G.

I. adjeetivum. a. personaliter. TI 2 5„ od riειμιοιοντες.. dy droll Eden 2?!y. b. imper- sonaliter. TII O3 3„ d ⁵ννα ανν.ꝗ,ϑ☛.105hai.

2. adverbinm. 1. V76 dεντπρᷣ dννωντπωνε2 ⁊ αν 2. TIII 3 dôurärςσ òν νπρεioον² dαυνννμενοο 3. TIIy 4 0' àεο⁴αν τeoοwο al dowναrτεονπ⁴

Aexuνſerat, ubi nonnulli hoc vocabulum mutare

volunt, cf. Bl., quo jure non intellego.

dei. 1. Immer, 6. 2. his. 1.

1. conjunctum eum pronomine adτis. VI4 100G ab onςα dε⁴*πααοσν τέν αντένν V50 07 r0 ν αι τοοις dlε⁵⁴ πςοσ⁴ τέον αεντένν 2ννςα éyovres. V 50 1 dd ré6loug 10„ ⁴ντ ἀeεννμ* 6yoO 5yovrt. VI2 1o⁰G dοτονςα αeε* ον τιν αοντιον.

2. cum verbo. V73 οό*⁶ ο ⅔ Ʒν S»iyνεοα dεεε⁷ 0 5⁴εέτειον νυναυνέυνν Fr. amb. 139 αα 6' de** r dnοοσ... Daoνεraz. Suid. cf. Bl.

3.=. Fr. 53„del dvr! roP ο απαα Mvr. a⁴αια. Harp.“ Bl. cf. Hoppe, p. 44, qui affert exempla ap. Eurip., Aeschylum, Phrynichum. Forma aiet exstat V 50, VI2, forma dei ceteris locis.

deεεεοεει. euwiges Bestehen, 1. Fr. soph. 97 „Gεεσετ ἀ νν diνra l τ m 1ον αντέν

„

del&oräνα—— 1681 agd Aloy ενιαόν. Suid. 1,1 p. 124, 5 cf. 1, 2 p. 22, 13 et Harp. v. detéor, qui extrema verba ¹ 61 ars omittit.“ Bl. Apud alios scriptores non invenitur. Bl. att. Ber. I, 97.

deiεενννοos. euig denkirürdig, 1. V79 Mori- A¹ναο εiμμμνναοα rére duaoria„eyéura. Bl., att. Ber. I, 176, A6.

dεꝓμ. straflos, 1.

Adeias deντεέο.

TII„ 10 νᷣ αααοσ 1C* μιοο dννοꝓvyei Soriw,

dνο. Luft, 1. Fr. soph. 92 ν τα⁵hG³e(ο. Galen. XVII, 1 p. 681 Kühn. cf. Bl.(⁴νεα.)

dνρινμμιο unrecht, 2. cum synonymis: 1 22 Oei*oerai dεᷣε ud dyoαε aul ddréleora zu dvijuovora zal deors aal öury. TIII„ 6 5,⁴⁴ςσ... dàέ̈νμια ϑ dναα Hρυ ρS.

d*νέινμμοοο TIIIy G omnes codd. habent, altero loco formam dέιοα liber A pr. habet, reliqui d*⁵ε̈μαα praestare videntur. cf. Bl. Scripserunt de his locis Ignatius p. 27, Ottsen? p. 9, p. 15, Both p. 26, Hoppe p. 50, Mr. ad I, 22. Blass, a. B. 1182, Cucuel p. 23.

. ⁶έοαν. dννεέαε 1. gofllos= ungerecht, 2. 2. gotfrer- lassen, 1. eum synon.: I21 ⁴έιαςα Q dQενςσσι. r0 Siον ενκ‿ιιανν I 23 rije uεννων duααeναραναμέν̈ν T1813..εοιι⁶6πe, ε dòoiνααςα α dνιςι⁴ ειαρσαντ. cf. Mr. ad 121, Pahle p. 15, cuius sententiam non probo, Hoppe p. 50, Bothi p. 26, Bl. a. B. I118. Wiedenhofer P. 22.

d εᷣοeσreia. Pflege, 1. TIIIy 5 SJ deHaneiac“ äy ꝙꝙꝙr dia- ꝓd'aoi*ſa αöv, ubi Reiskium, qui ddeoarevoias conjecit, J. secutus est, non suo juro. cf. ad eum locum Cucuel p. 24, Brückner p. 8, qui d⸗εoaneias defendit. Bl. a. B. I116. Vocabulum apud A. solum exstat.

dειιοσπιο⁸. 1. angesehen, unsichtban. Fr. soph. 111„d⁴ νέ 0 dvrl roP ἀdooειαος α

d ,oν⁴⁵ τe ν⁵αος.!

Fernachlässigung., Mangel an

yr. 5 ⁵ mο ⁶μιμοωνοας. Harp.“ Bl.

40a. Athene, 2. VI 39 olreo du‿arror u ποG m vερ rijſc 1 9vdãs. VI45 nal S„ a˙ντ ονeᷣuντο 2ςνᷣ Soudaiou al ds Houlaiao 1eν Sori.

4pat. Athen, 1. Fr. 7 2&᷑mαπ᷑ιαι vdo dn- 2 ν—,wã,ασðέ Bk. An. 352, 29. cf. Bl.

4 pMο⁵. dthener, 2. V47 dves dO-icν 0006„1 Hαάσα‿(νμυμάιια VII2 dlπααοσις ετοdεεεαιν r Souν⁴h wld roic dllo ⁴ ναoα.

aνπν. 1. unglüeklich, 2. 2. unselig, elend, 5.

I. adjectivum. 1. de personis. TII S12 ¼

dνιηωατται⁴ ιυονι πααντεεα a mπαάηια dνοοει οσνι

0uiς εοιl e.“ 2. de rebus. I30 rh dιασ al reᷣlevraiν 6νν*νοονν TIIp6 dν⁶0,ÿ9ᷣ—t zal Frεον οπονπνν εμά õomαπάονiοαs.

2. substantivum. 1. de personis. TII S11 rodε uεαν τod„ντιον... 8h05 0 ¾ 100„⁴G Gc8½ꝗ ũ swwLal d 01v.¹ 2. de rebus. TIB4 dο⁴ι⁴α ιν 5 ⁴ον. TII 3 ⁴ι ει έν⁴α α decvd.

3. adverbinm. TII„6 dο⁴εααςσα hdεᷣ»e.

dννιαιο. Kmmpfpreis, 1. Fr. soph. 131 med. riεμα vdo al dola.(Stob. floril. 68, 37.)

dννυμνέάα bin mutlos, 1. Fr. amb. 145„dον 1050ν% ᷣ ⁴vrερρνν. Poll. 2, 230.“ Bl.

G⁴εονμιασμ. scheue, 2. TIII ⁴dοεσςσιααι iν... eĩοεειαν TII 12 rijv re 00r 25061,*†.... rô diαον ανμει νοι.

wal