COMMENTATIONIS CRITTICAE D E

CARMINE CANTIOG,

QUop LEGITUR INAESCH. SEPT. C. TIIEB. VV. 78— 164. SCHUEIZ, PARS.

Vss. 83, 84. Schitz. IAedeνμνας ντέει⁴ο‿erνmνςα τν ας 5. 70. r0r. 9. Lo- cus hic quo maiorihbus laborat difſicultatibus, quo est pluribus foedatus de- pravationibus, eo acriorem desiderat interpretis euram et industriam. Ita- que singula primum vocabula percenseamns accuratissime. Atque 2εdsεαμνα£ς et scholiastae agnoscunt et libri MSS. exhibent praeter unum omnes; unus Reg. C. αꝭ.φάα suppeditat. Consentiunt cum libris editiones antiquae, nisi quod in Robortelliana aAideurd typis est excusum. Sunt autem lada- uvyag et deurde calami sine dubio errore exorta; graeca certe neque haec esse, nec quod citat Ursinus ad Virg. Aen. IX, v. 897, Eεdeφνας, omnes ex- istimarunt. Contra 2xledeuvde ante Hermannum neminem unum editorum of- fendit; omnes in scholiastae interpretatione: d έ‿αέυαυνννQαα ϑενεἀᷣοασν εέι(d) r0 déuieν aequieverunt; Schittzius adeo„scite signiffcari hoc epitheto actionis tempus matutinum“ opinatus est. Primus, quod quidem scio, Her- mannus vocabulum in controversiam vocavit. Non posse enim, eam perhi- bent esse viri optimi sententiam, verbum AAauıtwy in compositione ita decur- tari, ut syllabae tantummodo de restent. At vero tam facili opera dubita-

tiones de vocabulo Alεdeαμας nequaquam videntur posse profligari. Verum est quidem et in vulgus notum(cf. Hauptii annotatio ad h. I.), ab Aavνeer verbo d2⁴ασσσάσννος, 2σοοντοs, similia descendere, neque insolentem esse voc. 1*d. compositionem quisquam negabit. Verumtamen si Praoter hanc ipsam