4

V. 156. ⁴e a*e Jsdc aijrs u AAAoc

Sic haec in editionibus leguntur omnibus, nec codices quidquam variant, nisi quod pro ai*re priore ax*wors quidam habent. Elms- lejus autem verba a*e ric&2ο corrupta esse judicavit, quod nulla causa esset, quare homines, in quos maxima beneficia Pro- metheus contulisset, laetitam ex ejus malis perciperent. Itaque sic scribendum esse conjecit: e ax*τors Jaoc a-delc d⁴.‿αος. Qua conjectura Charybdim evitans in Scyllam incidit. Nam ut sit nul- la illius rei causa, multo minus profecto est, cur Jovem Prome- theus, quippe quo ei nemo sit odiosior, malis suis ipse gaudere velit; vellet autem, si nollet ullum deum alium, praeter Jovem scilicet. An voluit Elmslejus verbis Jedc wndelc&xoc significari deos omnes praeter Prometheum? At sic, si nihil aliud, certe languet sententia. Quodsi illa Praeferenda est interpretatio, consequens id est, ut in Tartarum Jovem, si in illum Prometheum conjecisset, descensnrum fuisse existimemus. Quasi vero hoc non re. pugnet superorum informationi deorum. Ergo nec Promethei ani- mo nec Jovis naturae congruit haec conjectura. In cujus locum cave eam substituas, ut verba illa ax*re ic&‿οo ejicienda putes, sic censens, quum αᷣꝓs e arore ortum esset, adjecta ea esse, quod manca sententia videretur. Nam si axfxors vera lectio habe- tur, verisimilins est ayre alterum causam fuisse, cur alterum e a*ſrors fieret, quum hujus mutationis ratio aliqua appareat, illam casu factam putemus sit necesse. 1

Sed revertamur ad causam illam, ob quam in suspicionem hic locus Elmslejo venit. Hermannus ad Ajac. v. 239., Est hoc usitatissimum, inquit, deos atque homines conjungi, quum omnino omnes, maximeque quum negatione addita nullum significare volunt, etiamsi vel de diis, vel de hominibus cogitari nequeat. Ut infra v. 397.(v. 391. fq. ed. Herm.).(Quae si vera essent, nullus jam