4

munmumnan

r6νονν‿ aε ατνε; nam qui sic loquitur, is non est dubium quin filiae immolationem gra- viorem calamitatem existimet. Ac revera Agamemnonis animum principio ab immolanda fllia fuisse alienum, cum per se ipsamque rei naturam, nisi prorsus immanem omnisque paterni sensus expertem eum fingamus, probabile est, tum ex poëtae oratione elarissime apparet. Hoc et percussa sceptro terra ac lacrimae(V. 196. 97.) probant, et vv. 211. ss.: aO,* d2,α 8Gd εταᷣνον, Poενο πιννε̈οσιν Sνσσρρ'jJαά̈ ἀνυαφν, dν⁴εον, εν τ r⁴αυν⁶οανον ς†ςον—νꝑQάcmier 8v. Nam si converso mutatoque animo facinus illud susce- Pit, antea contraria fuerit sententia necesse est. Nolebat igitur ab initio filiam sacrificandam praebere. Cum his autem pugnant verba vv. 205— 10. supra apposita, ut nunc leguntur et accipiuntur. Cum enim Agamemno modo dixerit et oraculo non obedire et filiam sacriſicare magnum esse malum, addit classem se deserere non posse societatis initae fide laesa, nam filiae sacrikicium vehementer flagitari fas esse; quibus addit votum 6⁵ Y³ο el-, aut si, quod quidam minus recte volunt, haec idem fere significent atque eð„do dν el=, adeo felicem inde eventum ipse auguratur. Haec quam inepta sint cum appareat, corrupta ex parte oratio putanda est. lam ego sententiae vitio mederi mihi videor duabus litteris interpun- ctioneque mutata sic scribendo: xπσ νναιαυς Yνουσι Su‿υια ρμς dααονσν αmν— -Gανιέιαι αάσν ταυυμσ⁴ας rαοαναεροο μιαιιμιμμασ§⁴ορς τεοι⁶ιοοο Erlαιυμμεμν ε- 43 y d0 ein: qui naves deseram societatis fide laesar Ventorum vero Ssedandorum causa filiae virginis sanguinem cupide flagitare fasne estt Utrumcunque igitur fiet, bene certe eveniat! Vides iam haec ad amussim prioribus Agamemnonis verbis respondere. Verba ¶‿-— dιιαοωνwĩ referuntur ad illa: Baοεα ⁴μεν / 10 u πκι‿εεσσσ, tum haeos aerpelod)—, Fuci ad illa: Boaos d'ε—„0- 1ι rMAGG, haec denique: d N Go)4 ad illa: 7¼ 6 ν wéd ροονν Oraculi imperio non obedire se posse negat, quia fidem datam violaturus sit; nec filiam immolare, quia hoc im- pium sit ac nefarium. Denique cum utrumque horum cum gravissima calamitate et culpa iunctum sit, utrumcunque fiat, bonum id eventum habere optat. Nunc tamen eum nondum de ſilia sa- ficanda consentire et sie profectionem navium impedire, sed postea demum crudeli necessitati cessisse, sequentia demonstrant..—

Agam. v. 287. G⁵ϑοένυνονσσ NXd,⁴νσ⁴ςσ S'o νdero uυνιοειαιμενν. Miror neminem editorum vidisse divisim scribendum esse 00Gs x, necdum. 1 8

Agam. v. 295. s. 6009 7 g= Al'ytæXuνop SSeeh ee oe u⸗ Han) Srowve Se- 0,⁴eωννσ μμαε˙αωαι νιοι⁸. Sic habent veteres ibri; sed cum aec intelligi non possent, inde a Triclinio, qui G-, Ppro A posuit, mullis tentatn Lunt coniecturis, ex quibus plurimorum assensione comprobata est quam Heathius proposuit, AAu Tnce 90 3 Ns ubi tamen cum Ss.ιον quid esset, non satis esset perspicuum, alii cum Vossio d earsono scripserunt Se⁴ν vL Aaεεαααα, 22 ut ad Grouue referretur. 4 ne tum quidem apparet, quid sit ⁴ουενσμσα eμν 00. Stanleius in curls Pendbus proposuit ⁴mσ Teoat, quod Klausenius recepit locum sic interpretans:(lux) ex- bortata est constitutam catervam(Jeoααmν), ut ignis paratio locum haberet. Quorum nihil probari potest; nam nedue SAeμας illud signiſicat, nec ετό est paratio, sed remedium, nec oeεσαα locum habere; ad quam significationem confirmandam quod Ule affert v. 1575., qui locus est corruptissimus necdum a quoquam expeditus, nihil prorsus efficitur. Similem emendandi rationem ingressus est Wellauerus, μφνρμςες⁵ισασ conii- ciens, quod verbum neque exstat usquam, neque si exstaret, perficere significaret, sed po-