—. 18—

men dubitari non potest, quin recte dicatur attractione éyrvyxdνεν rννος, ubi non significatio„in aliqua re esse,“ sed„alicujus rei participem fieri“ praevaleat. Praeclare hoc doctum est a Wundero ad Philoct. 1329, cujus verba, quae ma- xime rem exponunt, hic adscribam.„Cum yrvxeãy zave significaret*) incidere in aliquem vel in aliquid venire, minime insolenter locutus is esse dici potest, qui id verbum inveniendi s. consequendi notione usurpavit. Eo autem sensu con- sentaneum fuisse, ut syrvxety non tam cum dativo quam cum genitivo aut ac- cusativo conjungeretur, nemo non sponte intelligit.“ Quam Hermannus autem veram horum verborum interpretationem dicit πρϑννυ⁴ëνμααά—*—õsvh édοv rigde,&yrune rovr(rh œλιάννναm¶ τd ν αςον πνμ Mozνν(priusquam leveris hoc morbo, consecutus id ab Aesculapii qui apud nos sunt filiis); ea vereor ut cuiquam placere possit. Confugit ille quidem ad hanc contortam interpretationem propterea quod verbo svrvpxdvaw genitivum tribui negat, sed frustra negat, cum etiam alter locus reliquus sit, Phil. 1329 xad zaναάν εωνσ rjcde m̈o yruxerr véov, quem optime explanaveris, si cum L. Bischoffio meo etiam hic genitivum ex yrvgety pendere statuas, ita ut sententia sit: scito, nunquam finem in hunc morbum incidere, nunquam eum assequi. Quod etiamsi novo atque insolito modo dictum sit, tamen aequum est, nos potius hoc statuere, quod in pluribus aliis verbis factum esse ostendimus, quam cum Hermanno novam verbo significationem tribuere, quae nunquam ei tributa est.(cf. Wunder ad vs. 1329.)

Etiam verbum ανννανααν a Sophocle genitivo consociatur, quod alias, si casum nominis secum ducit, nullum admittit nisi dativum(cf. Phil. 682. AAà2 ''ννυν ευφeά sdα»—ωωνι ον ε⁶ουν τμοι ονν εe᷑ει⁶οννσυνréa ατν cf. Lex. Xenephont. s. v.) Dicit enim Soph. Philoct. 320. Sy ε αατςσ τιςσςε ε⁴ς rug y 16yοςα, annSe?c olda, vurd waxdν dr⁴οσν tεινυν, vi' O0 οσοσσσσςσα‿ ρεαας. et Oedip. Colon. 1482. 2ναάόοι⁴ ε σντιιι, μννò ένασον dν⁶g 70c, dνεο αmο μdονωσQmmRcvg.

Ad idem genus referenda sunt duo verba ꝓeuyetv et Aαα‿α⁴ςσσαςα, a Wundero quoque collata, quibus genitivus addi potest, cum significatione similia sint ver- bis liberandi, Soph. Phil. 1044.? d˙100ꝙ GXο2ανςα roντονςα dοο dꝭν rſg 600 nεεννεναι t 1034.»6ον μμαα‿ααφνα τ-. Eadem ratio est verbi dα*α α³α, evi-

*) Nam qui in aliqua re vel in aliquo versatur(haec enim prima verbi signific. est) eam rem invenit vel assecutus est.