bi velit poeta, apertum. Confirmat enim, sanctius esse viri jus, quam mulieris, et illustrat simul eam vim et facultatem, quae ex sua ipsius potentia ad procreandum apta sit, cum non alia quadam naturae vi e- geat adjumento. Nonne igitur omnino mentis de natura victoria cogita- tione illa explicata est? Nonne mentis motus et actio spontanea, qune non aliunde petit materiam sed universam procreandi facultatem in se in- ditam habet, ingeniosa illa in Minervam provocatione significata est: Jam intelligimus, cur per liberam Minervae voluntatem absolvitur Ore- stes, quippe qui obtemperaverit Diis Olympiis, quorum summa ratio et Potestas in Minerva conspicitur, quae a Jove solo nullaque adjuvante naturae vi et statim perfecta in lucem prodiit.

At quomodo furiis eripitur Orestes? Judices a Minerva consti- tuti inter damnantes et absolventes pariter divisi sunt. fluctuant suffragia, quippe quum hominum arb scelere vindicatum et familiam familiae parte par sit juri, quod defenderit Orestes.

Neque injuria itrio, qui nihil nisi scelus laesam respiciant, culpa

Minerva, ad quam confugerant partes, sola controversiam disceptare Potest. Jovis fllia, quae aon ma-

tri genitrici originem debet, ipsa virgo sempiterna, ex recentiorum Deo- rum ordine, calculum pro Oreste absolvendo adjicit. Hoc modo neque non agnoscit furiarum jus, sed sanctiorem censet nece caput est vir, quam eam, quae a natura proficiscitur, nititur.*) Minerva igitur, cum sententiam ferat in fa

ssitudinem, eujus et mulieris viribus vorem Orestis, ju-

Oud&yν οαꝛ εos reασmησιμν AaAl olor Spros od'reg de ναο εds. 4) Eumenid. v. 704— 713, ubi Minerva, ſpostquam suffragia tulerant judices, renunciat,

Orestem vicisse, cum calcull pari numero accusatori et reo ſuerint. Suam ipsius declarans sententiam addit:.

763 ϑꝙdoer ad‿ dera, a2ee„dααν uTed, Anavra Ouα̃*dora d elul ru nargds.