— 13—

tumque urbis contemplabatur,“ quibus adde 25, 17; 27, 27; 38, 20.— Eadem de causa mihi suspecta sunt, quae I. 45, 22, 8. leguntur: cum Perseosocii vestri oppugnati, alii interfecti reguli principesque gentium aut populorum, causa hbelli vobis

8 fuere. Quorsum enim infertur alii? quod ne ea vi quam Walchius illustravit p. 58. et Fa- 1 bri ad 21, 46, 9. accipiatur hoc videtur obstare, quod reguli atque principes et ipsi socii 4 erant populi Romani. Huc accedit, quod Romani cur Perseo bellum intulerint non solum in- 8 terfectum(Rhodii enim augent rem oratoria ampliſicatione), sed etiam expulsum regulum cau- 3 sam prae se ferebant. Vid. 42, 13, 6:„Abrupolim, socium atque amicum populi Romani, für regno expulit. Aretaurum Illyrium— interfecit,“ cf. ib. 40, 4. Qui loci cum hie respician- ſ. tur videndum an expeditior reddatur sententia, si legatur: alii eiecti(vel expulsi), alii t interfecti reguli.— Mirror qui factum sit, ut plerique omnes probarent et servarent, 1 quae I. 42, 37, 2. leguntur: Decimius missus est ad Gentium, regem IIlyriorum, in- quem, si aliquem respectum amicitiae eum habere cerneret, tentare, et de etiam ad belli societatem perlicere iussus. Importunum est enim eum, quod Pe- r- rizonio soli displicuit, neque codicis auctoritate tutum, quippe in quo, si quidem fides ha- ul benda est specimi scripturae Walchii libro adiecto, cum legatur. Itaque duas literas, quae m haud raro turbarum causa fuerunt, intercidisse, Liviumque scripsisse existimo: amicitiae um cum p. R. i. e. populo Romano, ecf 29, 15, 3. Cic. Fam. 11, 15. Quintil. 5, 7, 30. Fabri 21, oc 11, 13; ib. 63, 2. Roth Tac. Agr. p. 232; Hand. Tursell. 2, 148. Drak. 27, 4, 6. Ne c ea quidem quae sequuntur ad cod. fidem eduntur, quem specimen illud: temptaret ut etiam ri- ad belli societatem perliceret iussus exhibere arguit, quae num libri quamvis antiquis- 55. simi autoritate satis confirmenter non est huius loci examinare. Iloc unum liceat observare, ſnit falsam esse corum opinionem, qui Ciceronem nisi in populiscitis verbum iubere cum particula ile ut coniunxisse negant, cf. Verr. 4, 12, 28; de aliis scriptoribus non dubitatur, cf. Duker. ad 40 Liv. 23, 21, 4. Drak. ad 32, 16, 9. Se Addamus alium locum, qui cum ex hoc genere corruptus esset, multa criticis negotia fa- la cessivit. L. 45, 15, 1. haec habes: in quatuor urbanas trihbus descripti erant li- re bertini, praeter eos, quibus filius quinquenni maior ex senatusconsulto eis esset. Eos, ubi proximo lustro Censi essent: censeri jusserunt: et eos, 21; qui praedium praediave rustica pluris sestertium triginta milium haberent, de- censendi ius factum est. Priora verba: ex seuatusconsulto, cum a Grynaeo po- eur tius essent depravata quam a librariò, qui: ex senatu scripserat, felicissime Kreyssigius restituit, et ex se natus edidit. Sed dubitatur de iis quae sequuntur. Nam ut non obsen 67 rum est, ubi libertini sint censi, qui liberos ex se natos haberent, ita quas in tribus ii de- 88. scripti fuerint, qui praedia haberent pluris sestertium triginta milinm ignoratur. Satis autem 8 mirari non possum, Dukerum ex his verbis collegisse, eos qui praedia minoris sestertium tri- ginta milia haberent tribum non habuisse, qui pluris in una ex urbanis tribubus fuisse censos; ant: quod quam falsum sit et hic ipse locus et libertinorum conditio alia aliis temporibus declarat, 1e. cf. Niebuhr. IIist. Rom. 3, 351. 374. Quod autem Walther Iist. iur. Rom. p. 123. eos solos 3— qui in rusticas tribus fuerint descripti, censeri dictos esse contendit, libertinos igitur censu ex- eri cludit, eodem nomine est reprehendendum, et recte ab IIuschkio in libro, qui inscribitur: Ton- Die Verfassung des Servius Tullius p. 554. not. 56. improbatum. Ipsius IIuschkii haec est g et sententia, libertinos praedia non esse censos, et si qua habuerint, non tanquam praedia, ut atud; reliquos cives, apud censorem subsignasse, sed cum ceteris quae possederint, pecunia, servis, err

aliis, aestimasse et in censum detulisse: quibus si praedia rustica, quae haberent, ut praedia,