat immortalis. Sed alia quoque quaestio existit sub- difficilis, quae non omnino erit omittenda(C. Fr. Hermann, de partibus animae immortalibus secundum Platonem. Gotting. 1850). Namque in disceptationem est vocandum, num Plato immortalitatem animorum partibus irrationalibus pariter atque rationali tribuerit, an statuerit illas natura sua a mortali vitae con- ditione etiam esse alienas. Omnino vero de hac re viri docti fuerunt discrepantes. C. Fr. Her- mannus(l. c. p. 13) eas animi partes, quae apud Platonem ονεικ⁶ες et erννυμμνν appellentur, una cum corpore mortalitatis legi obnoxias esse dixit atque partem tantum rationalem retinuit immortalem), G. Stallbaumius e contrario affirmavit(Prolegom. ad Phaed. p. 37), Platonem totum animum esse voluisse immortalem, immortalitatis vero varios statuisse gradus, prout animi a corporis contagione fuissent immunes idque ex eo clarissime apparere, quod sapientes soli perfecta immortalitatis beatitate fruituri sint. Neque hoc falso contra Hermannum Stallbaumius disputare videtur, in eo tamen uterque consen- tit, e Platonis sententia, quam in Phaedone legimus(114 C), nonnisi philosophos summa gaudere feli- citate ³) eosque corpore liberatos per totum tempus esse victuros.

Haec hactenus: sed redeamus, unde in quaestione nostra profecti sumus.Quaecunque Plato ipse finxit sublimia vel ficta ab aliis illustravit ornavitque, haec omnia adhibuit ad veri disquisitionem, quo magis illustraret sententiam suam. Unde lumen Platonicae philosophiae, quod omni aevo advertit philo- sophus.(Heusde init. I, 94, ejusd. Characterismi p. 107). Itaque in Platonis etiam fabulis veritatis lumen nobis affulget et picta quasi tabula suam de animorum immortalitate sententiam philosophus oculis

8

¹1) L. J. Bunsen I. c. p. 545: Sie(die Aegypter) haben die Unsterblichkeit der Seele zuerst gelehrt: diese Angabe aller griechischen Schriftsteller von Herodot bis auf Aristoteles wird durch die Denkmäler aufs glänzendste bestätigt. Der damit verbundene Glaube an die Wanderung der menschlichen Seele durch die Thierkörper ist nach allem, was wir von der Mythologie Asiens wissen, eine aegytische Neuerung.

2) Fr. Susemihl contra Hermannum(Prodromus Götting. 1852) p. 86: Allein dann müsste auch im Timäos, wo allein eine solche Lehre von der Seelenbildung vorgetragen wird, der Eintritt ins körperliche Dasein als Abfall und nicht, wie doch geschieht, als allgemeines Weltgesetz erscheinen. Der psychologische Standpunct im Phädros und im Timäos sind daher jedenfalls verschieden, und ob der Phädros schon eine solche Theilung auch des vernünftigen Seelenwesens kennt, ist mehr als zweifelhaft.

8) Fr. Susemihl I. c. p. 19: Nur ein Punkt sei noch hervorgehoben. Den hõchsten Grad der himmlischen Selig- keit, die vollständige Befreiung vom Körper schreibt Plato nur den ächten Philosophen zu, aber den Wohnsitz derselben wagt er nicht zu beschreiben: kein Wunder, denn eine körperlose Wesenheit kann in der That gar keinen Raum ein- nehmen. 3

3