— 11—

non temere agere videamur aliam commendantes rationem eamque talem, qua omnia optime expeditum nec quidquam difficultatis relictum iri speramus. Carminis et personarum rationem hanc fuisse coniicio: OEPAIIONTEX. 800, deldovreg, 5νεεοο˙d, * rarνν ος duoœνla 60 Aorsαl, ⁸⁴οαμεικιοω˙εα. IIIOATTOT. xorvοια, orvœʒ, 6⁴mνοτε⁶α Zaνος έννεε, Tards, Ial μο, αοœα Aaroðg xœd òs Aorsul, 65 kaldlora rolu αοέιυωαόαν, GA. ⁵ναα qx οσννένν vαονον ενπαασεεεᷣσναάνddν Zavôg zolννοωνoνo. OEPAIIONTEV. Tεος ⁵αμ⁵οι, μάᷣdbéta, 70 œddlora Toνν aœ uov xαονοεέιινιανdots. Scholiastis obsecutus carminis initium Hippolyti ministris adscripsi, se invicem ad canendum ad- hortantibus. Quod ut faciamus, haec quoque suadere videntur, quae prologi fine vss. 51 sqq. Venus ita dicit: d*ν ꝙεloο„υ réνε zœdᷣ νευσς 6rslxovra, dizαꝓο ²ωνν5ν ᷣνεsmπσε³α, Trrdurov, 2& τ ,⁷ο S11⁶0G rxπαον. xolu" d αἀτ τοωmπο⁵ων υσι⁶emσσουςσ aGνμ ασν, Aorsulν ταμ dεꝭν Slνοιυν. unde illam catervam cum cantu in scenam prodiisse haud inepte coniicias. Deinde Hippolytus, cui id unice conveniebat, carmen in Dianae honorem canit eamque laudibus celebrat, cui in fine tota caterva accinit et suo quisque nomine deam laudat atque salutat. Quod quoniam pene eorundem verborum iteratione factum est, id nemo valde mirabitur, quippe eiusmodi epiphonematis proprium et usitatum. Pauca addam de scriptura ac metris. Vs. 60. Ald. rell. nomen Aoreutv bis exhibent, semel tantum Lasc. Par. A. ap. Valcken. Flor. tres, Havn. Alterum cum Hermanno delevi. Vs. 66. scripsi ex Hermanni emendatione α— valouνο, quam etiam vs. 70 sq. bene confirmat, retinui tamen ououvov, quod Hermann. I. I. p. 167. in Oaueroy mutari voluit; sed vid. eundem in Elem. doct. metr. p. 568. Vs. 70. ita metiendum censeo—- 4- OC==, de qua mensura vid. Hermann. Elem. p. 563, 41. Extremum versum, qui sane debilis est et elumbis, in meliores numeros redigere licet verbis transpositis Aoreculw αεαέινν.

Haec de illo carmine. Subiiciam his aliquot observationes de uno alterove Hippolyti loco, qui ab editoribus nondum recte emendati videntur. Attamen ne huius scriptiunculae fines nimis egrediar, maxima iam utar brevitate meamque sententiam quam potero paucissimis verbis exponam. Ac primo quidem accedam ad locum perquam difficilem, qui legitur vss. 113 sqd. Eum, iam olim in Obserratt. critt, in Eurip. Hippolytum p. 3. a me tentatum, lenius nunc ita scribendum existimo:

Neε*s oe, ro?g veoug„do ob hreov, ꝙ0ovoðvre od TG, xεmCεε νςι ευꝓεν, xοενυνειριεια τνοε υοωνος dααάν Séν‿οονα Kurot.

2 X