/ 4 accepi, cum vulgo post v. 178. comma, quod perspicuitatis causa in interro- gandi signum mutavi, et in fine v. 181. punctum ponatur, in eo tantum di- versam a Dindorfiana ratione viam ingressus, quod cum ille, ut vulgo legitur, v. 177. a reliquerit et post apeuoeο v. 178. commate interpunxerit,

2

ego haec quoque, ⁷ G scribens, interrogative intelligi volui. Iam ut rationem

—

meam exponam, chorus de auctore et causa insaniae Aiaci immissae conie- cturam facit interrogando, eamque duplicem: utrum Diana id, fecit(v. 172 — 178.), an Mars(v. 179— 181.) k Itaque 7 v. 179. est an, et alterum interrogationis membrum incipit. Prior vero pars ipsa quoque est bipartita. Nam cum ex diversis causis Dianae ira repeti posset, his duabus chorus immoratur, Aiacem fortasse aut victoriae alicuius bellicae(v. 176.: i z0d riνοs vlxας dmxορσστνν mᷣάάο⁷]), aut venationis(v. 178. d6ο etr&«dα- noklας) Dianae auxiliatrici gratiam non retulisse. Quod in his d—— elre particulae sibi respondent, insolentius sane illud(nam elre— quidem saepissime legitur), offensionem tamen habet nullam, tuitusque est eam formam Lobeckius coll. Eurip. Alc. v. 114.: Grelνααeς 7 Auxlag elr' er! rdg dvu- doς Adeνdας 20ο. Priori vero horum membrorum iterum coniectura est subiecta pariter interrogative expressa v. 177.: 7 C 2ν¶mƷe⁴άμσαν peuoerooœ,. Quam eandem sententiam affirmative sic poterat proferre: T.οσl κἀαν Cv. p.. Diversis autem modis Aiaci gratiam deae referre licebat, ut sacra faciendo, ludos sollemnes instituendo, spolia suspendendo, etc. Qua- rum rerum cum spoliorum donatio, quia id monumentum honoris deae habiti futurum erat perpetuum, imprimis accepta ei putari-posset, spolia non donata potissimum commemorantur.— In altera deinde totius enuntiati parte primaria, qua de Marte auctore fit coniectura, quamvis insolite 7 interro- gativum post T harticulam illatum videri possit, hoc tamen per se ipsum non potést offendere, imprimis vocabulo(η σαςέ) interposito. 3I vero per- inde atque ao non raro mediae interrogationi inseritur, De α cfr. Oed.