6

neglectum. Equidem xors reddiderim aliquando, tandem, noch

endlich, ut œrpeiget cum vi quadam pro futuro positum sit. Nolim

enim œryolse³ reponere, quamyis facili mutatione.

AAC. v. 198.: 6ν ενασιέιαα σσας.

In adiectivo eddνειιιμοσ hoc loco exrari solet dupliciter. Primum enim, cum α longum sit, corripiendum putant, quem errorem Passovius in Lex. Gr. s. v. nunc correxit. Attici pariter atque Iones euννννεέιαμιαος dicebant, Dorienses, et in lyricis carminibus etiam tragici, evᷣνεέιιμαμσ producta vocali. De huius similiumque vocum formandarum lege cfr. Lobeck. ad Phryn. p. 702. sqq. et de hoc ipso nomine p. 710., EUrveς legitur in trimetris Eurip. Androm. 749., Danaes fr. X.(III. Dind.) v. 2.; in soluta oratione Lucian. Abdic. c. 27., 6u⁴νεέι⁴ος dorica forma, praeter eum locum de quo hic agitur, Sophocl. Laocoon. fr. 2. ap. Schol. Aristoph. Ran. 678., Theocr. Id. XXVIII., 5., Pausan. Lacon.(lib. III.) c. 13, 7. Seriores tamen poetae edνεμοωσ cor- repto α ponebant, cuius exemplum Passovius attulit Crinagorae Epigr. 23., (Anthol. Pal. IX. 555.), 6⸗, et sic haud dubie accipiendum est Q6σεέις illud quo in Etym. M. p. 388, 27. explicatur Hesiodeum eααι Opp. v. 597.— Sed hoc ut levius iam mittamus, Gravius vero erratum mihi videtur, quod Brunckius epaveg hic reddit pentosus, vertens: ventosis in saltibus, Passovius in Lex. Gr. s, v. stürmisch, quae vis neque in hunc ex Aiace locum cadit, neque in ullum eorum qui mihi innotuerunt. Eurip. Dan. fr. 10.:.

PTewal, ꝙluou ⁴eν ꝓεᷣνꝓς υαιον 16e,

2⁴△⁴ν ς σχωντοω με˙να deεν εdνειιμον,

yf Fννο eνμνeοασσ ννυμιισ⁶ ε ε etc. apparet mare non tempestatibus excitatum intelligi posse, sed leni vento mo-