4
insolitam compositionem nihil omnino voc. haberet offensionis, in promptu esset defensio. Nonne enim in confessis est, ut in quacunque lingua ita in Graeca innumerabilia vocabula originem ducere ab radicibus, quas dicunt, quae vel nunquam fnerint loquentium usu frequentatae, vel prima iam lin- guae aetate obsoleverint? Et in composita quoque vocabula hoc cadit. Ita, duod v. 188 hui. fab. invenimus, Atrooxos, ab atoσεe quidem verbo originem id habere non posse, qui comparaverit àιμαυν, aανεααἀροςο, dειςνεεοοσε haud duabie concedet. A verbo EAIQ ducendum videtur esse. Recte etiam epicum rosονςιον ad priscum verbum ENOQ Buttmannum retulisse censeo, nec reprobanda videntur, quae idem vir doctus in gr. gr. ampl. II, p. 354 de adiectivo dαασεog statuit. Similiter dενmν△αραμνινο et Heoiuνsdorog ad fu- tura referenda sunt, quae in usu nunquam videntur fuisse. Cf. Lobeck. Phryn. p. 769, sq. Quid igitur, si quis contenderet, in AAdeνς quoque vocabu- lo procudendo priscum verbum E.AlL, quae est sine dubio radix να et Aaurd verborum, poetae animo esse obversatum? Quid, si quis diceret ean- dem fere rationem intercegere inter 2Xdeανας et Aaαιν⁵ςσντοσ, quae est inter daxeνιννοο et dνεν‿ννυννς, inter Iꝙυμρο et mAναόν— At vero ne quis ere- dat, revera his zεα. voc. voluisse me defendere. Immo mihi quoque illud non modo non ab Aeschyli manu profectum, sed utique ne Graecum quidem videtur esse. Nam si extremas duas vocabuli syllabas volumus explicare, quoniam a déοαπαοων voc. duci eae nequeunt, iterum ad obsoletum aliquod voc. déοαννοο puta, confugiendum erit. Quod bis autem in codem vocabulo adhi- benda esset eiusmodi derivatio(sit venia verbo), sane ea iam re valde su- spectum redderetur ipsum vocabulum. Sed certius etiam, nihili esse 2780., hisce spero evincetur. Congessi ego et comparavi vocabulorum in— e(60⁰) exeuntium ad centum, et non habet fortasse Graecorum lingua multo qui- dem plura; longum est autem enumerare hic ac persequi singulas classes, quae constituendae sunt, si formam, derivationem, significationem horum vo- cabulorum spectamus; attamen confidenter affirmo, non esse ne unum qui- dem, qpuod cum 2⁷. vel levissimam habeat similitudinem. Simul hoc mihi videor animadvertisse,— d«F terminationem in vocabulis compositis omnino locum non habere. Nam unum quod inveni compositum huius termi- nationis, 6εα, id aliter comparatum est. Si quis autem ad sub- levandam hanc quidem offensionem, quae posita est in exitu vocabuli, scribere velit 2εdéαμα, quae forma similis esset vocahulis 7oο ιασeςφ, Ahesαιτεαααα, πnocoar, uονομααα, 2adioag, necqque hoc pacto quicquam


