12

manifesta. Debebat igitur poeta, etsi accusativum Sν.lαν posuerat, deinde genitivo uti. Ceterum Su⁵⁴ν etiam scholiasta is legit, qui mire transiectis et perperam intellectis poetae verbis haec habet: dædze& dveᷣeσeτιν αα uεν⁴κν ve‿εν d Alaug uerer elo α aasreshäis 7 bNA* roig Aroeld dmd rijs αεαοσαs.

AAC. v. 722.:

7

T⁴aεrοι τοσςσ πσ Aοyεοςα αμσο.

Hunc locum eo tantum consilio attuli, ut multorum, in his etiam Passovii, errorem notarem, primam verbi νͥςεσ˙α syllabam producentium, quod tanto magis miror, cum et ab antiquis iam grammaticis de corripienda ea fue- rit monitum, et tres certe poetarum loci satis noti verum id esse demonstrent. Qui error inde videtur ortus, quod plerique illud verbum ad 70 xαdog re- ferrent, cum ⁶ ᷣἀαdog eius sit fons, cuius tamen primam saepe perperam circumflexo notatam videmus: ⁴ ᷣά☚do. Veniam vero ea res faciliorem im- petrabit, quia hoc substantivum nusquam, quod equidem sciam, nisi apud grammaticos exstat. Et Hesychius quidem, iam Bielio eo nomine reprehen- sus, utramque vocem, quamquam genere et potestate diversam, confundit scribens: π˙ο⁴ος‿ dLeα, doer, vlr, iu, doτetα, oldoola, αολαο- yla; nisi forte alterum lemma ante οο⁵α errore excidit. Rectius Pho- tius: ννυ⁶οςσ. ⁶οο⁵α, doενιναηιςε τπαάαα ππαοαωααμ⁵αι ει⁴ν ρμν ⁶†eλμν⁵ν, érâ ν συυναυναꝓσσσσρπσπησασ⁴νν—„⁶ο ů„πνυςοοςσ deναμαηι, doεα eννυν Eodem modo Suidas, inverso tantum utriusque capitis ordine; ubi in ed. Bas. 1544.(alius exemplaris mihi non est copia,) pro αυ⁴og est ⁶oc. Schol. ad Soph. Ai. 722.: υ●⁶α⁴‿ςερσόαισσνοιαιοοεαισαι, oᷣßoiserao rd ⁴ντν xa Eeixεριμοσ 2 AAuκνς:

—O—— Aupre, κανε uod

rôν mνπραεσσννυτενεοον οακνασνσνρν. 22 JE Sr bs. t'en

7A.