9

233: dος νπρο—ςσ, Oed. Reg. v. 1195: 2⁶α α‿.— At vero quo tandem modo ge- nuina scriptura tantopere potuit vitiari, ut tria vocabula in unum conglutinaren- tur? Ita quaerat uliquis. At haeerespondeo: valdequam antiquo iam tempore vocabula, quae eo loco Aeschylus posuit, ubi nunelibri 2Aedeνας exhibent, nescio quo casu ita mutilata sunt, ut singulae tantummodo litterae vel etiam particu- lae tantum litterarum restarent. Exhic doctus aliquis grammaticus, quum etiam reliquae iam depravationes Jocum occupassent, 2xedeude illud consuit. Et licebit fortasse huncce in modum ſingamus nobis rem accidisse. Constat ag syllabam de- signasse fere liberarios solo semicireulo antecedentilitterae super posito. ef. ver- ha eæreivαs uνςσ ρωeάαέεꝗ in tabb. palaeogr. Greg. Cor. Schaef. annex. IV, v. 4. Hanc autem notam non raro neglectam esse Bast. ostendit, Comment. palaeogr. p. 758. Quid igitur, si αέας⁶νιειν⁴ς in antiquo exemplo ita scriptum exstitit: FAiILAENILN2 Nonne hoc quidem legi facile potuit ιαeνν⁴eς, quod est apud Robortellum, vel 218ds,αννας

Vss. 88. 89. Dod imèo reirεο——— J4.ανν. Ut fere ubique ita hoc loco codd. sibi non constant in scriptura voc. svroeεꝝ—, aliis hoc, aliis sèroemig exhibentibus. Cf. de crebra horum adiectivorum confusiône pfaeter eos, quos Blomſieldius nominavit, Jacobs. Observv. misc. p. 308. Hine factum est, ut editores quoque in diversas discesserint partes; Schützio aeque aptum utrumque adiectivum, Brunckio, Blomſfieldio, Bothio sdroε᷑σ, Schwen- kio, Wellauero, Hauptio sdoszhg visum est praestare. Unum est autem, in quo omnes fortasse consentiant, non posse hac quidem de scripturae discre- pantia aliter diiudicari, quam ita, ut pro signiſicatione sua alterum utrum horum adiectivorum alteri hoc loco praestare demonstretur. Et egerunt hac mente pridem hoc de loco viri summi, Hemsterh. ad Lucian. I, p. 316 B. et Valcken. ad Phoen. v. 801, quorum ille aeque appositum utrumque adiectivum, hic Euripideum dicov sbonlo» respiciens edroerhg praeferendum esse censnit. At si verum est, ita omnia in hoc carmine poetam adornas- se, ut summa ubique trepidatio perspicua sit, multo potius profecto sdroeπν⁷α videbitur, quandoquidem id ipsum maximum incutiet virginibus pavorem, quod paratum vident et expeditum hostilem exercitum ad tentandam urbis expugnationem. Licebit autem eum in modum interpretari voc. edrosnhg; fere idem est enim hoc, quod roĩuog, id quod Hesychius iam recte docuit, et citarunt viri docti ad hanc voc. signiſicationem comprobandam lo- cos hosce: Eur. Suppl. v. 392: Grοαστπςο νϑαςσ—— ed⁴rgenhe ö0 et De- mosth. de cor. p. 236, II: àlνςα ⁶φ:⁴α νπν τωατεανςσ euνεπ 59isaer, quibus lo-