— 3—

idoncam adsciscat. IJtaque cum primaria genitivi vis ea statuenda sit, ut unde aliquid sit denotet, narOs r0οαᷣ᷑άεςα sine praepositione recte dicitur(ex patre na- tus). Haec est Hermanni et Buttmanni de his verbis sententia. Aliam protulit Wunderus, novissimus Philoctetae editor, vir acri judicio et solida doctrina in- structus, cujus opera adhuc in Sophoclis fabulis illustrandis collocata omnibus, quos harum litterarum studium delectat, placeat necesse est. Wunderus igitur,„quia quem casum participia verborum quorundam adsciscant, is non semper a ver- bis illis regatur et participia saepe, nominum substantivorum natura induta, eun- dem quem substantiva casum sibi conjungant,“— hic quoque participium rdοαασάις substantivorum more usurpatum et cum genitivo ταιτ ς conjunctum esse contendit. Hanc explicationem probare non possumus. Intulit enim vir doctus in Graecam lin- guam consuetudinem dicendi, quam a Germanis plerumque usurpatam Graeci fere ignorant. Germani enim addito articulo substantivorum naturam et structuram parti- cipio non minus quam infinitivo attribuunt dicuntque: der Erzeugte des Vaters, das Irren der Menschen. In Graecorum autem lingua cum omnes verbi formae nun- quam verbi naturam exuant etiam infinitivi et participia, etiamsi adjiciatur arti- culus, tamen eum casum requirunt, qui vulgo ipsi verbo addi solet. cf. Xenoph. Cyrop. 5, 4, 19. 10&⅜αμ d εέιν½νmπουςσα νν τα(| 008!,.α εαάυνμα οmν. ib. 5, 1. 28. daαl⁵μονοοσ ν ꝙꝓρανν τινέεμνι⁵οωανιXõ0ꝛνα τ⁶ 1α Ʒεοα dνμαςσ μeιέ εεα loνας εένεέςσσσαα. ib. 2, 2, 20. 10„ A1TOTà n πιυονπτυνια αα εααοεινια τ νοπGν. (cf. Matth. Gr. gr.§. 540. 270.) Quam usitatum Graecis illud dicendi genus fuerit, inde etiam apparet, quod interdum substantivis et adjectivis, quae a verbis de- rivantur, idem casus additur, qui cum verbis conjungi solet. De substantivis cf. Bernhardy p. 92. et quos laudat Herm. ad Viger. p. 714. Eurip. Bacch. 572. A⁶αν τεε 16„ Tςᷣ v0αιαον⁵ια H0S 619066ν. Aesch. Prom. 612. 2οG 8 0OTc or ds HOό Eodem modo adjectiva, quae a verbis derivantur, interdum verborum suorum casum retinere constat. cf. Sophocl. Ant. 788. „α mσντν§αε‿αάναιτανων ⁵⁵μοωςο ε⁵εές.*)— Quae cum ita sint, hoc statuendum

*) cf. Wer ad h. l. et Matth. Gr. gr.§. 422.(ubi diversi generis verba componuntur) Bern- hard. P. 111.