— 7—

Si ſatis ieiuna, quae iam ſequitur, diſputatio, Vobis, lecto- lectores humaniſfimi, videbitur, reputatote, quaeſo, me ita tem- poris anguſtiis coartatum fuiſſe, ut iuſta ſcriptio, cuius materia ſatis fuppetit, rite atque ordine confici nequiret. Itaque con- fulto argumentum delegimus tenue quidem ac pufillum, atta- mennec plane ab hujus feſti diei gravitate abhorrens, nec omni- no indignum, quod doctorum hominum in ſe oculos convertat.

Sanctus poeta, Aeſchylus, divinarum rerum utpote Pythagoreus haud incurioſus, in Promethei vincti initio Vulcanum Roburemque ita facit loquentes, ut ille negotis demandato indignetur, hic non tam, quod vulgo prave opinantur, focium placide conſoletur, quam, ut iuſſa ex- fequatur, acriter admoneat. Itaque, quum Vulcanus arti fuae iratus dixiſſet v. 48:

Iuœπα auru Aos deey Naes Robur reſpondit:

Krrxν 6rQν˙ο⁷ IX Jer, qκsουνε

Neudegos pde oris Sor, Tn- Auos. quibus, quod opponat, ſe non habere Vulcanus confitetur. Ouae autem eſſet illius verſiculi: Srayr K. r. N. fententia, nondum inventus eſft, qui probabiliter explicaret, nam Abreschium non moror, cuius prolixam annotationem ofr. in uberiore Schuetzii editione. Quod enim ibi de clan- deſtinis Iovis machinationibus voce sτπαeα˙ον indi- catis nugatur, id nec mythologia nec grammatica ratione comprobari poteſt, ex qua rœdoσεn de diis dictnm fere poenas hominibus inflictas fignificat, veluti Zeus xeoxwroe et fimilia. Praeterea ſcholiaſtas s πά ν"on legiffe eorum ex annotationibus apparet, quas fere integras iam apponam:

. Tuec Qa Sr⸗ Toa e& Aeαεέμ ςοτa, Tο* s IAT7

rod dexen. TA ds ᷣ ν c ιασπταιι τενανατπαν

GXa S)eyyyey&x Holgac. IIX7v XOIOAvy. E 11 de- Xei. Eixdyros Halorou Te, auod eun de s Dey Taτνν Xaen Sreoy, rò Kedros On ds drayra 6 οενmν νQαό sy e- To*s 7ʃ Jeo To votgcενεκρ xæ dxαε. Toðr' Trve rœντe dēεοur ο Jeols.