12—

additamentum, et revera nunc eòroenyc intd ⁴⸗³ιν iungamus ea signiſficatione quam supra indicavi.— Ceterum Hauptius quoque maculas quasdam hoc in loco sibi videtur detexisse. Nimirum haecce halucinatur:„dενeν verbum sine praepositione usurpari.“ Attamen in lexieis etiam annotatos poterat videre locos hosce: II., v. 3: r0½ ⁵η νννεέ⁴εέον⁶ε dέμυαμανετ*ςμ νσπτ, et Eur. lon. v. 1250: dα⁶ιμ̈ές σμια ωνυαμασαμονα εmνπ σρννας. 238,

Vss. 100. 1. 74 6e 824ςα3 0006G,&——— 1y recy„αν; Quid hoc loco genuinum sit, mea sententia non potest nisi ex metris decerni. Etsi autem de metrica carminis constructione seperatim erit agendum, tamen his qui- dem de verbis quaestionem hoc loco licebit absolvere, quoniam verba zrıννπιον dédooν-———— rédv yν respondere proxime antegressis drodez' ota d.——— Esouey indiciis probatur, quae mihi certe videntur Iuculentissima. Sane est quidem obscurata aliquantum horum quoque versuum responsio; at facillime restitui hanc posse, Seidlerus iam optime demonstravit. Et ac- quiescerem ego sine ulla dubitatione in iis, quae Seidlerus proposuit genui- numque existimarem 00εαιςσόνπαα. etc., quamquam Od interpositum non valde placet, vel*ποσσισσιισ oss au‿³αανςοον αν εdν, nisi melius quid videre- tur suppetere. Etenim non dubito, quin quod verum est scholiastes hic as- servaverit, in cuius annotatione haec legimus: 0d de Todρovge 6 Mon.

Seripsisse igitur huncce in modum. KAeschylum censeo: ⁶ ⁶έεπέειςιςσιοα gsιςα o raαννον*νά dν ey— Mira profecto iis, qui hace legerint, nunc quidem sententia haec videbitur. Quid? Formam tu,— ita inclama- bunt,— Aeschylo conaris obtrudere, quae apud neminem Graecum seri- ptorem invenitur? Eane vere nefaria est temeritas?— Non puto. Aliud sane est, comminisci eiusmodi formam, aliud traditam antiquo grammatico recipere, quum praesertim ne cogitari quidem caussa: possit, qua ductus quis testimonium illud ementitus sit. Sed omnino paratam mihi videor ha- bere scripturae illius defensionem. Poterit igitur iam in universum dici. ea quidem re, quodhoc unotantum loco compareat ³ͥoy vocat,, non insolentio- rem eum esse, quam αάέα‿, quod item nusquam exstat nisi huius fab. v. 807, non insolentiorem sexcentis aliis vocabulorum formis, quae apud so- lum inveniuntur Aeschylum. Sed ne opus quidem est similibus exemplis; per se etiam Moy vocat. bene potest defendi. Primum enim omnino con- stat, eorum tertiae declinationis nominum, quae duplicem habuerint accusa- tivum, vocandi quoque casum non ad tertiae tantum sed etiam ad primae declinationis normam formare Graecos solitos esse; cf. Matth. gr. gr.§91, 1,