— 4—

lieem Orestem ad scelus impulisse, eum furiarum manibus eripere studet. Expellit igitur diras et saevientes Deas, quae Apollinis contaminant tem- plum. Orta inde de Oreste controversia Eumenides se nunquam scele- ratum matrocidam esse dimissuras jurant, Apollo se exagitatum crucia- tibus liberaturum despondet.

Eumenides tuentur summam inter matrem et filium necessitudinem, quae e naturali fonte, procreationem dico, originem petit, et violatam illam conjunctionem ulciscuntur, Apollo contra non ignorans, unde formidolo- sum consilium cepit Orestes, eum contra Eumenidum vexationes defen- dit. Ipse enim Deus Orestem impulit in turpissimam patris caedem vin- dicandam. Matrimonii igitur sanctitate commotus vindex exstitit. At matrimonium, quum a libera voluntate proficiscatur et voluntario par- num amore contineatur, non igitur naturae sed hominum arbitrio debe

at

originem, ab Apolline, honestissimae conjunctionis antistite, defenditur Huc accedit, ut mulier ad matrimonium ineundum nata in hac

uxoris conditione acquiescat, et fidem ergo maritum sanctissimam sibi

dicat legem. Clytemnestra igitur, quae marito internecato nefarie con- junctissimam hominum consociationem impugnavit poenam a Deo ipso constitutam effugere non potest. Apollinis hortatu matris caedes ab Oreste patrata est. Clytemnestra autem ab Eumenidum ira et insecta- tione vacat, tum, quoniam non de amoris conjugalis violatore faciunt judicium, tum, quod Clytemnestra a filio necata Eumenidum imperio jam sublata est. Mors enim furiarum vexationibus finem imponit. ²) Hiine

grave illud inter Apollinem et furias certamen.

*) Hoc sensu respondent Eumenides Minervae interroganti: — 2 7— à„— Ka z νστασσσντι ι τ ενρνμαα rrh’je ꝓvyijs;

„Onovν 1 Tœælρεον μ⁶εαασησαα νονπαπιεσεa.