9

Hermannus:„Male Musgravius de malo genio eogitavit. Immo omissum est prius ou,& ddedg doαμμαν κωdᷣeενς dνρν εdidaεᷣν. Est autem hoo usitatissimum, deos atque homines coniungi, quum omnino omnes, maæimegue quum negatione addita nullum significare volunt, etiam si vel de diis, vel de hominibus ceogitari nequeat. Ut infra v. 397. Ttaque hoc dicit: quae nemo quis quam docuit.“ Haec ratio etsi grammaticis legibus non repugnat, re tamen refelli mihi videtur.

Nam ei nec deorum neque hominum quisquam Aiacem ista docuit, quis tandem id fecit, nisi Aiax ipse ea excogitavitt id quod poeta vix credi potest indicare voluisse. Immo unice vera mihi videtur vulgaris interpretario, quam Musgravius bene illustravit. Similis prorsus huic locus est Oed. Reg. v. 1258 sq.:

Nαασυυνσ—‿ιαντ Saaauooe delxvuot rig

0dGede„ο dν⁴οένν, o? rαονπηαεκν yy νev. Oppositionis vero formà etiam propius accedit Aesch. Ag. 661— 663. Dind.:; ud„e ⁴αεν ν ννυαη̈bQwn deνοααO0Q-αςαP— το⁸ S&,εικ νένι◻μνεκν'eονισαανσ 1 Sedg 7οςσ, oOdn dννεαρσαωσανοος, 01„.

AIA2C. v. 475. 76.: aSh fuuAi“he: ri ydo xa μα εμεέοαα réοeiν Ʒελανα xꝑogSεlα, xdνυνιινοεσσαα οε yS ατισοᷣσν Longam eamque inutilem operam suscipiat, qui bomnes omnium difäcillimi huius loci explicationes refelleré velit. Quibus omissis Hermanni tantum ra- tionem memorabo vertentis:„Ouid potest dies cum die alternans oblecta- tionis afferre, quum nihil nisi de moriendi necessitate aut addat ali- quid, aut differatꝰ“ Haec primum eo laborant, quod' cum xεεασα xduνανεεσασ copulative dicta sint, ea tamen ita reddita sunt, ut si' disiunctive 3