18 m

2 f 1 1 1 4 2—„

Choëph. vv. 566. ss.(ε⁴—) 71 αυ μ⁴⁴ Smeerd ο⁶*⁴σ⁴ σmGQ³⁸ 80εν, Gοαφρ 10t, l 6† ˙oκαμο ς 6 ⁴α νν ⁷νυν T0l αeυσσ ε⁵mαν, r0⁴ασει G SSνοοςs vενριμον r rA. Bo⁵εν v. 567. Med. Guelf. Ald.; reliquae edd. lμõ. Neutrum sanum est. Nam Saαεeν non habet unde pendeat, nec sensum praebet aptum; Sa⁵er autem non magis intelligitur. Verba ασρςν 1oϑρ certum est ad apodosin esse referenda. Quo Klause- nius recte intellecto male infinitivum αρκeν pro imperativo accipiens verlit: scias et ocu- los ad hoc advertas, quae vera esse nemini persuadebit. Hoc sensu X⁴ 6ꝙ. ιριωσάονςσ 2ενν quidem dicitur Eur. Ino. fr. 10.(4. Df.), αeνν ita nusquam. Kar ⁶†σ. ναe Aοο‿ Sa⁵αεν vix potest aliter accipi atque apud Homerum αmτ⁴ σmωmοο, dοσσα, ο‿- r6ν, ioov etc. SGκαι, 0d7,; et sie II. 8, 493.: 769 76 Vr dcog r 17 6% aAAAOO 6A,e TG. Itaque una ego littera mutata scribo:— C0εν ⁴σ 10˙, 2⁴ε*Qιόαάσ οω‿ςσνς ⁶αχν, τQ,„Uw Ar0 elreln rk.: si— dicet; probe scito, adeo-contra in ocnlos eius feriens, priusquam dixerit: cuias peregrinus? mortuum dabo. Cf. Soph. Acg. fr. 21. Df. σeσχηρ¶ σ✕⁴●⁴ μακᷣε οο τάα α υυν AXoνᷣ kA v.

Choëph. v. 578. s. ro⁴*ακαι ⁴μ‿ςμνν σι νε̈ε detvd delα⁴ςσν 2,. Pro dA,n haud scio an scribendum sit Gν⁵. cfr. Eur. Hippol. 646. Df. dA†ᷣ‿+₰ ,νοα— daν 0 ν.— Quae deinde leguntur: r⁶ντσο c&Hε⁴emλά αμνοο⁵ν] deνντ⁴α‿ον ⁵εοοτπσ⁷Ukdov. Bbaνστονσι 2⁴ re⁶aν⁵⁵ο NXdαec edαιμα ε πηπQ⁴ἀντπα mευαχι τντοm⁴αρονοσ‿ dveAOEVTD νσ ο xτν, summis scatent vitiis. Ac r dοοσ⁵ qui- dem recte emendatum a Stanleio. Cetera minus ſfeliciter sunt tentata. Quod nuper Emperius proposuit: Sxdrrouo, X xsdaνν(hoc ex Hermanni coni.) Xα.α. rε⁴οοσοα(fulmina) r. 7. 7. T6.,*⁴eνειιμιευντ dν ꝙo. ν˙¹,„ ut ꝙodoat subiectum haberet xπ ·ε 2ι πιαο⁴α⁵να sie können davon nachsagen, id non una de causa mihi displicet. Primum GX⁴‿τοονσ nimis est languidum, xε⁴αμ⁵ν non necessarium, ultima mire, certe durius dicta. Priusquam cetera corrigi possunt, Sααeσοονσ est emendandum. Mihi quidem etsi nondum constat, tamen ut non improbabile in mentem venit: IAG6oGID Al- CroDG(pro diσmτοG, cfr. Eum. v. 535. d.σmτποσα.) αε έεαα⁴ιο μ‿μνααες τεd 000 ννν⁴α τι m2φ eεον⁶αιονσσ εμἀνειιαμο ενν aνd νσασαηι εακτ::ͦ delent etiam acériae faces sublimes(i. e. fulmina) et alata et terrestria animalia, et quae alta sunt, procellarum tremuerint iram. Awedosvra ventis exposita propter altitudinem vel excelsum situm, inde alta, excelsa, ut saepe apud Home- rum v&εμοες ponitur.— Paullo post v. 588. s. Klausenius bene mihi videtur restiluisse: X⁴ ναέςν—εσσν ιιαμννωπν rAT6AAODG 80 07α.◻ꝙẽ 500àεα μe‿ ⁴⁵ς σισυνισμμονς 0076, ure, cum vulgo legatur— Mαἀέανυνν αα ταιιτ ααεονς ⁵οισαε τ ꝛ. Ubi xœ⁴l ut metrum pessundat, sic sententiam evertit.

1 7

Choeph. v. 596.(10 7 6'—) rdν τπαoαμη‿mφιυ⁵⁴ νκααινα Oeœrς αμσσõ rvοσασ(οσm Turn. Vict. Schol.) 7 να ττι⁶ιο Ultima tria verba male respondent antistrophicis v. 608.%νυνσνρμ⁶όo Ooͥῦ·ek⁰oνα, quae duos eppitritos secundos continem: Hermanni autem emendatio(ap. Erfurdt. ad Soph. Ai. p. 626.) aαmν πιωνοοαασν et XOνασοdαμνmQ 60⁴μοσσ parum mihi probatur; ac O6⁶αmνο ne recte quidem formatum videtur. Equidem scribendum arbitror: υοασ υανννιιοοα, meditata est igne- am ultionem considerate, mit Vorbedacht.