16

AAn 7

Choëph. vv. 417. ss. Accedo ego Muelleri rationi personas distinguendi, ut vv. 417 — 422. chori sint, vv. 423— 427. Elcctrae, vv. 433— 437. chori, vv. 438— 443. Electrae, vv. 444— 448. chori.— Qui vv. 417— 422. memorantur planctus barbari, non Flectrae conveniunt, choro Asiaticarum mulierum aplissimi sunt. V. 417. ex Hermanni emendatione (Opuscc. IV. p. 338.) legendum: BnOah ακνιμναmσν εννν τν Klσ⁴α m⁴υμ οσl d Xe,Aos. De forma AOlv quod Lobeckius dubitat ad Aiac. I. p. 327. ed. 2., errat vir doctissimus, Martium accipiens, cum nomen sit gentile. Cfr. Herod. VII. 62. ubi Ariis pariter atque hic Cissii iunguntur. Similiter fortasse restituendum Prom. v. 418.: AOldσ V Aoεον AvJog, ubi libri Aoα.⁴ας habent. Aolc primam ancipitem habet et hoc loco productam, quod confirmare videtur nomen AOl6⁴ασ s Pers. v. 38., ubi produci- tur, coll. cum v. 313., ubi corripitur. Ibid. v. 929. leg.: A⁶,⁴ας τ pανσ*ε, prima illius nominis producta.

Choéph. v. 433. Klausenius bene correxit 6⁴αοσρναμςενν ςσ 766˙ e48. Valgo ν ⁵˙⁸˙, sed libri deτεοσ.

Choéph. vv. 476. ss. 00„⁶ Aν Gσο daτει ννοιαμο 3 9076vo]rolα e de αμνm, επμάάηά εεᷣdeενετινοεσ Ioeο] ⁴τιμ deν νπνιοσ ᷣμνιιιτσς ovdg. In his 0076ν etsi intelligi potest, otiosum tamen mihi videtur. Quare malim 6oτ v. Cfr. Agam. v. 1215 et 1575. dalra x⁴εαν ᷣαρνεv. ib. v. 1142. SuG³α— z⁵υνκόανοεςσ τνQν r ⁴⁶. Eaedem voces confusae sunt Eum. v. 867., ubi vitiosum 007ν Stanleius emendavit.— Deinde Canterus et Auratus cum pro dν νπυιοοσνσι recte emendassent 6⁴ε σανν 004, egregie fallitur Klausenius librorum scripluram defendi putans Homericis illis Il. S, 509:*ο⁴μυμμεκν πυο⁴ πωια, aliisque quibusdam locis Herodoti et Xenophontis. Nam ubique xz.⁴ sunt ignes nocturni excubiarum, Wachtfeuer, quibus nullum hic locum esse apparet. Aliter Blomfieldius peccat, x-oν pyram esse statuens. Ceterum iunge: x.α UG. A⁴ησυοοοσmQηκιισνςσmηιωονςσ ⁴e˙εαμαωσ εμσσα. Clr. Hesych. v. el⁴etααιοοαςσ, Phot. v. detνσανονσ XSovòg est ¶ rϑUο-tv. Scholia propier vitiosum ν τπ οσ pro mascu- lino habent eu⁴eεεικνοας:&! e u7,] 76 dAAMC Leαονν deτακααυοννωç 6ναρ G.,⁴ιρνν ααο εdεενος μνƷαον⁴ςε*s&τκννσπα⁴ O⁴πέκμοονμι‿εμνοωις, detzνς τιαιιιαενοd. EArοα inferiae, ut Soph. FEl. 405., Fur. Hel. 547. Df. Cf. Spanhem. ad Callim. H. in Pall. v. 107. p. 696. s.— XSNovGg Scholiasta habuisse videtur post sdᷣεleτmνποοις, ac fortasse illud et gez in libris sedes suas mutarunt.

Chosph. v. 522., ν πριανοιν⁴σοσσινσααάαά⁹ς do⁴t dV⁷νν. Int. 20e(Clytae- mnestra.). Cum Porsono recenliores fere omnes 60.αό ,O quod apud Schol.(certe ed. Schuetz.) legitur, etsi explicatio eius G α⁴ εναιτνένι Gνν τσ σꝓφσαασρρν»‿ᷣνοοςσ ad doν⁵αα perti- net. Oolσσα Wellauerus recte ab G02⁴ενν ducit, non ab dοαν. Verum cum et v. 520. et v. 524. Clytaemnestra subiectum sit, probabile est idem esse etiam v. 522. Oouloae autem satis explicavit Abreschius, quem celato nomine secutus est Klausenius. Verte: in fasciis pueri instar tranquillasse, vel potius involvisse ut tranquillaret; sie habe ihn wie ein Kind in Windeln eingebettet.— Recte deinde v. 523. Abreschio et Tyrwhitto auctoribus Wellauerus et Klausenius Oresti dederunt et interrogative quidem: rivog— doꝝog; ac v. 524. ⁴ revocarunt pro A⁴υν, quod ex Stanleii coni. in ed. Glasg. positum erat..

Chosph. v. 527. O0O ◻μ⁴⁴³μον e ⁶οςσ υeν,ά̈νν r.A⁴. et. In explicando nomine dv⁶ αs interpretes valde inter se dissentiunt. Slanleius de Clytaemnestra intelligit, cum Scho-