3

Nam ita verba collocata sunt, ut non liceat sic ea cum Schützio construere:"Aravra r1* oipxve Jeoigin rgaα—. Quod etsi liceret, vim tamen sententiae obscuraret, quae ita demum cernitur, si verba Sravr arseiuoe quam fieri potest latissime patent. Hy- perbole enim jis manifesto inest, ad quam etiam aoristus spectat, qui rem usu cognitam hoc loco significans idem, quod dνueaærar, valet, sed ita, ut ille rem ad credendum faciliorem reddat. Qua- re in hac versus parte vel vocabulum, quod idem ad eos, qui dii non sunt, pertineat, vel nihil est supplendum. In altera autem parte cur Koaus converterim suo arbitratu agere, haec affero: primum qudd versu sequente, quippe qui hujus causam contineat, Juppiter non rex, sed liber eam ipsam ob causam, quia de eadem re hoc versu dictum sit, appellari videtur; deinde quod, quum pendere ab aliquo vel res vel homines hoc verbum sigunificet, is, a quo non alienae quidem, sed ta- men suae res pendent, si, id quod hoc loco fit, ex ipsa sententia id apparet, recte dicitur olνεv.

V. 51. Toisde ut cum kyvwua Construatur, locus ejus ipse po- stulat, ut, qui cum Avrermei, id quod fuerunt qui vellent, conjun- gi possit, non videam. Pertinet autem non ad verba, quae Cra- tos dixerat, sed ad negotium ipsi Vulcano impositum.

V. 112. Tolac ds Touudc. Sic scripsi, quod particulam desidera- bam. Idem, opinor, sentiens Canterus v. 109. Iypacac conjecit. Toads si scribitur, non potest id nisi ad antecedentia spectare; quibus quum non supplicium Promethei, sed facinus expressum sit, T0ν⁴ννςε potius exspectatur, quod Stanlejus conjectura assequu- tus est et libri Vindobonn. habent. Sed versibus 109— 113. ea, quae v. 107. fq. significata sunt, declarantur, et versibus quidem 409— 111. illa: Syyrokc pspa wopev, versibus autem 112. et 113. haec: Audyuxic Taiod Syegeurden raac. Unde intelligitur et par- kicula öpus esse et roloc eodem, ꝗuo rtaads, Spectare.

1*