13

x Asoxνοε 6u IGcꝓνενεα

0 700*νꝙνραέεέςmdεα 2vddeo:Sar- ri„dο; doœενια ε πνdoς εν oecοσ. Syracusiis hoc nomen in usu fuisse docet scholiasta Apollonii Rhodii ad versum I., 1337.: . reron,„ αμό μμ ακαα εν⁴σσ μινιρ, monens: αυος dοασενυνσ νπν Mο⁶dοα παανοα υοσασναοονσ⁵οις; quae repetivit’ Etym. M. p. 325, 3.: à6 ᷣχo doœσενινμς ακα σmσαμαν rα ευοα- xXouloς υeůo XO⁴⁶οοα⁵ασι. Quare etiam proverbium Photio I. 1. memoratum ad Syracusios referendum coniecerim. Zenobius denique, Cent. IV, 70,, Schrevelio ad Hesychium citatus: xoς, 0l⁶οοσ⁵α, αανομοεα. x. κιν⁴ ν, 70 Xo¹⁶οοσεσ x⁴ ᷣάοωαα*ν△2ν /hGGςm-‿ναό, ½ G Soa- 608G Exqεαᷣοœᷣαστα. Verum id esse et loci ex Aeschylo et Apollonio citati demonstrant, et Epicharmus Athen. VI. p. 236. A.:

zioe auäseai re Fundndais

ac. vv. 811. 312.3

rHοαμεκν, ⁶έναμν ee—e ας ναμυν,

.ba οοιιν Sεμονποσσ νρα αεκᷣe Sαverv.

In posteriori, versu cum aliquot codices(Laur. A. pr., Pal., Aug. C., Flor. A.) g d G.επν ˙S., habeant, unus, Dresd. B., praeterea Sανι rog, Hermannus maiore post 6)oνμεν posita interpunctione dedit: Gςειν Seorag dν‿οαα„ 09 grenon S., Dindorfius, vulgata interpunctione servata, in editione Teubneriana a. 1825. Gοι eπαλμοντεε νενρ ς ν Orε 0., in poetarum scenicorum volumine νοεσν SENOvTeG dνιον ον xενꝓmρ Sαeνάαιν et y quidem omittit Flor. P. Mihi vulgata tuenda videtur. Namque ut sententia generali, ut Hermannus vult, haec Tecmessae oratio terminetur, equidem vix consentaneum puto animo mulieris vehementissime commoto, non docere nunc volentis, sed hortantis et excitantis. Ceterum„e

4

.