3

—

et diversarum coniecturarum atque explicationum recensione in eo plerumque acquievi, ut meam sententiam exponerem; neque vero nube locorum undi- que congestorum, quippe quorum aditum et copiam et ipsi haberent viri docti, lecturos obruere volui, ne in vitium illud, quod saepe philologorum nationi obiicitur, incurrerem. His iam expositis nihil restat, nisi ut Neuianum exemplar mihi haec scribenti ad manus non fuisse moneam, et ut hanc meam qualemcumque opellam idoneis iudicibus non prorsus improbari exoptem.

SO PHO CLIS AIAC. v. 172— 181. Brunck.

III d. Ges Taugorda C¹o Aoreiuis

(6 deεyνe Valie, 6

Hννέο ασeφσνας εαμαιας), 175. Doeahe rν⁴ομον Sr S09 dychalag, 7 rou Tννοσ vνας dναοeτο Xdοεεν,—

dα MOTSv Sv⁴οσ apevoeko;— dGοοσ el7 EX⁴ασπmςοκας; i Xabrosoeas 7 rνν Bv‿μμ

180. Aο‿αμσνυ 2x 600 6000G Svνιυν⁵οωςσ ¹ uοεανυοe Sriσασσ Vs;

Sic mihi hic locus, quam plurimis et diversissimis modis ab interpretibus con- iectando et explicando vexatus, legendus et interpungendus videtur, nulla fere facta librorum scripturae mutatione, nisi quod v. 177. pro 2 Ca dedi 7 Ga, v. 178. ex Musgravii emendatione peuoεασ ασςς, cum vulgo legeretur apeuoεσσ 6οοσςσ, ut dGνρσασ praecedentibus iungeretur, et v..170 9. cum Hermanno ad Eurip. Hec. p. 153. ed. prior. et Guil. Dindorfio 7 pro altero a.. Praeterea totam stropham cum eodem Dindorfio interrogative